Βιβλία για… λάδωμα

Διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει. Διαβάζουμε, διαβάζετε, διαβάζουν. Κι αφού διαβάζω, διαβάζεις, διαβάζει κ.λπ. κ.λπ., λογικό είναι αυτά που διαβάζουμε, διαβάζετε, διαβάζουν, να τοποθετούνται σε κάτι θέσεις που ονομάζονται βιβλιοθήκες. Διότι δεν ζούμε στον Μεσαίωνα να καίμε τα βιβλία, στον 21ο αιώνα ζούμε, και τα βιβλία τα βάζουμε σε βιβλιοθήκες, μήπως και έπειτα από εμάς, τα ανασύρει κάποιος άλλος τα βιβλία αυτά για να τα διαβάσει. Ως εκ τούτου, όταν μιλάμε για βιβλία, βιβλιοθήκες και… βιβλιοφάγους, να το ξεκαθαρίζουμε ότι μιλάμε για πραγματικά βιβλία. Με τίτλους, περιεχόμενο, εξώφυλλο και οπισθόφυλλο. Οτιδήποτε άλλο, αποτελεί μια τεράστια προσβολή στην τέχνη του πατέρα της τυπογραφίας κυρίου Γκούτενμπεργκ, και αδιανόητη επιχείρηση προσβολής της κοινής λογικής. Που κάποιοι μόλυναν τα βιβλία, παρομοιάζοντάς τα με το χυδαίο λάδωμα, ενώ υπήρχαν τόσοι και τόσοι άλλοι όροι για να στείλουν το συνθηματικό για τις λαμογιές τους. Μπαγιόκο, μαρούλι, κασέρι, κασάτο, μπικικίνι, μπερντέ, ψιλά, χοντρά, λαλά, αργύρια – είναι μερικές μόνο παραλλαγές των (μαύρων) χρημάτων, από όσες διατίθενται σε γλώσσα slang, προκειμένου οι λάμογες να συνεννοηθούν μεταξύ τους…

Ο ρόλος της… βιβλιοθηκονόμου

Εγώ φυσικά δεν θα σπεύσω να θεωρήσω ότι η αγαπημένη κυρία Θάνου, με την οποία ζήσαμε τόσες ωραίες στιγμές την περίοδο της διακυβέρνησης του «Λεγάμενου», ήταν μια… «βιβλιοφάγος». Ακόμη και τώρα, έτσι όπως αναδύεται – τόσο εμφαντικά – μέσα από το δημοσίευμα του site iefimerida. Θα διατηρήσω ορισμένες επιφυλάξεις, διότι περιμένω να δω τι θα πράξει, έστω και με καθυστέρηση έξι ολόκληρων ετών (από το 2016 υπήρχαν αυτά…). Αφού επί έξι χρόνια που σερνόταν αυτό το θέμα σε διάφορα δικαστικά συρτάρια, χωρίς να υπάρξει καμία εξέλιξη, τώρα που έσκασε μύτη στην επικαιρότητα θα προσφύγει άραγε κατά της κυρίας Δ.Μ. που είχε αναλάβει ρόλο… βιβλιοθηκονόμου στην υπόθεση; Η κυρία Θάνου, δεν είναι τυχαίο πρόσωπο – χρημάτισε πρόεδρος του Αρείου Πάγου (με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα). Αποκλείεται να μην εμπιστεύεται την αδέκαστη κρίση της ελληνικής Δικαιοσύνης. Γιατί λοιπόν σιωπά αιδημόνως επί του συγκεκριμένου, μιλώντας γενικά και αόριστα ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της, και δεν αναφέρει σαφώς ότι θα προσαγάγει ενώπιον της Δικαιοσύνης τη… βιβλιοθηκονόμο, που τόλμησε να ζητάει, υποτίθεται για λογαριασμό της, από τον μακαρίτη τον Βγενόπουλο όχι ένα και δύο… βιβλία, αλλά ολόκληρη… βιβλιοθήκη;!!

Στέρεψαν από ιδέες

Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση είναι ότι η δήλωση της κυρίας Βασιλικής είναι σχεδόν… ταυτόσημη με εκείνη που εξέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ επί του θέματος. Λες και έχει γραφεί από το ίδιο χέρι. Ιδού τα πειστήρια.

Αναφέρει μεταξύ άλλων, η λατρεμένη κυρία Θάνου, με το κλασικό μαλλί που έχει στείλει τον Τρύφωνα Σαμαρά και τους λοιπούς συναδέλφους του, για ψυχοφάρμακα:

«Σε περίοδο που ο κόσμος αγωνιά για το πώς θα πληρώσει το ρεύμα, το πετρέλαιο, τη βενζίνη και όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, που οι τιμές τους ανεβαίνουν καθημερινά, κάποιοι, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες από τα σοβαρά καθημερινά τους προβλήματα, εμπλέκοντας το όνομά μου σε υπόθεση διαφθοράς. Και ταυτόχρονα να δικαιολογηθούν έτσι, και στο εσωτερικό και στα Ευρωπαϊκά Οργανα, όπου τα πρόσωπα αυτά είναι πολύ εκτεθειμένα, εξαιτίας των ποινικών διώξεων σε βάρος των Εισαγγελέων και των δημοσιογράφων, που ερευνούσαν τη διαφθορά στην υπόθεση Novartis και στη Λίστα Λαγκάρντ».

Και η σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αναφέρει τα ακόλουθα μεταξύ άλλων: «Από εκεί και πέρα, όσο το καθεστώς Μητσοτάκη θα βλέπει τον κλοιό να σφίγγει, τόσο θα επιλέγει πυροτεχνήματα και αντιπερισπασμούς, μήπως και ξεφύγει η δημόσια συζήτηση από την ακρίβεια, τη λεηλασία στο Δημόσιο με τα 7 δισ. απευθείας αναθέσεων, την οργή των πολιτών και τις καταγγελίες ακόμη και γαλάζιων ευρωβουλευτών για τις διώξεις δικαστών και δημοσιογράφων, που μας συγκρίνουν με την Ουγγαρία του Ορμπαν».

Καμία πρωτοτυπία, όπως γίνεται φανερό. Στέρεψαν οι εγκέφαλοι, από καινούργιες ιδέες…

Πρωτοβουλία στην Κομισιόν

Επίσης, είμαι και εν αναμονή, μιας άλλης πρωτοβουλίας Μήτσου Παπαδημούλη. Θα ήθελα να τον δω να καταθέτει ο αντιπρόεδρος της καρδιάς μας, ερώτηση στην Κομισιόν για τις καταγγελίες του μακαρίτη του Βγενόπουλου, που από τον τάφο του δείχνει μια κατάσταση τρομερή επί ΣΥΡΙΖΑ. Οτι πήγαιναν κι έρχονταν τα βιβλία, φτιάχνονταν ολόκληρες βιβλιοθήκες, την ώρα που ο κοσμάκης ανέπεμπε ύμνους και θούριους στο… «ηθικό πλεονέκτημα» της «πρώτη φορά Αριστεράς».

Τι θέση παίρνει λοιπόν η Κομισιόν για όλα αυτά; Ο αντιπρόεδρος, ακοίμητος φρουρός του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, ο φανατικός υπερασπιστής θεσμών και αξιών, ο άνθρωπος που έχει τάξει σκοπό της ζωής του την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών, φαντάζομαι ότι θα το φέρει το θέμα ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Να πάρει θέση η Φον ντερ Λάιεν, επιτέλους, για τα συμβαίνοντα εν Ελλάδι…

Απουσία

Στο μεταξύ, οφείλω να επισημάνω μία ακόμη απουσία του Θανάση (Καρτερού), του αποκληθέντος και «μαρούλια», από του άμβωνος της καθημερινής «Αυγής». Ούτε χθες, δίδαξε ήθος, ο Θανάσης, προφανώς γιατί τον συγκρατούν – έξαλλος, μου λένε, είναι με «τα καμώματα» του Τσακαλώτου και των υπολοίπων της Ομπρέλας. Και φαντάζομαι με το ζόρι τον αποτρέπουν να μην τους «ευχηθεί» συνολικά «GFY», που τόλμησαν να θέσουν σε αμφισβήτηση τις τρομερές ικανότητες του «Λεγάμενου».

Υποθέτω θα επανέλθει σήμερα, μια που χθες «έσκασε» το θέμα με το ηχητικό του Βγενόπουλου, για να μηρυκάσει όσα προαναφέρονται, ότι δηλαδή ο Μητσοτάκης βγάζει κασέτες στη γύρα για να ξεφύγει από το στρίμωγμα της καθημερινότητας.

Τυχερός τελικά και ο «Λεγάμενος». Το ηχητικό Βγενόπουλου εξαφάνισε εντελώς τα «τσακαλωτικά»…

Μάχη για δικαίωση

Σε ένα άλλο θέμα, επίσης αρμοδιότητας της Δικαιοσύνης, τώρα: ένας από τους βασικούς μάρτυρες στον φόνο του αγωνιστή Σήφη Βαλυράκη, ξυλοκοπήθηκε άγρια προ ημέρων, σε ένα σκηνικό που θύμιζε μεθόδους της μαφίας. Οι κουκουλοφόροι που τον χτύπησαν τον προειδοποίησαν τι να καταθέσει για τον φόνο. Η Δικαιοσύνη, που κλωθογυρίζει το όλο θέμα, πότε επιτέλους θα πράξει τα δέοντα; Διερωτώμαι.

Η Μίνα Βαλυράκη, η χήρα του Σήφη, που αγωνίζεται νυχθημερόν για τη δικαίωσή του, μου ανέφερε ότι ο μεν ανακριτής της υπόθεσης δεν δείχνει να βιάζεται και τόσο (υποθέτω ότι μετά την επίθεση σε βάρος του βασικού μάρτυρα του φόνου, θα το τρέξει λιγάκι το θέμα), ο δε προηγούμενος ανακριτής που αρχικά είχε θέσει την υπόθεση στο αρχείο, παραμένει στη Χαλκίδα. Παρότι από τον Σεπτέμβριο του ’21, προ εξαμήνου σχεδόν, έχει μετατεθεί στη Σύρο. Γιατί άραγε, διερωτάται η κυρία Βαλυράκη, και ομολογώ ότι κάποιος από το υπουργείο Δικαιοσύνης θα πρέπει να της δώσει μια πειστική απάντηση. Συν το γιατί δεν «τρέχει» η έρευνα, και οι μάρτυρες κινδυνεύουν κάθε στιγμή, από μια συμμορία που χρησιμοποιεί μαφιόζικες μεθόδους. Στη Χαλκίδα, 60 χιλιόμετρα απόσταση από την Αθήνα, όχι στο Παλέρμο της Σικελίας…