Μόνος στον δρόμο για τον τίτλο

Ενα ακόμη στέρεο βήμα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον (αήττητο) Ολυμπιακό. Στον μοναχικό δρόμο που χάραξε καιρό τώρα για το three peat. Οπως στη Λεωφόρο δύο εβδομάδες πριν με τον Παναθηναϊκό, έτσι και στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ. Μια – ακόμη – ισοπαλία που διατήρησε τα κεκτημένα: στην προκειμένη περίπτωση το πολύτιμο +9 που παραμένει το ισχυρότερο δεδικασμένο στον δρόμο για το τρίτο σερί…

Του έβαλε ένα σωρό δύσκολα ο Γενάρης. Το καλεντάρι (με δύο εκτός έδρας ντέρμπι), το Κόπα Αφρικα (που του στέρησε 5 ποδοσφαιριστές και ακόμη κρατά μακριά τον υπερπολύτιμο Σισέ), οι τραυματισμοί, οι μπελάδες Covid. Του άλλαξε μια σειρά από βασικά δεδομένα όχι μόνο στο ρόστερ αλλά και στο rotation του. Δεν «ακούμπησε» όμως ούτε τον χαρακτήρα του, ούτε τις αντοχές του. Και όσοι εύκολα φέρνουν κατά νου μεγάλες νίκες και σπουδαίες εμφανίσεις στον δρόμο για τον τίτλο, ξεχνούν κάτι βασικό: πρωταθλητής σημαίνει πριν από όλα να αντέχεις.

Ο τρόπος που έκλεισε αυτός ο κύκλος είναι ενδεικτικός. Πολύ καλός ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο, παίζοντας το τελευταίο του χαρτί για να επιστρέψει. Πολύ καλός όμως και ο τρόπος που ο Ολυμπιακός αντέδρασε στο δεύτερο μισό, με τον Πέδρο Μαρτίνς να αλλάζει τον σχηματισμό του από 3-4-3 σε 4-3-3 με την προσθήκη του Μπουχαλάκη στη μεσαία γραμμή και την αντικατάσταση του  Ανδρούτσου από τον Λαλά στον δεξιό διάδρομο. Γιατί όταν η μετάβαση αυτή συμπλήρωσε ένα δεκάλεπτο στον αγωνιστικό χώρο (από το 55΄και πέρα), οι Ερυθρόλευκοι είχαν φέρει πια το ματς στα νερά τους…

Κλειδί ο Αουγκούστο

Τι συνέβη στο πρώτο ημίχρονο; Ο  Λουτσέσκου έχοντας «κλειδί» στον αγωνιστικό χώρο τον Ντόουγκλας Αουγκούστο θέλησε να ταλαιπωρήσει τις πρώτες πάσες του Ολυμπιακού στο build up.  Ο Μαρτίνς προφανώς και είχε ήδη αποφασίσει να ανακατέψει την τράπουλα με το ξεκίνημα της επανάληψης. Το ότι ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με το αυτογκόλ του Μπα (42΄) από μια στημένη μπάλα μπορούσε κάλλιστα να τον κάνει να μετανιώσει πως δεν παρενέβη μια ώρα αρχύτερα. Τον έβγαλε όμως από αυτή τη δυσάρεστη θέση ο Τικίνιο. Από μια στημένη μπάλα και ο Ολυμπιακός, δευτερόλεπτα μετά το 1-0, ξανά στην ασφάλεια του 1-1.

Το άλλαξε

Από τη στιγμή που οι Ερυθρόλευκοι γύρισαν πλέον τη διάταξη και ο Μπουχαλάκης χωρίς να είναι καν στα καλύτερά του (προερχόμενος από τραυματισμό) συνέβαλε τα μέγιστα στην τακτοποίηση στον αγωνιστικό χώρο, η ιστορία ήταν διαφορετική. Ειδικά από τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ στο «κενό» της μετάβασης στους δύο σχηματισμούς σπατάλησε τις τελευταίες ουσιαστικές του ευκαιρίες. Ο Λουτσέσκου έψαχνε πλέον άλλο τρόπο να απειλήσει. Ο Πέδρο Μαρτίνς όμως είχε ήδη βρει τον τρόπο για να (ξανά)πάρει αυτό που ήθελε από την Τούμπα.

Η απορία

O ΠΑΟΚ έμεινε με τις εντυπώσεις και την καλή προσπάθεια. Ισως και με το «αν» που προκάλεσε η αναγκαστική αλλαγή του Μπίσεσβαρ από το 40΄. Ο Ολυμπιακός πάλι, έφυγε ατσαλάκωτος από την Τούμπα διατηρώντας το αήττητο 25 αγώνων στη (περσινή και φετινή) Super League. Κάνοντας τη δουλειά που έπρεπε. Και όσο για τους υπόλοιπους; Αρκετοί ίσως έμειναν με την απορία για τη φάση του 89΄. Για το χέρι του Σίντκλεϊ στην περιοχή του ΠΑΟΚ. Θα μπορούσαν να ορκιστούν ότι μια αντίστοιχη φάση στο πρόσφατο ΠΑΟΚ – ΟΦΗ όχι μόνο δόθηκε πέναλτι στους γηπεδούχους αλλά -μέσω VAR – ακύρωσε και ένα γκολ των Κρητικών. Τότε ήταν ένα γύρισμα του Ζίβκοβιτς, ένα τάκλιν του Βούρου και στη συνέχεια η μπάλα στο χέρι του αμυντικού των φιλοξενούμενων. Τώρα ήταν το γύρισμα του Αγκιμπού, η μπάλα πρώτα στο πόδι και έπειτα στο απλωμένο χέρι του αμυντικού του ΠΑΟΚ. Μπορεί να μην είναι πέναλτι και τα δύο, μπορεί να είναι πέναλτι και τα δύο: Αποκλείεται όμως να ήταν το ένα και να μην είναι το άλλο…