Η Ιαπωνία, η Δανία και οι… Σπέτσες

Περισσότερες από 35 μεγάλου μήκους ταινίες από όλον τον κόσμο λαμβάνουν από χθες μέρος στην τελική ευθεία της κούρσας για τα βραβεία της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, τα οποία θα απονεμηθούν στην τελετή που θα γίνει την Κυριακή 27 Μαρτίου στο Λος Αντζελες.

Οπως έχουμε δει να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, έτσι και φέτος τα φτερά της Ακαδημίας εξακολουθούν να αγκαλιάζουν κινηματογραφίες από όλο τον πλανήτη, με αποτέλεσμα αρκετές μη αμερικανικές ταινίες να έχουν συγκεντρώσει περισσότερες από μία υποψηφιότητες. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση από τις πολλές εφέτος αποτελεί αυτή της ιαπωνικής ταινίας «Drive my Car» του Ριουσούτσε Χαμαγκούτσι, η φόρα της οποίας ξεκίνησε από τον Ιούλιο της περασμένης χρονιάς στις Κάννες. Αν κάποτε αυτή η ταινία θα αρκούνταν σε μία υποψηφιότητα για το Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας, φέτος την βλέπουμε να είναι επίσης υποψήφια για το Οσκαρ καλύτερης ταινίας (η ανώτατη διάκριση), το σκηνοθεσίας, αλλά και του διασκευασμένου σεναρίου (και στις δύο κατηγορίες ο Χαμαγκούτσι). Θα μπορούσες να πεις ότι η πορεία αυτής της ταινίας ακολουθεί τα χνάρια των κορεάτικων «Παρασίτων» που θριάμβευσαν στα Οσκαρ του 2020.

Πρωτοφανές επίτευγμα. Στην Ιστορία των Οσκαρ έχουμε δει αρκετά συχνά ταινίες να έχουν προταθεί διπλά σε κατηγορίες που αφορούν ταινίες. Για παράδειγμα, η «Αγάπη» του Μίχαελ Χάνεκε ήταν υποψήφια ως καλύτερη ταινία και καλύτερη διεθνής ταινία (κέρδισε το δεύτερο), ενώ πριν από δύο χρόνια τα κορεάτικα «Παράσιτα» του Μπονγκ Τζουν Χο κατάφεραν να κερδίσουν τα Οσκαρ καλύτερης ταινίας και διεθνούς ταινίας. Αυτό που δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν, όμως το κατάφερε εφέτος μια ταινία από τη Δανία, το «Flee» του Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν. Το «Flee», ένα ντοκιμαντέρ κινουμένων σχεδίων που αφηγείται την αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου που θα πρέπει να αντιμετωπίσει το παρελθόν του για να έχει πραγματικά ένα μέλλον, έχει προταθεί σε τρεις κατηγορίες ως ταινία: για το Οσκαρ καλύτερου κινουμένου σχεδίου, καλύτερου ντοκιμαντέρ και καλύτερης διεθνούς ταινίας. Ανεξαρτήτως από το τι θα κερδίσει (αν κερδίσει), το επίτευγμα του Ράσμουσεν είναι πρωτοφανές.

Οι περισσότερες υποψηφιότητες. Αν όμως είναι να μιλήσουμε με νούμερα υποψηφιοτήτων (χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι θα «μεταφραστούν» όλα σε βραβεία), η ταινία «Η εξουσία του σκύλου» της Τζέιν Κάμπιον βρίσκεται στην κορυφή με δώδεκα. Μάλιστα, το «σύγχρονο γουέστερν» της νεοζηλανδής σκηνοθέτριας είναι με τις περισσότερες υποψηφιότητες στις κατηγορίες ερμηνειών: Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Κίρστεν Ντανστ, Κόντι Σμιθ – Μακφί και Τζέσι Πλέμονς. Το όνομα δε της Κάμπιον φιγουράρει σε τρεις κατηγορίες: σκηνοθεσίας, διασκευασμένου σεναρίου και καλύτερης ταινίας, αφού είναι και παραγωγός. Η Κάμπιον φαίνεται να είναι το φαβορί για το Οσκαρ σκηνοθεσίας.

Αντιθέτως, μία θέση παρακάτω, η ταινία επιστημονικής φαντασίας «Dune» του Ντενί Βιλνέβ διεκδικεί δέκα βραβεία αλλά κανένα για ρόλο. Η κινηματογραφική μεταφορά του πρώτου μέρους του cult μυθιστορήματος του Φρανκ Χέρμπερτ είναι υποψήφια σε όλες σχεδόν τις τεχνικές κατηγορίες αλλά με τον Βιλνέβ απόντα από την πεντάδα των σκηνοθετών. Ωστόσο, ο καναδός auteur είναι υποψήφιος για το Οσκαρ διασκευασμένου σεναρίου (μαζί με τους Τζον Σπέιτς και Ερικ Ροθ) καθώς επίσης και ως παραγωγός αφού το «Dune» διεκδικεί και το βραβείο καλύτερης ταινίας.

Από επτά υποψηφιότητες εκάστη συγκέντρωσαν οι ταινίες «Belfast» του Κένεθ Μπράνα και «West Side Story» του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Μάλιστα για το «Belfast» ο ίδιος ο Μπράνα είναι υποψήφιος σε τρεις κατηγορίες (ως παραγωγός, ως σεναριογράφος και ως σκηνοθέτης). Ο Σπίλμπεργκ από την πλευρά του μετρά την όγδοη υποψηφιότητά του για το βραβείο σκηνοθεσίας (έχει κερδίσει δύο φορές για τη «Λίστα του Σίντλερ» και τη «Διάσωση του στρατιώτη Ράιαν), ενώ είναι επίσης υποψήφιος ως παραγωγός του «West Side Story».

Εξω η Gaga, μέσα η Κρουθ. Στις κατηγορίες των ηθοποιών θα βρούμε επίσης κάποια στοιχεία με ενδιαφέρον. Η Κρίστεν Στιούαρτ είναι υποψήφια για τον ρόλο της Λαίδης Νταϊάνα στο «Spencer», όμως η ταινία του Χιλιανού Πάμπλο Λαρέν δεν προτάθηκε σε καμία άλλη κατηγορία. Η πολυσυζητημένη Lady Gaga αγνοήθηκε στην κατηγορία α’ γυναικείου ρόλου για την ταινία «Οίκος Gucci» (που είναι υποψήφια σε μία μόνο κατηγορία, εκείνη του μακιγιάζ), ενώ ενδιαφέρον έχει η υποψηφιότητα του ισπανικού ζεύγους και στη ζωή Χαβιέ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρους που είναι υποψήφιοι για α’ ρόλο για τις ταινίες «Being the Ricardos» και «Παράλληλες μητέρες» αντιστοίχως. Ολως περιέργως βέβαια, οι «Μητέρες» του Πέδρο Αλμοδόβαρ δεν προτάθηκαν στην κατηγορία καλύτερης διεθνούς ταινίας. Τέλος, για τον ρόλο του Ρίτσαρντ Γουίλιαμς, πατέρα των πρωταθλητριών του τένις Σερένα και Βένους Γουίλιαμς, ο Γουίλ Σμιθ, με τη «Μέθοδο των Γουίλιαμς» κέρδισε την τρίτη του υποψηφιότητα για το Οσκαρ α’ ρόλου ενώ μετρά ακόμα μία αφού είναι παραγωγός της ταινίας που προτάθηκε και για το καλύτερης ταινίας. Η μάχη για το Οσκαρ α’ ρόλου θα δοθεί ανάμεσα στον Σμιθ και στον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς.

Και κάπου στο φόντο η Ελλάδα… Μνεία θα πρέπει να γίνει, τέλος, για την ελληνική παρουσία στα Οσκαρ, όχι με κάποιο πρόσωπο αλλά με έναν πολύ όμορφο χώρο. Η «Χαμένη κόρη» της Μάγκι Γκίλενχαλ, που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στις Σπέτσες, μετρά τρεις υποψηφιότητες στα φετινά Οσκαρ. Η ήδη βραβευμένη με το Οσκαρ α’ γυναικείου ρόλου για την «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου Ολίβια Κόλμαν είναι υποψήφια στην ίδια κατηγορία, η Τζέσι Μπάκλεϊ διεκδικεί το β’ ρόλου και η Γκίλενχαλ το διασκευασμένου σεναρίου, καθώς η βάση του σεναρίου είναι το μυθιστόρημα της Ελενα Φεράντε.