Δουλειές «γραφείου» στο Μαξίμου

Δουλειές «γραφείου» στο Μαξίμου

Είναι κανόνας. Στις παρυφές της εξουσίας, ευδοκιμούν όπως και σε κάθε κήπο, ζιζάνια, αγριόχορτα, γαϊδουράγκαθα, τριβόλια (ζιζάνιο κι αυτό αλλά με θεραπευτικές ιδιότητες, και δη στη λίμπιντο…), μολόχες, παπαρούνες, ζοχοί, τα πάντα όλα. Στις παρυφές της εξουσίας επίσης κόβει βόλτες και κάθε καρυδιάς καρύδι. Και είναι στο χέρι της, της εξουσίας, να ξεβοτανίσει τον κήπο της ή να κόψει τον δρόμο στα κάθε καρυδιάς καρύδια.

Αυτή είναι η μία αλήθεια, σχετικά με την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να επικεντρώσει τη συζήτηση επί της πρότασης μομφής που κατέθεσε κατά της κυβέρνησης, στην ύπαρξη ενός παρουσιαστή της trash TV στις παρυφές της εξουσίας. Η άλλη αλήθεια είναι ότι άμα έχεις στο «παλμαρέ» σου τον δικό σου Φουρθιώτη, που ονομάζεται Μανωλάκης Πετσίτης, καλύτερα είναι να σιωπάς. Και κυρίως να προσηλώνεσαι στο θέμα μας. Που είναι οι βαριές ευθύνες της κυβέρνησης στη διαχείριση της χιονοθύελλας που έπληξε πριν από μία εβδομάδα την Αττική. Τα υπόλοιπα, δεν χρειάζονται. Οσο υπόλογη είναι η κυβέρνηση διότι άτομα, όπως ο περί ου ο λόγος Φουρθιώτης είχαν ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με υπουργούς ή στελέχη της κυβερνητικής παράταξης, άλλο τόσο είσαι κι εσύ που είχες στους κόλπους σου τον Μανωλάκη τον Πετσίτη, το δεξί χέρι του Νίκου του Παππά. Στην τελική, ο Φουρθιώτης δεν έκοβε βόλτες στο Μαξίμου. Ο «Μανόλο», όμως, ναι. Τι τα θέλεις και τα σκαλίζεις τώρα; Και μάλιστα λες και του Μητσοτάκη «είναι η πρώτη φορά που η νύχτα διεισδύει στο Μέγαρο Μαξίμου». Διότι αποδεδειγμένα (και με φωτογραφίες), η πρώτη φορά ήταν όταν ο Πετσίτης έκανε δουλειές «γραφείου» στο Μαξίμου…

Η έρευνα που δεν έγινε

Δεν τους λυπάμαι όμως τους κυβερνητικούς. Καθόλου. Στην εύανδρο Ηπειρο, για κάτι τέτοιες περιπτώσεις σαν τη δική τους, λέμε, σε άψογα όπως πάντα αγγλικά, με εκείνη την οξφορδιανή προφορά που έχει στείλει κόσμο και κοσμάκη στα χάπια, «as you lay, you will sleep», ήτοι, «όπως έστρωσες, θα κοιμηθείς»!

Πολλοί και διάφοροι, και μεταξύ αυτών και ο υποφαινόμενος, είχαν συστήσει στον πρόεδρο Κυριάκο, με όλους τους δυνατούς τρόπους, να αναθέσει σε μία επιτροπή τη διερεύνηση του πώς το κράτος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χρησιμοποίησε τις δομές της πολιτείας (ελεγκτικούς μηχανισμούς, δικαστικό σύστημα, αστυνομικές και μυστικές υπηρεσίες) προκειμένου να εξοντώσει πολιτικά, ηθικά, οικονομικά, επαγγελματικά κ.λπ. τους αντιπάλους του. Πολιτικούς και δημοσιογράφους. Ο Κυριάκος, μας έγραψε όλους, όσοι του συστήναμε ότι αυτή η έρευνα δεν είναι προς το συμφέρον του απλώς και μόνον, αλλά προς το συμφέρον της Δημοκρατίας και των θεσμών, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον παρόμοιες αντιδημοκρατικές καταστάσεις. Δεν άκουσε κανέναν. Θεώρησε (έκανε το λάθος δηλαδή) να πιστέψει – και αυτός – ότι ως πανίσχυρος που είναι, ήταν τότε δηλαδή, δεν είχε ανάγκη από κάτι τέτοια.

Το τριήμερο, ο άλλος, ο «Λεγάμενος» τον σφυροκοπούσε για σχέσεις διαπλοκής και ανομίας με τύπους σαν τον Φουρθιώτη, και δεν είχε την ηρεμία να του απαντήσει, με ένα προς ένα τα όργια που συνετελέσθησαν στα 4½ χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Πραγματικά δεν τον λυπάμαι. Και δεν τους λυπάμαι.

Θύματα μιας σκευωρίας

Το άλλο που θέλω να επισημάνω σχετικά με τα όσα συνέβησαν στη Βουλή, είναι η στάση του προέδρου Κυριάκου για τη συγγνώμη που απαίτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με τη σκευωρία που στήθηκε σε βάρος δέκα πολιτικών προσώπων της αντιπολίτευσης, με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis. Στην ομιλία του ανέφερε μόνο τους έξι που ανήκουν στη ΝουΔου, και ξέχασε επιδεικτικά τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Γιάννη Στουρνάρα, τον Ανδρέα Λοβέρδο και τον Γιώργο Καραμάνη που ανήκουν στην Κεντροαριστερά. Ολοι τους θύματα της σκευωρίας, και όλοι τους ταλαιπωρημένοι επίσης από την άθλια δράση του παραδικαστικού παρακρατικού κυκλώματος που λειτούργησε στο πλαίσιο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Αν στη θεωρητική περίπτωση, ο «Λεγάμενος» έλεγε μια «συγγνώμη», που δεν θα την πει ποτέ, διότι είναι εγωιστής και θρασύς, αυτή θα αφορούσε μόνο τους έξι της ΝουΔου, όπως απαίτησε ο Κυριάκος; Διερωτώμαι.

Θεωρώ λοιπόν μέγα λάθος του, να διαχωρίσει τους δέκα κατασυκοφαντηθέντες πολιτικούς, και θεωρώ μέγιστο, το γεγονός ότι δεν διόρθωσε ούτε εκ των υστέρων το λάθος.

Είναι εκνευρισμένος, και τον καταλαβαίνω. Αδικος, και αχάριστος, δεν πρέπει να είναι με την Κεντροαριστερά, πολλοί ψηφοφόροι της οποίας τον ψήφισαν, εξ αφορμής και της σκευωρίας, προκειμένου να απαλλάξουν τη χώρα από την καταστροφική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δεν πρέπει να το ξεχνάει αυτό…

Αφήστε τον να ησυχάσει

Παρακολουθώ εδώ και ημέρες, την απόπειρα να γελοιοποιηθεί (κανονική τυμβωρυχία) και μετά θάνατον ο Ακης Τσοχατζόπουλος. Δικηγόρος ο οποίος δηλώνει ότι εκπροσωπεί τη σύζυγό του Β. Σταμάτη, περιέρχεται στα κανάλια, σε πρωινές εκπομπές και σε δελτία ειδήσεων, και αναμασά πράγματα που για λόγους ηθικής και δεοντολογίας θα έπρεπε να παραμείνουν στο πλαίσιο της οικογένειας του εκλιπόντος. Ωστόσο ο περί ου ο λόγος δικηγόρος, τα έχει βγάλει σε κοινή θέα, με υπονοούμενα, πιπεράτες ανθυπολεπτομέρειες, στοιχειάκια, και αφορισμούς, αδιαφορώντας ότι κάπως έτσι σκυλεύεται η μνήμη ενός ανθρώπου που είχε μια συγκεκριμένη πορεία στη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας, άρρηκτα συνδεδεμένη για ένα μεγάλο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ.

Μπορώ να καταλάβω γιατί το κάνει – μεγάλο δέλεαρ η δημοσιότητα, φέρνει πελατάκια… – αλλά αδυνατώ να κατανοήσω τη στάση της οικογενείας του, και ειδικά της τόσο ταλαιπωρημένης Βίκυς Σταμάτη που ανέχεται αυτή τη συμπεριφορά.

Αφήστε τον Ακη, επιτέλους να ησυχάσει εκεί που είναι…

Φρένο στο ΚΙΝΑΛ

Από την άλλη, σκέφτομαι ότι η συντήρηση του θέματος του Ακη, στην επικαιρότητα, ενδέχεται να μην είναι και τόσο αθώα ή τόσο απλή – να οφείλεται δηλαδή μόνο στην πιθανή ανάγκη του δικηγόρου για υπερπροβολή. Οπως άλλωστε έχουμε δει το τελευταίο διάστημα, αρκετοί δικηγόροι εμφανίζονται συνεχώς στα μέσα ενημέρωσης να μιλούν εξ ονόματος των πελατών τους σε υποθέσεις που συγκεντρώνουν τα φώτα της δημοσιότητας, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να μιμηθούν ας πούμε, τον Αλέξη Κούγια, τον Μιχάλη Δημητρακόπουλο ή τον Σάκη Κεχαγιόγλου. Δεν το κακολογώ, δικαίωμά τους είναι, αλλά πρέπει να γράψουν πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρ τους στις αίθουσες δικαστηρίων, για να φτάσουν τους προαναφερόμενους.

Επανέρχομαι: μπορεί λοιπόν και να μην είναι και τόσο αθώα αυτή η συντήρηση του θέματος Τσοχατζόπουλου στην επικαιρότητα. Τραβηγμένο ίσως αυτό που θα πω, αλλά μου μοιάζει και για απόπειρα να ανακοπεί η ανοδική πορεία του ΚΙΝΑΛ. Θυμίζω σχετικά ότι ο τύπος αυτός, ο δικηγόρος, σε διάφορες κατά καιρούς δηλώσεις του, έχει μιλήσει για δύο θυρίδες σε ξένες τράπεζες, που θα κάνουν πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους, και κάτι τέτοια. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Προ δεκαετίας. Τον Απρίλιο του 2012, συγκεκριμένα, όταν παραμονές των εκλογών του Μαΐου, το παραδικαστικό σύστημα που συντηρούσε τότε η ΝουΔου, διέταξε τη σύλληψη του Ακη Τσοχατζόπουλου, με αποτέλεσμα να κατακρημνισθεί το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, καθώς ταυτίστηκε αμετάκλητα με τα σκάνδαλα και τον Ακη…

Πρόκειται για μια ανάλογη απόπειρα τώρα; Θα δείξει. Αλλά όποιος το «τρέχει» το έργο, ας έχει κατά νου, ότι το 2022 δεν είναι 2012, και πως τίποτε δεν μπορεί να ανακόψει πλέον την πορεία της παράταξης στον δρόμο της επιστροφής…