Οταν ένας αποκλεισμός είναι καταστροφή…

Το παιχνίδι της Γιουβέντους με τη Βιγιαρεάλ που θα δούμε απόψε στο MEGA (στις 22.00 ακριβώς) δεν έχει τη λάμψη του ματς Ρεάλ – Παρί (3-1) που χαρήκαμε μια εβδομάδα πριν, αλλά είναι ένα πραγματικό παιχνίδι του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα σε δυο ομάδες που σε αυτή τη διοργάνωση θέλουν να διακριθούν γιατί στο πρωτάθλημά τους δεν τα πάνε και υπέροχα. Ειδικά για τη Γιουβέντους ένας αποκλεισμός είναι καταστροφή – οικονομική καταστροφή. Η ομάδα των Ανιέλι ξόδεψε του κόσμου τα χρήματα για τον νεαρό Βλάχοβιτς, που οι Ιταλοί διαφημίζουν ως το επόμενο μεγάλο αστέρι του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η «τρύπα» που δημιούργησε στον ισολογισμό της για να τον αποκτήσει, αν η Γιούβε αποκλειστεί, θα είναι μαχαιριά. Και θα οδηγήσει τη Μεγάλη Κυρία σε υποχρεωτικές πωλήσεις αστεριών που μπορεί να σταθούν αιτία καταστροφής και της επόμενης χρονιάς της.

Πάρτι

Και η Βιγιαρεάλ; Μη νομίζετε πως θα πάει στο Τορίνο απλά για να πάρει μέρος σε ένα ιταλικό πάρτι. Είναι ομάδα που κυκλοφορεί ωραία την μπάλα, σκοράρει, έχει μεγάλο πείσμα και θέληση και το έδειξε και στο πρώτο ματς: παρόλο που βρέθηκε να χάνει με 0-1 στο πρώτο λεπτό ανασυντάχθηκε και έφερε το ματς στα ίσια. Οταν η UEFA ανακοίνωσε ότι το εκτός έδρας γκολ δεν θα μετράει πια κάτι παραπάνω, όπως παλιότερα, όλοι νόμιζαν ότι αυτό είναι ένα δωράκι στις μεγάλες ομάδες που σκοράρουν ευκολότερα: η περίπτωση της Βιγιαρεάλ αποδεικνύει πως δεν είναι έτσι. Με τον παλιό κανονισμό η Γιούβε απόψε, σαν σωστή ιταλική ομάδα, θα την περίμενε για να παίξει με τα νεύρα της και να τη χτυπήσει στις αντεπιθέσεις. Τώρα δύσκολα θα το κάνει. Διότι για να προκριθεί πρέπει να κερδίσει. Και για να κερδίσει πρέπει να σκοράρει. Και για να σκοράρει πρέπει να επιτεθεί αυτή. Και με τους Ισπανούς αυτό για τους Ιταλούς δεν ήταν ποτέ απλό…

CAS

Οπως σας είχα γράψει πριν από λίγες μέρες (μόνο εγώ γιατί αυτά τα διεθνή θέματα μάλλον δεν ενδιαφέρουν τον ελληνικό Τύπο…) η ρώσικη ποδοσφαιρική ομοσπονδία προσέφυγε στο CAS εναντίον της απόφασης της UEFA και της FIFA να αποκλείσει τις ρωσικές ομάδες. Το CAS συνεδριάζοντας ταχύτατα δικαίωσε τη FIFA και την UEFA στη διαμάχη: έκρινε ότι η αποβολή της Εθνικής Ρωσίας και των συλλόγων της χώρας από τις διεθνείς διοργανώσεις εξαιτίας της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία είναι καθόλα σωστή με βάση τους διεθνείς κανόνες και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.

Kενό

Η προσφυγή των Ρώσων έπεσε στο κενό κι έτσι οι ρωσικοί σύλλογοι δεν θα μετέχουν σε διεθνείς διοργανώσεις ανδρών και γυναικών κάθε ηλικιακής κατηγορίας. Φυσικά αποκλείστηκε οριστικά και η εθνική ομάδα της Ρωσίας χάνοντας τις ελπίδες της να πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2022. Οι Ρώσοι δεν θα αγωνιστούν στο μπαράζ κόντρα στην Πολωνία: θυμίζω ότι ήταν να γίνει στη Μόσχα. Ηδη, η FIFA έχει δώσει πρόκριση άνευ αγώνα στους Πολωνούς, που θα βρεθούν στον τελικό του «μονοπατιού» τους όπου θα αντιμετωπίσουν μία από τη Σουηδία ή την Τσεχία.

Απόφαση

Μολονότι η FIFA/UEFA δεν είχε αμφιβολία για την απόφαση, η ίδια η δικαστική απόφαση έχει κάτι το ιστορικό: δημιουργεί εκ των πραγμάτων ένα προηγούμενο. Μέχρι τώρα αποκλεισμούς εθνικών ομάδων και συλλόγων είχαμε εξαιτίας διάλυσης χωρών (π.χ. Γιουγκοσλαβία, ΕΣΣΔ κ.λπ.) αλλά και πάλι οι διεθνείς συνομοσπονδίες έβρισκαν ένα τρόπο να «χρυσώσουν το χάπι» στον αποκλεισμένο: οι ρώσοι αθλητές έχουν αγωνιστεί σε Ολυμπιακούς με τη σημαία της Ρωσικής Κοινοπολιτείας όταν κάποτε η ΕΣΣΔ έπαψε να υπάρχει, ενώ όταν η Ρωσία τιμωρήθηκε για το σκάνδαλο ντόπινγκ το 2019 εν τέλει δόθηκε στους αθλητές της το δικαίωμα να πάρουν μέρος στους Αγώνες του Τόκιο το περασμένο καλοκαίρι μεμονωμένα. Αυτού του είδους ο απόλυτος αποκλεισμός και μάλιστα με δικαστική βούλα συμβαίνει για πρώτη φορά. Και είναι φυσικά και πρόκριμα για το τι θα ακολουθήσει: η αποβολή των Ρώσων από τη FIFA π.χ. μπορεί να αποτελέσει λόγο να φύγουν όλοι οι ξένοι παίκτες που βρίσκονται στο ρωσικό πρωτάθλημα διότι αυτή τη στιγμή δεν καλύπτονται εργασιακά από τα όσα ισχύουν στον υπόλοιπο κόσμο.

Κριχόβιακ

Ενας τέτοιος παίκτης, που έφυγε από την ομάδα του βλέποντας τι πρόκειται να συμβεί είναι ο Πολωνός Γκρεγκόρζ Κριχόβιακ, που άφησε την Κρασνοντάρ, συμφωνώντας να αγωνιστεί στην ΑΕΚ μέχρι το τέλος της σεζόν. Είναι 32 ετών, είναι καλός ποδοσφαιριστής και έχει διατελέσει και αρχηγός της Εθνικής Πολωνίας. Δεν είναι ζογκλέρ και γκολτζής, αλλά αμυντικός χαφ – λογικά την ΑΕΚ θα τη βοηθήσει. Φυσικά κανείς προπονητής δεν υπέδειξε την απόκτησή του: ο υπηρεσιακός Σωκράτης Οφριδόπουλος έχει άλλες σκοτούρες αυτό τον καιρό. Αλλά στην ΑΕΚ ισχύει το δόγμα «ας έρθει όποιος είναι καλός και βλέπουμε». Αν κρίνω από το πόσο έχουν στοιχίσει στην ΑΕΚ διάφορες «ψαγμένες» επιλογές τεχνικών διευθυντών και διάφορες υποδείξεις προπονητών (με όρκους περί ικανότητας των παικτών που θα έρθουν…), αν και κομμάτι αναχρονιστικό το δόγμα μου φαίνεται λογικό. Καμιά φορά στο ποδόσφαιρο οι απλοϊκότερες λύσεις είναι και οι καλύτερες…

Βία

Στο μεταξύ χαιρετίζοντας την ψήφιση του νομοσχεδίου για την οπαδική βία διάφορα «παιδιά» έσπασαν χθες πετώντας πέτρες το πούλμαν της ομάδας Νέων του Αρη που ήταν στον Βόλο για να αγωνιστεί σε ένα τελικό – συγχωρέστε μου το (κακό) χιούμορ αλλά είναι η μόνη άμυνα.

Συλλήψεις

Επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι το πούλμαν το έσπασαν αγανακτισμένοι καταναλωτές τσίπουρου που υπάρχουν στην περιοχή, νομίζω πως το έκαναν συνδεσμίτες και αναρωτιέμαι αν έχουν τρελαθεί όλοι τους. Δεν βλέπουν άραγε πως μετά τη δολοφονία του Αλκη Καμπανού η αστυνομία κάνει συλλήψεις και φτάνει και στην εξιχνίαση περιστατικών που έμοιαζαν να έχουν μπει στο αρχείο; Η απάντηση είναι ότι τα «παιδιά» όλα τα βλέπουν και όλα τα ξέρουν. Αλλά λογικά θέλουν να στείλουν κι αυτά τα μηνύματά τους: όταν δεν το κάνουν με πανό στα γήπεδα, το κάνουν με τέτοιες πράξεις. Για την πολιτική ηγεσία των αρμόδιων υπουργείων θα ήταν μεγάλο βήμα να καταλάβει ότι όταν συμβαίνουν πράξεις βιαιότητας αυτό που βλέπουν οι κανονικοί άνθρωποι και τα «παιδιά» είναι ολότελα διαφορετικό. Οι κανονικοί άνθρωποι βλέπουν πράξεις βίας με αποστροφή. Τα «παιδιά» βλέπουν οπαδικούς ηρωισμούς που χρησιμοποιούνται για διαφημιστικά σποτ. Σε μια – δυο μέρες η επίθεση με πέτρες θα ανεβεί σε κάποιο οπαδικό blog. Κι όλοι θα γράφουν «μπράβο», «καλά τους κάνατε» και για να μην ξεχνιόμαστε «αδέρφια κρατάτε γερά». Εύχομαι, αλλά δεν βλέπω, καλά ξεμπερδέματα.