Ανεξέλεγκτος και χωρίς τιμωρία ο «στρατός» των χούλιγκαν

Μόνο ένας στους 100 χούλιγκαν που συλλαμβάνονται για αιματηρές συμπλοκές και «παγανιές» θανάτου οδηγείται τελικά στις φυλακές, λόγω των επιεικών ποινών!

Ο «στρατός» περίπου 5.000 χούλιγκαν σε Αττική, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις που έχουν απασχολήσει τις Αρχές τα τελευταία χρόνια συνεχίζει να προχωρά σε τουλάχιστον 120-200 επιθέσεις κάθε χρόνο, εντός και εκτός γηπέδων, χωρίς ουσιαστικά οι κρατικές Αρχές να μπορούν να περιορίσουν την αιματηρή δράση τους. Μάλιστα, περίπου 30 από αυτές τις επιθέσεις αποτελούν μεταμεσονύκτιες εγκληματικές ενέργειες από «περιπολούντες» χούλιγκαν που ψάχνουν θύματα φιλάθλους διαφορετικών ομάδων στις γειτονιές. Η δολοφονία του 19χρονου Αλκιβιάδη Καμπανού στη Θεσσαλονίκη αποτελεί τη δραματική κορύφωση δεκάδων παρόμοιων συμβάντων στο αέναο «κυνήγι» αντιπάλων.

Περιστατικά. Τα περισσότερα από αυτά, ωστόσο, περνούν απαρατήρητα γιατί συνήθως οι τραυματισμοί δεν είναι τόσο σοβαροί. Είναι χαρακτηριστικό το περιστατικό με εκδικητική επίθεση χούλιγκαν στις 21 Ιανουαρίου 2021, στην Εγνατία Οδό, όπου δύο οπαδοί τραυματίστηκαν στα πόδια με… πυροβόλα όπλα. Τότε, οι «αδέσποτες» έθεσαν σε κίνδυνο και τη ζωή περιοίκων, καθώς κάτοικοι γειτονικού διαμερίσματος κατήγγειλαν ότι σε παραθυρόφυλλο του σπιτιού τους βρήκαν καρφωμένες σφαίρες. Ομως, οι συλληφθέντες «πιστολέρο», υπεύθυνοι για τους δύο τραυματισμούς, αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Η δίκη τους, δε, ορίστηκε για τα τέλη Φεβρουαρίου στο Κιλκίς, υπό τον φόβο το δικαστήριο να μετατραπεί σε πεδίο μάχης για την εν εξελίξει «βεντέτα» των χούλιγκαν. Ακόμη και οι μεταμεσονύκτιες επιθέσεις με μαχαίρια χαρακτηρίζονται στην πλειονότητά τους ως «απλές σωματικές βλάβες», ενώ σε περίπτωση ανακάλυψης «οπλοστασίων» σε συνδέσμους εφαρμόζεται ο νόμος περί όπλων, με πλημμεληματικές ποινές για τους εμπλεκόμενους, που συνεπώς δεν περνούν το κατώφλι των φυλακών. Η μαχαιριά που έκοψε τη μηριαία αρτηρία – και συνάμα το νήμα της ζωής – του άτυχου φοιτητή στο Χαριλάου, δυστυχώς, ήρθε να αποκαλύψει τα τεράστια κενά στον τρόπο αντιμετώπισης των επικίνδυνων συμμοριών των γηπέδων.

Ποινικές εμπλοκές. Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται της ΕΛ.ΑΣ. για τη σύνθεση των ομάδων κρούσης τους αλλά και για τις εν ψυχρώ επιθέσεις τους είναι, άλλωστε, ενδεικτικά. Υπολογίζεται ότι 20%-30% εξ αυτών είναι αλλοδαποί, 20% ανήλικοι και 20%-25% έχουν ποινικές εμπλοκές με συμμετοχή σε ληστείες, κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών κ.λπ. Το 2021 σε 118 επεισόδια (από τα οποία 72 εντός ή πέριξ των γηπέδων και 46 σε γειτονιές) κατεγράφησαν 63 συλλήψεις και αντίστοιχος αριθμός ταυτοποιήσεων υπόπτων σε δεύτερο χρόνο. Μάλιστα, οι αριθμοί αυτοί είναι σχεδόν διπλάσιοι από την προηγούμενη διετία, όταν οι συλλήψεις και ταυτοποιήσεις δεν ξεπέρασαν τις 80. Αντιθέτως, κατά το αθλητικό έτος 2018-2019, μόνο στην Αττική έγιναν 221 συλλήψεις ατόμων για συμμετοχή σε επεισόδια εντός και εκτός αθλητικών χώρων. Την προηγούμενη χρονιά, πάλι στην Αττική, οι συλλήψεις δεν ξεπέρασαν τις 85, με τους 19 εξ αυτών να είναι ανήλικοι. Συνολικά, εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν 244 περιπτώσεις επεισοδίων σε όλη τη χώρα, ενώ το 2016-2017, σε 5.633 αθλητικές εκδηλώσεις, καταγράφηκαν επεισόδια σε 321 (!) περιπτώσεις. Τη χρονιά εκείνη έγιναν 79 συλλήψεις στην Αττική. Τέλος, από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Δεκεμβρίου 2015, στελέχη του αρμόδιου τμήματος της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, συνέλαβαν 114 άτομα, προσήγαγαν 288 και προχώρησαν σε 27 ταυτοποιήσεις δραστών.

Δικογραφίες. Κι όμως όλες αυτές οι ταυτοποιήσεις και ο σχηματισμός άνω των 100 δικογραφιών ετησίως από την ΕΛ.ΑΣ. δεν οδηγεί στην αδρανοποίηση των χούλιγκαν, πολλοί από τους οποίους – όπως ο 23χρονος φερόμενος ως δολοφόνος του Αλκη, που το 2019 είχε κατηγορηθεί για παρόμοια επίθεση – επανέρχονται ακαριαία στην εγκληματική δράση. Κι αυτό γιατί όπως εξηγεί ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης Θεόφιλος Πατέλης, που έχει χειρισθεί την τελευταία 25ετία περισσότερες από 250 υποθέσεις αθλητικής βίας, «στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν καταδίκες για φυλακίσεις μερικών μηνών, οπότε δεν προχωράει ουδείς εγκλεισμός στα σωφρονιστικά καταστήματα σε καμιά φάση της δικαστικής διαδικασίας. Εκείνο που φαίνεται ότι υπολογίζουν ιδιαίτερα οι καταδικασθέντες οπαδοί είναι η επιβολή περιοριστικών μέτρων, όπως το “παρών” σε αστυνομικά τμήματα την ώρα των αθλητικών αναμετρήσεων. Παρ’ όλα αυτά, σε ένα ποσοστό 10% παραβιάζουν ακόμα και αυτές τις δικαστικές εντολές με αποτέλεσμα να ακολουθούν νέες δίκες και ποινές που παρατείνουν τον χρόνο που μένουν μακριά από τα γήπεδα».

«Ιδιώνυμο αδίκημα». Ο ίδιος αναφέρεται, επίσης, στο «ιδιώνυμο αδίκημα» του λεγόμενου νόμου Ορφανού του 2006, βάσει του οποίου όσοι συλλαμβάνονταν για επεισόδια σε γήπεδα οδηγούνταν στη φυλακή, περιγράφοντας ότι ως δικηγόρος αντιμετώπισε τέτοιου είδους υποθέσεις, σε 39 περιπτώσεις, χωρίς οι εντολείς του να βρεθούν, εν τέλει, σε σωφρονιστικά καταστήματα, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως έχουμε πλέον φτάσει στο άλλο άκρο. Η εφαρμογή του εν λόγω νόμου προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από οργανωμένους φιλάθλους και δύο χρόνια αργότερα καταργήθηκε από τον Γιάννη Ιωαννίδη που διαδέχθηκε τον Γιώργο Ορφανό στο υφυπουργείο Αθλητισμού. Το 2012 το «ιδιώνυμο» επανήλθε με δύο προϋποθέσεις: Πρώτον, ο δράστης να είναι υπότροπος ή να τελεί κατά συνήθεια επεισόδια και δεύτερον, να κρίνεται ιδιαιτέρως επικίνδυνος. Σε μεταγενέστερο νόμο του 2015 προβλεπόταν ότι η επιβαλλόμενη ποινή μπορεί να ξεπεράσει το ανώτατο όριο όταν ο δράστης χρησιμοποιήσει όπλο ή εκδηλώσει ρατσιστική συμπεριφορά, ανάλογα με τη βαρύτητα των πράξεών του.