Παραμύθι σε ερυθρόλευκο φόντο

Γενάρης 2022, Ρέντης: Σε μια από τις κεντρικές αίθουσες των αθλητικών εγκαταστάσεων του Ολυμπιακού η κουβέντα του σχεδιασμού έχει ανάψει για τα καλά. Με το μεταγραφικό παράθυρο ανοιχτό και τις ανάγκες σε ένα τόσο απαιτητικό κλαμπ να μη σταματούν ποτέ, ο Φρανσουά Μοντέστο, ο Πέδρο Μαρτίνς και οι άλλοι συζητούν για τον τρόπο που ο πρωταθλητής θα ενισχυθεί στα μισά του δρόμου. Ενα από τα ανοιχτά κεφάλαια; Ο αριστερός μπακ που θα συμπληρώσει το rotation και τη… μοναξιά του Ολεγκ Ρέαμπτσιουκ.

Για όλους εμάς; Πιθανότητα η υπ’ αριθμόν 1 ανάγκη. Για εκείνους που προφανώς κάτι παραπάνω ξέρουν και έχουν την ευθύνη της επιλογής; Μια υπόθεση «εσωτερική» που έκλεισε με συνοπτικές διαδικασίες. «Φώτης Κίτσος» είπε ο πορτογάλος τεχνικός φέρνοντας στην επιφάνεια το όνομα ενός νεαρού που ήδη βρίσκονταν στην πρώτη ομάδα. Και ένα ποδοσφαιρικό παραμύθι από εκείνα που ονειρεύεται κάθε παιδί που κλωτσά μια μπάλα, είχε μόλις αρχίσει…

Από τον Μπάγεβιτς…
Η ιστορία ενός πιτσιρικά που τέλος του μήνα κλείνει τα 19 (31/3/2003) και που όλα δείχνουν πως θα κάνει τα γενέθλιά του σαν ο επόμενος κρίκος μιας αλυσίδας που απλώνεται πλέον γύρω από το μεγάλο λιμάνι του Πειραιά εδώ και 25 χρόνια. Από τότε που ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, καλοκαίρι του 1997 ψάχνοντας τη λύση στον γρίφο «Γρηγόρης Γεωργάτος και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς στην ίδια εντεκάδα» σκάρωσε εκείνη την «πατέντα» που έμελλε να εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού. Ο τρόπος που ο Γρηγόρης Γεωργάτος μετατράπηκε σε αριστερός μπακ. Πριν τον ακολουθήσει ο Χοσέ Χολέμπας στην ιδέα του Εβαλντ Λίνεν που εφάρμοσε ο Ερνέστο Βαλβέρδε το 2010. Πριν ο Λεονάρντο Ζαρντίμ δει «κάτι» στον Μπάμπη Λυκογιάννη σε εκείνη την καλοκαιρινή προετοιμασία του 2012. Πριν ο Πέδρο Μαρτίνς «τινάξει την μπάνκα στον αέρα» με τον Κώστα Τσιμίκα. Πριν βάλει πλώρη να το ξανακάνει με τον Κίτσο που είναι πλέον talk of the town χάρη στην άριστη προσαρμογή του σε αυτές τις πρώτες εικόνες που μοιάζουν να έφτασαν από το μέλλον.

Ως τον Τσιμίκα
Διαφορετικοί και σπουδαίοι προπονητές, διαφορετικές και τελικά «ίδιες» σπουδαίες ιστορίες. Ολες σε φόντο ερυθρόλευκο. Εκεί πλάι στον ασβέστη της αριστερής πτέρυγας. Ολες με έλληνες ποδοσφαιριστές που δεν ήταν μπακ, αλλά που όταν έγιναν έκαναν απίθανα πράγματα. Ο Γρηγόρης Γεωργάτος έφτασε ως την Ιντερ που εκεί στο φινάλε του περασμένου αιώνα ήταν κανονική dream team υπό τον Μαρσέλο Λίπι. Ο Χοσέ Χολέμπας στη Ρόμα και έπειτα για χρόνια στην Premier League με τη Γουότφορντ. Ο Μπάμπης Λυκογιάννης -τον είδαμε ελάχιστα στα μέρη μας – που εδώ και μια 4ετία αποτελεί πλέον ιστορικό στέλεχος της Κάλιαρι. Ο Κώστας Τσιμίκας της Λίβερπουλ στο πιο λαμπρό παράδειγμα. Οι δύο τελευταίοι και ο Φώτης Κίτσος, μάλιστα, απευθείας από τα σπλάχνα της ακαδημίας. Από την περίφημη παραγωγική διαδικασία του Ολυμπιακού.

Εχει εξήγηση
Υπενθυμίζουμε: Κανείς εξ αυτών δεν ήταν αριστερός μπακ. Ολοι τους έγιναν στην πορεία. Μπακ Ολυμπιακού που είναι μια κατηγορία μοναχή της στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ειδικά σε αυτά τα 25 χρόνια. Δεν υπάρχει ομάδα που να επιτίθεται με περισσότερους ποδοσφαιριστές από εκείνη του (σχεδόν) μόνιμου πρωταθλητή. Δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να ζητά από τους ακραίους αμυντικούς της σε αυτόν τον βαθμό να της εξασφαλίζουν «επιθετικό πλάτος» και να συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργία. Ενα τόσο απαιτητικό προφίλ που πολλές φορές δεν υπάρχει – τουλάχιστον στα φυσιολογικά οικονομικά μεγέθη. Και που αυτονόητα βάζει αρκετούς στον πειρασμό της δημιουργίας. Εξτρέμ όλοι οι παραπάνω στα «πρώτα» τους και όχι μόνο (μιας και ο Γεωργάτος αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό ως ένας από τους καλύτερους μεσοεπιθετικούς της χώρας). Βγήκαν όμως από τα προηγούμενα παπούτσια τους και μπήκαν στα επόμενα. Και όλοι οι προηγούμενοι το έκαναν τόσο καλά που η καριέρα που ακολούθησε μιλά από μόνη της.

Το έχει ξανακάνει
Ειδικά ο Πέδρο Μαρτίνς στην τετραετία του, πειραματίζεται στα αλήθεια πολύ με αυτή τη μετατροπή. Γιατί τον Τσιμίκα μπορεί να τον βρήκε «έτοιμο» αριστερό μπακ. Ο ίδιος όμως προσπάθησε να βαφτίσει δεξί μπακ τον Θανάση Ανδρούτσο που έφτασε έτσι ως την εθνική ομάδα και εσχάτως κάνει το ίδιο με τον Μάριο Βρουσάι (αμφότεροι παιδιά της Ακαδημίας). Και βέβαια είναι εκείνος που ποντάρει γερά στον Φώτη Κίτσο που την περασμένη Κυριακή έκανε το ντεμπούτο του ως ποδοσφαιριστής εντεκάδας με τον Ολυμπιακό στη Super League. Αν μπορεί όντως να δικαιωθεί; Θα το δείξει η διαδρομή. Στο ποδόσφαιρο παίζουν ρόλο ένα σωρό διαφορετικά πράγματα. Ο νεαρός που προέκυψε από τη σχολή του Ολυμπιακού στη Βάρη και υπολογίζεται χρόνια τώρα στον Ρέντη ως ένας από τους πιο ταλαντούχους εξτρέμ της ακαδημίας, δείχνει αποφασισμένος να αρπάξει την ευκαιρία.

Πρόκληση
«Είναι ένα παιδί που έχει βελτιωθεί πολύ και έχει πολύ μεγάλο περιθώριο εξέλιξης ακόμα. Χρειάζεται χρόνο συμμετοχής για να αποκτήσει εμπειρία. Εχουμε δει πολύ καλά δείγματα και στην προσωπικότητά του. Θέλουμε να συνεχίσουμε να τον βλέπουμε να δουλεύει έτσι» του πέταξε το δόλωμα μετά την αναμέτρηση με τον ΟΦΗ ο προπονητής του. «Είναι όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Βλέπω ότι κερδίζω την εμπιστοσύνη του κόουτς, αυτό θα συνεχίσω να κάνω στην προπόνηση και στα ματς που θα αγωνιστώ» απάντησε και έβαλε την υπόθεσή του στη λίστα με τις πιο ενδιαφέρουσες ως το φινάλε της φετινής περιόδου. Στον δρόμο του Ολυμπιακού για το 47ο που πλέον περνά και από τον πειρασμό να «κερδίσει» ποδοσφαιριστές για το επόμενο ρόστερ.