Το χρώμα του χρήματος

Το μήνυμα εστάλη και ήταν σαφέστατο. Οι διοργανωτές των μεγαλύτερων τουρνουά τένις και βεβαίως οι χορηγοί τους αν θέλουν να έχουν στα κορτ τον κορυφαίο τενίστα θα πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους και να τον αποδεχτούν ανεμβολίαστο. Και θα το πράξουν.

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς δεν είναι απλά ένας αθλητής. Είναι μια βιομηχανία θεάματος που τζιράρει εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Οπως βεβαίως οι εταιρείες που ταυτίζονται με τα τουρνουά Γκραν Σλαμ αλλά και τα τηλεοπτικά δίκτυα που έχουν πληρώσει πολλά χρήματα για να μεταδίδουν τους αγώνες των κορυφαίων του αθλήματος.

Η συνέντευξη του Σέρβου στο BBC ήταν άριστα μελετημένη και προγραμματισμένη στην κατάλληλη χρονική περίοδο. Ο Τζόκοβιτς προσφέρει αρκετό χρόνο στους διοργανωτές του Ρολάν Γκαρός και του Γουίμπλεντον ώστε να προπονηθούν στις kolotumbes για να ξέρουν πώς θα διαχειριστούν το θέμα του όταν θα έρθει η στιγμή.

Η μείωση των κρουσμάτων Covid θα επιφέρει χαλάρωση των μέτρων και άρση των αυστηρών περιορισμών που δεν θα αφορούν μόνο τον κορυφαίο τενίστα αλλά ταυτόχρονα θα τον ευνοούν. Υπόνοια για μία τέτοια εξέλιξη είχε αφήσει η υπουργός Αθλητισμού της Γαλλίας Ροξάν Μαρατσινεάνου εν μέσω του κουρνιαχτού που είχε σηκώσει η σαπουνόπερα του Τζόκοβιτς στη Μελβούρνη.

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα παιχνίδι εντυπώσεων από το οποίο δεν θέλει να βγει κανείς ηττημένος. Η ουσία ωστόσο παραμένει η ίδια. Ο πληγωμένος εγωισμός του Τζόκοβιτς έχει ανάγκη τα μεγάλα τουρνουά για να συνεχίσει να γράφει ιστορία, κι ας λέει το αντίθετο, και τα Γκραν Σλαμ έχουν ανάγκη τον Σέρβο για να έχουν απήχηση στον κόσμο και εκ αντανακλάσεως, στους χορηγούς. Και μόνο η σκέψη της επιστροφής του στο Ρολάν Γκαρός μετά το φιάσκο της Μελβούρνης έχοντας ως στόχο την ισοφάριση της ιστορικής επίδοσης των 21 Γκραν Σλαμ του Ράφα Ναδάλ και μάλιστα μέσα στο βασίλειό του – 13 τίτλοι – προκαλεί έξαψη, κυρίως στους χορηγούς. Το χρήμα βρίσκει λύσεις ακόμα και στα αδιέξοδα.