Η αγριοτριανταφυλλιά ανθίζει

Κι εσείς, φίλοι μου, που τελευταίους κάλεσαν στον πόλεμο!

Σώθηκε η ζωή μου, μόνο για να σας κλάψω.

Πάνω από τη μνήμη σας ακίνητη δεν μένει η κλαίουσα ιτιά,

Μα τον κόσμο ολάκερο τα ονόματά σας φωνάζει!

Μα, τι να σου κάνουν τα ονόματα!

Έτσι κι αλλιώς εσείς μαζί μας είστε!…

Όλοι γονατιστοί, όλοι!

Κατακόκκινο πλημμύρισε το φως!

Και στην ομίχλη μέσα βαδίζουν σε σειρές του Λένινγκραντ οι κάτοικοι –

Οι ζωντανοί με τους νεκρούς: οι νεκροί δόξα δεν έχουν.

Αύγουστος 1942

Ντιουρμέν