Στη διασωλήνωση το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο

Ποτέ άλλοτε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο δεν έχει βρεθεί σε τέτοια περιδίνηση. Οι αγώνες σε μαδημένα γήπεδα, οι σύλλογοι με άδεια ταμεία και οι ποδοσφαιριστές όλοι στα κάγκελα. Και παθαίνουν εγκεφαλικά οι διοικούντες με τη σκέψη και μόνον ότι αν αγριέψει η Ομικρον μπορεί να υπάρξει αναβολή. Αναβολή που την αναγγέλλουν τα αδιέξοδα των πολιτικών βουλήσεων, οι οποίες έχουν πάθει νοητικό λουμπάγκο. Από τη μια πλευρά η έξαρση της πανδημίας που βαράει κόκκινο, από την άλλη οι κοινωνικές αντιδράσεις άλλων δραστηριοτήτων. Πιέζουν τα επιμελητήρια, πιέζουν οι ομοσπονδίες και εκβιάζουν οι συντεχνιακοί σύλλογοι. Οταν λέμε lockdown εννοούμε lockdown για τους πάντες, όχι σφραγίζω τα ρεμπετάδικα κι αφήνω μπάτε σκύλοι αλέστε… τα φουτμπολάδικα.

Μπλόκαρε κυριολεκτικά στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος η καγκελαρία με την εμφάνιση της Ομικρον, όταν πέσανε πάνω της οι επαγγελματικές ομοσπονδίες. Κλείνουμε εργοστάσια με χιλιάδες εργαζόμενους, κατεβάζουμε τα ρολά ακόμα και σε αεροπορικές εταιρείες, κι εσύ επιτρέπεις αυτή τη γελοιότητα που προσομοιάζει με ποδόσφαιρο στα άδεια γήπεδα; Και στον Τζόνσον, στη μητρόπολη του ποδοσφαίρου στην Αγγλία, μια από τα ίδια. Ακόμα και ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες, όπως η νορβηγική, εξηγεί στην ΟΥΕΦΑ ότι τα ποσοστά της πανδημίας έχουν σακατέψει τις ομάδες τους. Μάλιστα, απαιτεί υπευθυνότητα σχετικά με την υγεία των ποδοσφαιριστών και των οικογενειών τους. Πιο συγκεκριμένη και πολύ πιο αυστηρή η υγειονομική αρχή της χώρας, όπου απαίτησε να διακοπούν οι διοργανώσεις και τα γήπεδα Ευρώπης.

Στο ίδιο μήκος κύματος Φινλανδία, Πολωνία, Εσθονία, Σλοβακία και Λετονία. Αλλεπάλληλες επιστολές διαμαρτυρίας με σειρά καταγγελιών. Και η Πολωνία την καθιστά υπεύθυνη για την υγεία των αθλητών. Και η Εσθονία και η Σλοβακία ζητούν αναστολή ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων και Ευρωπαϊκού για 6 μήνες. Πιο σκληρή η Σλοβακία, ζητά αναστολή πρωταθλημάτων μέχρι να ανακάμψουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες από την πανδημία. Εν τω μεταξύ, η κατάσταση των διεθνών αναμετρήσεων κρέμεται σε μια κλωστή, χωρίς 9 άσους της έπαιξε η Σαχτάρ, χωρίς 5 η Ρεάλ, χωρίς 6 η Ιντερ με τη Μάντσεστερ, το ρεκόρ η Ντίναμο που πήγε και έπαιξε με 13 παίκτες. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, ο Αλεξάντερ Τσέφεριν, βγήκε στο κλαρί κατακεραυνώνοντας τους πολέμιους αυτού του πανηγυριού που ονομάζεται Τσάμπιονς Λιγκ. Με λίγα λόγια κι αφήνοντας αιχμές που κρύβουν τους μύχιους φόβους του, αρθρώνει τη βεβαιότητα πως όλες οι διοργανώσεις θα κλείσουν όπως πρέπει τη σεζόν.

Βεβαίως-βεβαίως, και του Θεμιστοκλέους, αφήνει και την μπαλκονόπορτα μισάνοιχτη ότι δεν εξαρτάται μόνον απ’ αυτόν, αλλά πρέπει να τραβήξουν κουπί οι κυβερνήσεις. Και βγάζει κι έναν λόγο για την ασφάλεια που παρέχεται στους εργαζόμενους, διάβαζε ποδοσφαιριστές. Ασφάλεια που δεν παρέχεται από καμιά άλλης μορφής εργοδοσία. Κι εδώ πέφτει το γέλιο της αρκούδας. Γιατί το 30-40% των αγωνιζομένων έχει περάσει στον κυκεώνα της πανδημίας. Κορωνοξάδελφοι και κορωνογιοί παντού, από Μπαρτσελόνα μέχρι Ζενές Ες, και από Μπάγερν μέχρι Ντιναμό Τιράνων. Το κακό δεν λυπάται κανέναν. Αποτέλεσμα να παρακολουθούμε γιαλαντζί πρωταθλήματα, και κανείς να μην μπορεί να στηριχτεί στο δυναμικό του. Αντε μετά να αποκλείεις ομάδες και να ανακηρύττεις πρωταθλητές.

Βέβαια, κι αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, no money, no honey. Η αγία κονόμα αδήριτη αρχή, και αδιαφορεί για συνέπειες, ασθένειες, αδυναμίες και μαϊμού αποτελέσματα. Ενώ στην υπόλοιπη οικονομία οι πάντες πειθαρχούν με τραγικές συνέπειες, στο ποδόσφαιρο υπάρχει άλλος θεός. Εδώ ο Μαμμωνάς έχει τη σουίτα του. Από τη μια τα συμβόλαια, από την άλλη οι υποχρεώσεις, έχουν οδηγηθεί ομάδες και ιδιοκτήτες στον προθάλαμο του Γεντί Κουλέ. Μείωση 40% των μισθών η Αθλέτικο, 35% η Σεβίλλη, άλλα τόσα η Λα Κορούνια, πρωταθλήτρια στο ψαλίδι η Μπαρτσελόνα, με 45% κάτω τα συμβόλαια. Μιλάμε για καμιά 300αριά εκατομμύρια έκπτωση, με πιο σφιχτή απ’ όλους τη Ρεάλ. Μόνον 25% ψαλίδι, κι όποιος γουστάρει.

Χειρότερα στην Ιταλία, στο 40% οι μειώσεις σε Γιουβέντους, Ρόμα, Μπολόνια, Φιορεντίνα, κι εδώ, της τσιγκούνας ο γιοι, οι Παρτενοπέι, δηλαδή η Νάπολι. Μόνον 20% δέχτηκε να κοντύνει μισθούς και απαιτήσεις. Κι άντε να γκρινιάξεις και να διαμαρτυρηθείς σ’ αυτούς. Εν ολίγοις, 740 εκατομμύρια ευρώ οι μειώσεις στη Γερμανία, κανένα 600άρι στην Ισπανία, κοντά στα 800 στην Ιταλία και γαργάρα στη Μεγάλη Βρετανία. Αυτοί τη χασούρα την κρατάνε επτασφράγιστο μυστικό.

Αυτή είναι η κατάσταση. Κι όμως, τα αφεντικά των ομάδων, σου λένε συνεχίζουμε μαδημένοι και απτόητοι. Κι εδώ ισχύει η παλιά λαϊκή παροιμία, «απ’ τα ολότελα, καλή και η …». Ομως, διαβάζοντας τα νούμερα σοβαρά, ένα είναι βέβαιο, πως αν συνεχιστεί αυτή η οικονομική ψωρίαση, στη διασωλήνωση δεν θα οδηγούνται οι κορωνοϊόπληκτοι μόνον αλλά και οι ποδοσφαιρόπληκτοι, προεδράρες και οικονομικοί υπεύθυνοι των μεγάλων.