Ωρα δύσκολων αποφάσεων

Δραπέτευση ή αποκατάσταση της πραγματικότητας; Μάλλον το δεύτερο. Ο ΠΑΟΚ ήταν η καλύτερη ομάδα στον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου απέναντι στην ΑΕΚ. Πιο οργανωμένος, πιο σφιχτός στις γραμμές του, με καλύτερη φυσική κατάσταση, με μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο και το σημαντικότερο, με ψυχολογία νικητή. Στοιχεία που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο ώστε να ανατρέψει μία δύσκολη κατάσταση στην εκπνοή του αγώνα και να πάρει το εισιτήριο για τα ημιτελικά του Κυπέλλου.

Η ΑΕΚ ακούει ΠΑΟΚ και τρέχει. Χθες συμπληρώθηκαν 6.981 ημέρες από την τελευταία εντός έδρας νίκη της επί του Δικεφάλου του Βορρά στο γήπεδό της, σε αγώνα Κυπέλλου. Δεκαεννιά χρόνια, ένας μήνας και δέκα ημέρες. Μια άλλη εποχή. Με έδρα το «Νίκος Γκούμας», με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος και με ηγέτη τον Ντέμη Νικολαΐδη. Εικοσάχρονα παιδιά φίλοι της ομάδας δεν έχουν δει ακόμα την ΑΕΚ να νικά τον ΠΑΟΚ στη διοργάνωση.

Η χθεσινή νίκη της ομάδας του Λουτσέσκου, έστω και με τον μπρούτα τρόπο που ήρθε αυτή, αντικατοπτρίζει τη διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους Κιτρινόμαυρους ότι δεν προσπάθησαν. Αυτά μπορούν, αυτά κάνουν. Ακόμα και στα εντυπωσιακά γκολ των Κούρτιτς και Μιτσίτσα στο 90+5 και 90+7 μικρή είναι η ευθύνη των αμυντικών, αν υπολογιστεί το βάρος της τέχνης που κουβαλούσε η μπάλα στα μέτρα που διένυσε μέχρι την εστία του Τσιντώτα.

Το μόνο που κατάφερε το γκολ του Σιμόες και το λεπτό που επιτεύχθηκε (83′) ήταν να μεγαλώσει τον πόνο και την αγωνία των παικτών του Γιαννίκη.

Η ΑΕΚ έχει πρόβλημα και χθες απλά επανεπιβεβαιώθηκε. Στα τέσσερα από τα πέντε τελευταία παιχνίδια της στο ΟΑΚΑ έχει ηττηθεί με το ίδιο σκορ (2-1) και με ανατροπή στα τελευταία λεπτά. Με ΟΦΗ, Παναιτωλικό, Βόλο και χθες με τον ΠΑΟΚ. Θυμίζει Παναθηναϊκό στα εκτός έδρας παιχνίδια του. Με τον χθεσινό αποκλεισμό το μόνο που απομένει πια στην ΑΕΚ είναι να ξεκινήσει τον σχεδιασμό της για την επόμενη σεζόν. Ωρα για σκληρές αποφάσεις για το έμψυχο δυναμικό της αλλά και την άκρη
του πάγκου της.