Η ψυχή του Ομάρ

Χρειάζεται μεγάλη δύναμη. Ψυχικά αποθέματα. Οχι μόνο για να κερδίσεις την όρασή σου. Αλλά να ξαναζήσεις! Εννοείται αθλητικά, εννοείται ποδοσφαιρικά. Αυτό που συμβαίνει με τον Ομάρ Ελαμπντελαουί δεν έχει προηγούμενο. Κι άλλοι, πολλοί άσοι του παρελθόντος τράβηξαν τα μύρια όσα μετά έναν τραυματισμό. Ενα ιατρικό λάθος, κάποια διάγνωση που δεν ήταν σωστή, μια θεραπεία που δεν έφερε αποτέλεσμα. Οι εβδομάδες έγιναν μήνες και οι μήνες ακόμη και χρόνος. Επανήλθαν, όμως. Επέστρεψαν, αν όχι το ίδιο δυνατοί, σίγουρα αξιόπιστοι και διψασμένοι για δράση. Ωστόσο, με τον Ομάρ τα πάντα ήταν αλλιώς. Την τελευταία ημέρα του 2020 συνάντησε την πόρτα της κόλασης και το βράδυ της Δευτέρας άνοιξε αυτή του Παραδείσου. Με τη βαθιά πεποίθηση πως έκλεισε για πάντα πίσω όλα τα κακώς κείμενα. Επαιξε ποδόσφαιρο για πρώτη φορά μετά 423 μέρες. Ολο αυτό το διάστημα είχε κοντά του όχι μόνο την οικογένειά του αλλά και όλους όσοι αρντούνται να τα παρατήσουν. Στο προσκεφάλι την ώρα των αλλεπάλληλων εγχειρήσεών του πάλευαν η πίστη με την απόγνωση, η θέληση με τον πόνο. Και όταν αργότερα, καιρό μετά, έκανε προπονήσεις με στόχο την επιστροφή, κάθε σουτ ήταν λες και έδιωχνε μακριά την αγωνία.

Οταν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2021 το πυροτέχνημα έσκασε στο πρόσωπο του 30χρονου, προκάλεσε εγκαύματα και προσωρινή τύφλωση.

«Νόμιζα ότι είχα κάτι στο μάτι μου και ότι έπρεπε να το καθαρίσω. Μετά ένιωσα το πρόσωπό μου να φλέγεται, όλα ήταν μαύρα. Δεν είχα έλεγχο τις πρώτες μέρες. Ολα ήταν σκοτεινά. Δεν ήξερα αν ήταν μέρα ή νύχτα. Ο χρόνος δεν είχε καμία σημασία», είχε πει τότε ο Ομάρ. Δεν ήταν μόνον τα εγκαύματα. Είχε καταστραφεί ακόμα και ένα μεγάλο μέρος του βλεφάρου. Ολοι έδιναν πιθανότητες μόλις 10% να ανακτήσει την όρασή του. Τα προγνωστικά ανατράπηκαν, τα σενάρια διαλύθηκαν.

«Τις στιγμές που ένιωθα πεσμένος, που φοβόμουν ότι η ζωή μου έχει καταστραφεί, έμενα πειθαρχημένος στη διαδικασία. Θα μπορούσα να λυπάμαι τον εαυτό μου, θα μπορούσα να κλαίω και να είμαι στα πατώματα, αλλά έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω», δήλωσε μια άλλη φορά. Λένε πως η επιστήμη μπορεί να κάνει θαύματα. Συνέβη στην περίπτωση του νορβηγού ακραίου μπακ, του άλλοτε άσου του Ολυμπιακού. Η πλέον σωστή λέξη είναι η «λύτρωση» – ταιριάζει όταν είδε ξανά. Και φυσικά, όταν πάτησε εκ νέου στο χορτάρι η σκηνή έμοιαζε να ισοδυναμεί με ένα ηχηρό «επέστρεψα»! Ενα ντεμπούτο ενός άλλου παίκτη, αυτού που πλέον φορά προστατευτικά γυαλιά. Η… δεύτερη ζωή του Ομάρ Ελαμπντελαουί είναι γεγονός! Οσοι τον είδαν συγκινήθηκαν. Χειροκρότησαν. Και παράλληλα υποκλίθηκαν στη δύναμη της ψυχής του!