10+1 εικόνες της κανονικής περιόδου

Η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Σούπερ Λίγκας ολοκληρώθηκε. Οι 26 αγωνιστικές είχαν εκπλήξεις, ορισμένες «ζουμί» και ανέδειξαν πρωταγωνιστές. Τι μας έμεινε και τι κρατάμε από τον εφετινό Μαραθώνιο και πριν από την έναρξη των play offs;

Ολες οι απαντήσεις σε 11 μικρές ιστορίες. Οσοι και οι ποδοσφαιριστές μιας ενδεκάδας.

1.

Ολυμπιακός: Καθηγητής στους τίτλους

Επάγγελμα: Πρωταθλητής. Ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε μπαλάρα, αλλά έχει τον τρόπο του. Αν και παίζει… τρία χρόνια σερί, βρήκε τις δυνάμεις για να αντέξει σε τρία μέτωπα. Κυνικός, σταθερός και αποτελεσματικής, παίρνει σχεδόν πάντα αυτό που θέλει. Το +12 στο φινάλε της κανονικής περιόδου αποτελεί εγγύηση για έναν ακόμη τίτλο. Τικίνιο, Ελ Αραμπί και Μασούρας δεν χάνουν γκολ, ενώ πίσω η άμυνα με Σισέ, Σωκράτη, Μανωλά δεν τρώει γκολ. Εβγαλε και τον Αγκιμπού Καμαρά ο Μαρτίνς και πάει τρένο για ακόμη καλύτερη συνέχεια λίγο μετά την ανανέωση του συμβολαίου του. Είναι στον δρόμο για το νταμπλ και φροντίζει να απογοητεύει τους αντιπάλους του. Δεν κολλάει (σχεδόν) πουθενά. Η εμπειρία και η ποιότητα παικτών όπως ο Βαλμπουενά και ο Εμβιλά κάλυψαν τη μεγάλη απουσία του Φορτούνη, τις απουσίες βασικών στο Κόπα Αφρικα, τα πλήγματα από την Covid και την πίεση για αποτελέσματα και θέαμα σε όλες τις διοργανώσεις. Εχει και συνέχεια…

2

ΠΑΟΚ: Εστω κι αργά στις… ράγες

Η σεζόν ξεκίνησε στα… κόκκινα για τον ΠΑΟΚ. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου από την καλοκαιρινή προετοιμασία έθεσε πολύ ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων και των φιλοδοξιών. «Πάμε για το νταμπλ και τίποτε άλλο» έλεγε ο ρουμάνος τεχνικός, που θεωρείται κορυφαίος man manager, αλλά δεν «διάβασε» σωστά το ρόστερ του. Ο «Δικέφαλος» έχτισε μια ομάδα με σημαντικές αδυναμίες και το κυριότερο, είχε ένα ρόστερ που έδειχνε ανήμπορο να ανταποκριθεί στο άκρως απαιτητικό πρόγραμμα και τα πολλά παιχνίδια Κυριακή – Πέμπτη – Κυριακή. Εξ ου και ο… εκτροχιασμός του από το πρωτάθλημα και η απόσταση των 12 βαθμών από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Με… φόρα από το καλοκαίρι ο ΠΑΟΚ άντεξε στο διπλό ταμπλό «Ελλάδα – Ευρώπη» μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου και το «διπλό» στη Λεωφόρο επί του Παναθηναϊκού. Επέστρεψε αγνώριστος από την τρίτη διακοπή του πρωταθλήματος. Ο «μαύρος Νοέμβρης» με τρεις ήττες (Ατρόμητος, Αρης, Ιωνικός) στη σειρά υποχρέωσαν τον Λουτσέσκου να αλλάξει τακτική και φιλοσοφία. Ο Ρουμάνος παραδέχθηκε το λάθος του με τις βαρύγδουπες καλοκαιρινές δηλώσεις, έφερε από τα… αζήτητα Τσιγγάρα και Λύρατζη, ενισχύθηκε τον Ιανουάριο με Σοάρες και Σάστρε κατορθώνοντας να κλείσει την κανονική περίοδο με ένα αήττητο σερί 14 αγώνων (10 νίκες, 4 ισοπαλίες) που τον κρατούν ζωντανό στη μάχη του τίτλου, ενώ είναι η μοναδική ελληνική ομάδα που συνεχίζει στην Ευρώπη.

3

ΑΕΚ: Στο ίδιο έργο θεατές

H περίπτωση της ΑΕΚ είναι μια θλιβερή ιστορία. Εργο που το έχουμε ξαναδεί. Καταλήγει στην απόλυτη ποδοσφαιρική παράνοια. Αποκλεισμός από τη Βέλεζ, ακατανόητη φυγή Μιλόγεβιτς, επένδυση σε Γιαννίκη, πίστη και ανανέωση στον νεαρό έλληνα τεχνικό, ανανέωση του συμβολαίου του και απόλυση μετά από ένα μπαράζ τραγικών αποτελεσμάτων. «Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει» λέει το τραγούδι. Η ΑΕΚ για τίτλο πήγαινε και έδειξε ότι μπορεί, μα κατάφερε με τρεις σερί εντός έδρας ήττες από ΟΦΗ, Παναιτωλικό και Βόλο να τα τινάξει όλα στον αέρα. Εμεινε έξω κι από το κύπελλο, ενώ είχε ως το 95′ δική της την πρόκριση. Ολα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Για την «Ενωση» είναι κάτι σαν τη μέρα της μαρμότας. Με δική της όμως ευθύνη. Τώρα θα αλλάξουν όλα. Πάλι και πάλι. Τα ίδια λάθη. Για παράδειγμα, όταν αποκαλείς έναν παίκτη «καμένα λάδια» και τελικά τον κάνεις ηγέτη της άμυνάς σου τότε δεν σου φταίει κανείς παρά το ίδιο το – μονίμως – θολωμένο σου μυαλό.

4.

Δεν ήταν… γκανιάν, αλλά πήραν την πρωτιά

H πρωτιά στους σκόρερ δεν ήταν από τα άλογα που τα λένε… γκανιάν. Ο Γιασμίν Κούρτιτς (φωτογραφία) με 15 γκολ πήρε το «χρυσό παπούτσι» της κανονικής περιόδου. Για χαφ μια χαρά επίδοση. Οι αντίπαλοι θα πουν ότι το οφείλει στα ισάριθμα πέναλτι που κέρδισε ο ΠΑΟΚ. Σε κάθε περίπτωση, ο Σλοβένος έκανε εντύπωση όχι μόνο για την ευστοχία του στα πέναλτι, αλλά και για την προσωπικότητά του μέσα στο γήπεδο. Δίχως αυτόν οι Θεσσαλονικείς είναι μια άλλη ομάδα. Στις εκπλήξεις και ο Φαν Βέερτ του Βόλου. Ο ολλανδός φορ με 13 γκολ ήταν δεύτερος στη λίστα των σκόρερ. Ασημος ήρθε, αλλά άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.

Η σχέση ποιότητας – τιμής, που λένε και για τα κρασιά, τον αναδεικνύουν σε… μεταγραφάρα. Εγνωσμένης αξίας ο Αραούχο, όσο έλειπε η ΑΕΚ κατέρρευσε, ενώ στην πρώτη πεντάδα των «κανονιών» πλασαρίστηκε με ντεμαράζ ο Ευθύμης Κουλούρης. Τα γκολ είναι μισή σωτηρία για τον Ατρόμητο.

5

Ο… κομψός φονέας των γιγάντων

Ο Παναιτωλικός είναι αναμφίβολα η ομάδα που φέτος παρουσίασε την πιο θεαματική βελτίωση σε σχέση με τις δύο προηγούμενες σεζόν. Πρόπερσι είχε σωθεί από… σπόντα, εξαιτίας της αφαίρεσης βαθμών από την Ξάνθη. Πέρυσι, συνάντησε την Ξάνθη σε μπαράζ, με τα χίλια ζόρια την έφερε βόλτα και τελικά κατάφερε να αλλάξει σελίδα χάρη στον Γιάννη Αναστασίου.

Ο άλλοτε τεχνικός του Παναθηναϊκού έχει βάλει την πινελιά του, η ομάδα παίζει στρωτό και καλό ποδόσφαιρο, τη γαλούχησε με αυτοπεποίθηση και δεν είναι τυχαίο ότι ο Παναιτωλικός πέτυχε για πρώτη φορά στην ιστορία του νίκες και επί των τριών του «ΠΟΚ» (τον Ολυμπιακό τον νίκησε στο Κύπελλο). Ο Αναστασίου πιστώνεται, επίσης, το γεγονός ότι αναζωογόνησε παίκτες όπως ο Νίκος Καρέλης, καθώς και την αναβάπτιση του αρχαιότερου παίκτη της ομάδας, Αλέξανδρου Μαλή, τον οποίο μετέθεσε από το κέντρο της άμυνας στη θέση του δεξιού μπακ.

Εννοείται πως και οι μεταγραφές που έκανε φέτος η αγρινιώτικη ομάδα ήταν πιο προσεκτικά επιλεγμένες απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια.

6

Γίνε Αρης να… ροκάρεις

Τέλος καλό, αφού ο Αρης πλασαρίστηκε στα πλέι οφ ως τέταρτος, αλλά η πορεία του πέρασε από χίλια μύρια κύματα. Εχασε βαθμούς, εξαιτίας της δυστοκίας του, έζησε για μήνες με τον βραχνά των -6 βαθμών που εντέλει του επιστράφηκαν από το CAS, βίωσε κρίσεις, όπως εκείνη που προκάλεσε η πεντάρα από τον ΠΑΣ Γιάννινα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» (η βαρύτερη εντός έδρας ήττα που έχει γνωρίσει).

Η έλευση το τελευταίο διάστημα του Χερμάν Μπούργος έφερε ή συνέπεσε με την ηρεμία, όπως το βλέπει κανείς. Ο Αργεντινός, άλλοτε βοηθός του Ντιέγκο Σιμεόνε στη Ατλέτικο Μαδρίτης, πιάνει… με το βλέμμα μπαρμπούνια! Γουρλής, αν μη τι άλλο. Και στα τρία παιχνίδια του στον πάγκο του Αρη η ομάδα της Θεσσαλονίκης νίκησε. Τελευταία νίκη επί του Ολυμπιακού, που του έσπασε μάλιστα το αήττητο.

Αυτό που δεν μπορεί να επουλώσει ο «ροκάς» (είχε φτιάξει και μια μπάντα παλιότερα) Μπούργος είναι το τραύμα του Κυπέλλου. Το συγκεκριμένο τρόπαιο αποτελεί απωθημένο για τον «οργανισμό» και ο αποκλεισμός από τη Λαμία σηματοδότησε, εκτός των άλλων, και την αντίστροφη μέτρηση για το «διαζύγιο» με τον Ακη Μάντζιο.

7

Πολλή πείρα κι από… μέλι τίποτα

Από τις μεγάλες απογοητεύσεις της κανονικής περιόδου υπήρξε ο Ατρόμητος. Συνεπής παρουσία στη Super League 1, ενίοτε και με ευρωπαϊκές συμμετοχές, ξεκίνησε φέτος με έναν νεαρό προπονητή, που είχε δώσει πέρυσι στον Βόλο τα διαπιστευτήριά του, τον Ανχελ Λόπεθ, και με αρκετούς έμπειρους παίκτες.

Ο Λόπεθ εξ αρχής δεν… μας τα είπε καλά, πηγαίνοντας ντάλα καλοκαίρι την ομάδα για προετοιμασία στη Νότια Ισπανία και δίνοντας φιλικά με ισχυρούς αντιπάλους της χώρας. Το 0-0 με τον Ολυμπιακό στην πρεμιέρα γρήγορα εξανεμίστηκε, ο Λόπεθ δεν άργησε κι αυτός να πάρει πόδι και στο τέλος ο Γιώργος Σπανός κατέφυγε στον δοκιμασμένο Γιώργο Παράσχο. Ούτε αυτός κατάφερε να φέρει την ομάδα στον ίσιο δρόμο και, όπως ομολόγησε,  δεν πίστευε πόσο… παλαίμαχοι ήταν κάποιοι από τους γνωστούς παίκτες που βιοπορίζονταν στο Περιστέρι. Ετσι, η σκυτάλη πήγε – μέσω Γιώργου Κορακάκη – στον Κρις Κόλμαν (φωτογραφία).

Ο Ουαλός έχει βελτιώσει κάπως τα πράγματα, βοήθησε κι ο Ευθύμης Κουλούρης που θυμήθηκε την τέχνη του γκολ και τουλάχιστον ο Ατρόμητος δεν μπαίνει στα πλέι οφ ως οιονεί καταδικασμένος.

8

Ο Απόλλων είναι… μούρλια!

Σκέτη τρέλα ήταν φέτος η Ριζούπολη. Ο ιδιοκτήτης του Απόλλωνα, Παναγιώτης Μονεμβασιώτης, ξεκίνησε με τον Γιάννη Πετράκη, ο οποίος δεν μακροημέρευσε. Εν συνεχεία, το αφεντικό εμπιστεύθηκε τον Τζιανλούκα Φέστα, χωρίς να πτοηθεί ότι με τον Ιταλό στον πάγκο της η Λάρισα πέρυσι υποβιβάστηκε, Ανήμερα των Φώτων, όμως, τον σχόλασε. Θα έπαιρνε τον Μπάμπη Τεννέ, για πολλοστή φορά, αλλά κάπου «τσάκισε» η δουλειά κι αντ’ αυτού ήρθε ένας Γερμανός ονόματι Μάρκο Γκρότε.

Ούτε μήνα δεν έμεινε ο Γερμανός, «σουτ» κι αυτός. Ο Μονεμβασιώτης προσέλαβε εκ νέου τον Φέστα! Η Ελαφρά Ταξιαρχία, ωστόσο, συνέχισε να χάνει… ελαφρά τη καρδία τους βαθμούς, οπότε πάλι απόλυση για τον Φέστα. Αυτή τη φορά ο Τεννές είπε το «ναι» και είναι ο άνθρωπος που οδηγεί τον Απόλλωνα στα πλέι άουτ. Αν θα μείνει μέχρι τέλους των πλέι άουτ; Θα εξαρτηθεί. Από τα αποτελέσματα. Το καλύτερο… αποτέλεσμα του Απόλλωνα φέτος, πάντως, ήταν το «Χ» με τον Ολυμπιακό, με τον υπηρεσιακό Λευτέρη Βελέντζα στον πάγκο! Είπαμε, τρέλα…

9

Τα καμάρια της περιφέρειας

Η λήξη της regular season βρήκε τον ΟΦΗ 6ο στη βαθμολογία και τον ΠΑΣ Γιάννινα με -5 βαθμούς για εξωαγωνιστική υπόθεση και με τις ελπίδες τους για πλέι οφ τοκισμένες στην Επιτροπή Εφέσεων. Εκεί δυο 24ωρα μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου ο ΠΑΣ πήρε πίσω τους βαθμούς και μπήκε εκείνος στα πλέι οφ αντί του ΟΦΗ. Ανεξάρτητα από αυτή την υπόθεση, ήταν οι κατά τεκμήριο καλύτερες ομάδες της περιφέρειας.

Για τον ΟΦΗ η 7η θέση είναι μάλλον γλυκόπικρη. Εχει διοικητική σταθερότητα κι έναν ξεχωριστό τρόπο λειτουργίας. Πέρυσι σώθηκε μετά κόπων και βασάνων. Ο Νίκος Νιόπλιας, όμως, κατάφερε να φέρει την κρητική ομάδα σχεδόν στην επόμενη… πίστα. Τα πλέι άουτ πάγωσαν τη φιέστα μετά τη νίκη με τον Απόλλωνα.

Από την άλλη, ο ΠΑΣ Γιάννινα ήταν έκπληξη. Το καλοκαίρι έφυγε ο Αργύρης Γιαννίκης και κάποιοι παίκτες από το ούτως ή άλλως «κολοβό» ρόστερ, αλλά διατήρησε ατόφια την άμυνα, ενώ τα ηνία δόθηκαν πάλι σε προπονητή εκ Γερμανίας, τον Ηρακλή Μεταξά. Ο πρώην βοηθός του Μίχαελ Σκίμπε στην Εθνική Ελλάδας κατάφερε με φτηνά υλικά να φτιάξει ένα ευπρόσωπο «πιάτο». Λίγοι το περίμεναν, αλλά ο ομογενής τεχνικός πέτυχε και με το παραπάνω τους αγωνιστικούς στόχους του Αγιαξ της Ηπείρου. Στα πλέι οφ δεν θα είναι απλός κομπάρσος.

10

Ανάθεμά σε… Ομικρον!

Οπως για ολόκληρη την κοινωνία, έτσι και για το ποδόσφαιρο η τρέχουσα σεζόν ταλανίστηκε από τον κορωνοϊό και τις μεταλλάξεις του. Καταρχήν, η πανδημία όρθωσε διάφορα απαγορευτικά, με κυριότερο αυτό που αφορούσε την προσέλευση των φιλάθλων, κάτι που κόστισε στις ΠΑΕ. Αρχικά, τα γήπεδα δεν επιτρεπόταν να φιλοξενήσουν κόσμο πάνω από το 10% της χωρητικότητάς τους κι εσχάτως, που τα επιδημιολογικά στοιχεία υποχώρησαν, το ποσοστό ανέβηκε στο 50%.

Επίσης, αρκετές ομάδες στη διάρκεια της κανονικής περιόδου χτυπήθηκαν από την Ομικρον και άλλες μεταλλάξεις, με συνέπεια να αναβληθούν κάμποσα ματς και το πρόγραμμα να φτάσει στα όριά του με τα μεσοβδόμαδα παιχνίδια. Οπως στα όριά τους έφτασαν ουκ ολίγες φορές και οι προπονητές, που σχεδίαζαν στην… άμμο. Αλλιώς υπολόγιζαν τα πράγματα, αλλιώς τα έφερναν τα… τεστ για COVID. Και τα προβλήματα δεν είχαν να κάνουν μόνο με το δικαίωμα συμμετοχής των ποδοσφαιριστών, αλλά και με τα κατάλοιπα από τη νόσηση. Χώρια τις περιπτώσεις που αρρώσταιναν και οι προπονητές.

11

Ναι μεν, αλλά…

Η βαθμολογική συγκομιδή του Παναθηναϊκού, αλλά και η 5η θέση (έπειτα από την επιστροφή των 6 βαθμών στον Αρη) στο φινάλε και της εφετινής κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος δημιουργούν αβίαστα την αίσθηση του «μια απ’ τα ίδια» (και) για το εφετινό «τριφύλλι». Λιγότεροι βαθμοί ακόμη κι από πέρυσι (42 έναντι 45), πολλές ανόητες ήττες (10, εκ των οποίων οι 8 εκτός έδρας) και ουκ ολίγοι «πεταμένοι» βαθμοί δεξιά κι αριστερά. Για ένα σύνολο όμως, που ξεκίνησε το «χτίσιμό» του κυριολεκτικά από το σημείο «μηδέν» το περασμένο καλοκαίρι (σε ψυχολογία, διάθεση, ατμόσφαιρα, στόχους, απαξίωση ρόστερ), η πρώτη στόχευση ήταν να (ξανα)γίνει αυτό που δεν ήταν πέρυσι: Δηλαδή «ομάδα». Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς (φωτογραφία) κατάφερε να ξαναδώσει αρχή, μέση και τέλος σε μία ομάδα πολλαπλώς «τραυματισμένη», ανέσυρε στο προσκήνιο παίκτες που είχαν «βυθιστεί», όπως ο Αϊτόρ, ο Βιγιαφάνιες, ο Καρλίτος, ο Χουάνκαρ κι ο Σάντσες και παρά τα όποια λάθη του, της έδωσε μία προοπτική κι ένα πλάνο: Να ξαναμεγαλώσει σιγά-σιγά μέσα από μία διαδικασία που μόνο… εύκολη δεν θα είναι. Ο Παναθηναϊκός μπαίνει στα play offs για να διεκδικήσει μία θέση στην πρώτη τετράδα (και την ευρωπαϊκή «επιστροφή» του έπειτα από μία πενταετία) με καλύτερες προοπτικές σε σχέση με τις δύο τελευταίες σεζόν, όπου βρέθηκε να παίζει απλά για να… βγει η υποχρέωση, ενώ παράλληλα έχει μπροστά του κι άλλον έναν μεγάλο στόχο: Την παρουσία του στον τελικό Κυπέλλου της 21ης Μαΐου και τη διεκδίκηση του πρώτου τροπαίου του έπειτα από 8 «στείρα» χρόνια. Κι αυτή τη φορά έχει κι ορισμένους παίκτες όπως ο (εντυπωσιακός μέσα στο 2022) Παλάσιος των 11 γκολ, ο Ρούμπεν Πέρεθ κι ο Γκατσίνοβιτς, που μπορούν να τον «τραβήξουν» με μεγαλύτερη… ασφάλεια προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.