Ελληνοστολή {LF}και αποξύλωση

Μετά τα γερμανικά όπλα και ακρωνύμια, μετά τους αμερικανικής προέλευσης στρατιωτικούς όρους, ενδιαφέρον παρουσιάζει, νομίζω, και μια μικρή περιήγηση σε λέξεις και εκφράσεις συνδεδεμένες με την ελληνική στρατιωτική πραγματικότητα. Ή τουλάχιστον, με την ελληνική στρατιωτική πραγματικότητα όπως τη γνώρισε η γενιά μου.

Μιας και έγραφα, λοιπόν, το προηγούμενο Σάββατο για τα μεταγωγικά αεροσκάφη ντακότα, αξίζει να αναφερθεί ότι η λέξη έχει και μια ακόμα έννοια στη «στρατιωτική κοινή». Δηλώνει (ή τουλάχιστον, δήλωνε επί των ημερών μου) και τους μη δυνάμενους, για διάφορους λόγους, να φέρουν όπλα, τους άλλως λεγόμενους Ι3 και Ι4, οι οποίοι περιορίζονταν σε βοηθητικές εργασίες. Υποθέτω ότι ο παραλληλισμός τους με τα βαριά μεταγωγικά C47/Ντακότα οφειλόταν στο ότι ήταν «δυσκίνητοι», όπως εκείνα, ή στο ότι δεν πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή όπως και τα ομώνυμα αεροσκάφη.

Από την παρατεταμένη θητεία μου στον ελληνικό στρατό (28 μήνες, και μάλιστα επί χούντας) θυμάμαι επίσης ότι, στην προσπάθειά μου να απαλύνω κάπως τις συνθήκες υπό τις οποίες υπηρετούσα, είχα καταφέρει, ως «γραμματιζούμενος», να περνάω μερικές ώρες της ημέρας στο Γραφείο Υλικού, συντάσσοντας καταστάσεις. Εκεί λοιπόν έμαθα, μεταξύ άλλων, λέξεις όπως κολόβιον, το μάλλινο αμάνικο γιλέκο που φοριόταν κάτω από το τζάκετ ή από τη στολή εξόδου, ή το κελύφιον, που ήταν απλώς η μαξιλαροθήκη. Επίσης, στο ίδιο πάντα Γραφείο Υλικού, είχα την ευκαιρία να μάθω πως υπήρχαν στις αποθήκες μας και μερικά κιβώτια με ηλίδια, όπερ έστι μεθερμηνευόμενον καρφάκια, μικρές πρόκες (εξού και το βιβλικό «επί των τύπων των ήλων»).

Ενα ακόμα ενδιαφέρον γλωσσικό φαινόμενο που συνδέεται με τον στρατό είναι η παραφθορά ορισμένων παλαιοκαθαρευουσιάνικων λέξεων. Ετσι, οι σκελέες και οι φανέλες παραλαμβάνονταν κάθε τόσο (όχι υπερβολές…) από ένα ειδικό φορτηγάκι για να πλυθούν. Αυτών, λοιπόν, των «λευκών ειδών» κατά κάποιον τρόπο των στρατιωτών η επίσημη ονομασία ήταν λινοστολή. Και βέβαια, όπως ήταν σχεδόν επόμενο, η κοινή τους ονομασία μεταξύ των στρατευμένων, για τους οποίους ευλόγως το λινοστολή δεν σήμαινε και πολλά, ήταν ελληνοστολή.

Κάτι αντίστοιχο ίσχυε και με την περιοδική αποψίλωση του στρατοπέδου, διαδικασία κατά την οποία παρατασσόμασταν σε ευθεία και διασχίζαμε μια όχι ευκαταφρόνητη απόσταση, μαζεύοντας από το έδαφος κάθε είδους σκουπιδάκια (χαρτιά, φλούδες από φρούτα, αποτσίγαρα, και άλλα τέτοια «καλούδια»). Αυτή, λοιπόν, η διαδικασία λεγόταν στη «στρατιωτική κοινή» αποξύλωση. Και πάλι ευλόγως θα έλεγα, μιας και αφενός το αποψίλωση ήταν αλαμπουρνέζικα για τους περισσότερους στρατιώτες και υπαξιωματικούς, και αφετέρου ανάμεσα στα «ευρήματα» συγκαταλέγονταν, προφανώς, και κάθε είδους ξυλαράκια.

Επιδόρπιο

Ο πληθυσμός του πλανήτη το 2021 ήταν περίπου 7,5 δισεκατομμύρια. Το 1750 ήταν μόλις 700 εκατομμύρια. Ομως, το πιο εντυπωσιακό ίσως είναι ότι το 1960 (χθες, δηλαδή) ήταν 3,5 δισεκατομμύρια. Υπερδιπλασιασμός σε μόλις 60 χρόνια!