Οι προσδοκίες του Σουλτάνου και ο ρόλος της «θεσμικής Τουρκίας»

Το παιχνίδι της «θεσμικής Τουρκίας» επιχειρεί να παίξει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, βλέποντας την Ουκρανία ως ευκαιρία για την ανάδειξη της Αγκυρας ως διεθνούς παράγοντα με ρυθμιστικό ρόλο στη γεωπολιτική σκακιέρα. Με την τουρκική διπλωματία να έχει ήδη ξεκινήσει εκστρατεία εξομάλυνσης των σχέσεών της με τους γείτονες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ, ακόμα και η Αρμενία, με το βλέμμα και στην οικονομία, κυρίως, η Αγκυρα δείχνει να αναζητά το επόμενο βήμα της και με την Ελλάδα. Ακόμα και αν οι κινήσεις της Τουρκίας δεν δείχνουν διάθεση ουσιαστικής εξέλιξης που θα δώσουν το έδαφος για πρόοδο στην επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, η Αγκυρα δεν θέλει την ευθύνη για τη διακοπή του διαλόγου, προκειμένου να έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία.

Σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται να πραγματοποιηθεί και η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον τούρκο πρόεδρο στις 13 Μαρτίου στην Κωνσταντινούπολη με την Αγκυρα να προαναγγέλλει ότι θα βάλει στην ατζέντα το σύνολο των διεκδικήσεών της. Οπως έσπευσε να δηλώσει ο εκπρόσωπος του ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ και ένας εκ των στενότερων συνεργατών του Ερντογάν, «ο φάκελος περιλαμβάνει από το θέμα της υφαλοκρηπίδας μέχρι και τη στρατιωτικοποίηση των νησιών εκ μέρους της Ελλάδας και όλα αυτά θα συζητηθούν φυσικά», καθώς και τα «δικαιώματα της Τουρκίας στη Γαλάζια Πατρίδα». Ενώ την ίδια στιγμή υποστηρίζει ότι θα τεθεί και ζήτημα Μεταναστευτικού με την Τουρκία να θέλει να βάλει την Ελλάδα στη θέση του κατηγορούμενου ως χώρα που τρυπάει βάρκες μεταναστών και προσφύγων και τους υποβάλλει σε βασανιστήρια.

Για την Αγκυρα στόχος είναι το ραντεβού να αξιοποιηθεί ως ένα βήμα να θέσει τις αιτιάσεις της απέναντι στην Αθήνα στο ανώτατο επίπεδο, θεωρώντας ότι έτσι έρχεται ακόμα πιο κοντά στη «νομιμοποίησή» τους, αλλά και να βάλει την Ελλάδα στη θέση του κατηγορούμενου ως τη χώρα που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ την ίδια στιγμή εμφανίζεται ως υπεύθυνη δύναμη που δεν εγκαταλείπει το τραπέζι του διαλόγου. Μία μεγάλη δύναμη που γνωρίζει εν ολίγοις να χειρίζεται και τους αντιπάλους της. Ενα αφήγημα που ο Ερντογάν θα επιχειρήσει να στηρίξει καθώς βλέπει και το διεθνές κλίμα να αλλάζει απέναντι στην Τουρκία και να γίνεται ξανά από ένας «δύσκολος σύμμαχος» και «ταραξίας» στην περιοχή, ένας «πολύτιμος φίλος», που συμβάλλει στη «διαχείριση κρίσεων».