Καλύτερα να αγωνίζεται πάντα εκτός έδρας

Το ποδόσφαιρο είναι ένα σκληρό σπορ: το σκεφτόμουν βλέποντας πώς ο Αρης κέρδισε τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο. Η ομάδα του Ακη Μάντζιου δεν έχει πρόβλημα να σκοράρει όταν βρίσκει ομάδες που δεν αγωνίζονται πολύ κλειστά: τα προβλήματά της προκύπτουν εκεί που δεν έχει τη δυνατότητα να τρέξει. Με τον Παναιτωλικό σκόραρε δυο φορές στο πρώτο εικοσάλεπτο. Πού προκύπτει η σκληρότητα του σπορ; Μα από τον συσχετισμό του ό,τι έγινε χθες στο Αγρίνιο με αυτό που έγινε την Τετάρτη στη Λαμία. Στο Κύπελλο ο Αρης αποκλείστηκε χάνοντας δύο πέναλτι: αν είχε πετύχει ένα εκεί κι ένα στο Αγρίνιο σήμερα ο Μάντζιος θα ήταν απόλυτα ευτυχής. Ενώ τώρα γνωρίζει πως για να μπει η ομάδα του στα play off πρέπει να κερδίσει την ΑΕΚ, ενώ το Κύπελλο είναι πλέον ανάμνηση…

ΟΑΚΑ

Για να έχει μεγαλύτερη τύχη με την ΑΕΚ ο Αρης θα είναι καλύτερα να ζητήσει το μεταξύ τους παιχνίδι να γίνει στο ΟΑΚΑ. Η ΑΕΚ έφτασε χθες τις τρεις συνεχόμενες ήττες εντός έδρας: έπειτα από τον ΟΦΗ και τον Παναιτωλικό την κέρδισε και ο Βόλος – όπως και οι άλλοι με 2-1. Ο Βόλος είχε μάλιστα και δυο δοκάρια, αλλά σίγουρα στην τελική του νίκη μέτρησε και το ότι η ΑΕΚ έχασε πέναλτι με τον Τσούμπερ στην αρχή του ματς κι ενώ το σκορ ήταν 0-0. Ειδικά στον β’ γύρο του πρωταθλήματος η ΑΕΚ έχει πετύχει κάτι απίστευτο: δεν μπορεί να κερδίσει στο ΟΑΚΑ, ενώ δεν χάνει εκτός έδρας! Γιατί; Νομίζω για έναν απλό λόγο: γιατί εκτός έδρας οι μέσοι της (όποιοι κι αν είναι) σκέφτονται πώς θα προστατεύσουν την αδύναμη άμυνά της, αυτή που στο ΟΑΚΑ πρέπει να αμυνθεί χωρίς βοήθειες.

Πέρυσι

Μιλώντας για εκτός έδρας νίκες σαφώς ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα της αγωνιστικής ήταν η πρώτη νίκη του Αστέρα Τρίπολης με τον ΠΑΟ στην Αθήνα. Ο Αστέρας δεν είχε κερδίσει τον Παναθηναϊκό σε χρονιές που ήταν καλύτερος από αυτόν: πέρυσι δηλαδή. Τα κατάφερε φέτος, με ένα πέναλτι γκολ του Μπαράλες στο 85′ και ενώ αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο μετά την αποβολή του Μουνάφο στο 72′. Ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι παράξενο: ο ΠΑΟ του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, που αγωνίζεται καλύτερα από πέρυσι, έχει λιγότερους βαθμούς από τον ΠΑΟ του Μπόλονι και χειρότερα αποτελέσματα στα ντέρμπι. Αυτό που φαίνεται είναι ότι αν το ματς δεν ξεκινήσει όπως ο ΠΑΟ θέλει (με ένα γρήγορο γκολ με το οποίο θα ανοίξει το σκορ π.χ.) όλα για τους Πράσινους γίνονται δύσκολα. Και στα δύσκολα ο ΠΑΟ δεν αντιδρά με τον καλύτερο τρόπο. Του λείπει ο χαρακτήρας, αλλά κι ένα – δυο ποδοσφαιριστές με προσωπικότητα. Το κακό για τον ΠΑΟ είναι ότι η ήττα θα βγάλει γκρίνια. Το καλό ότι όλοι οι υπεύθυνοι είδαν αδυναμίες που έκρυβαν εύκολες νίκες με ομάδες όπως ο Απόλλωνας, ο Ιωνικός, ο Παναιτωλικός κ.λπ., δηλαδή με ομάδες που δεν διεκδικούν την πρώτη εξάδα. Με αυτές ο ΠΑΟ δεν έχει φέτος καλά αποτελέσματα – κι όχι μόνο εκτός έδρας. Στη Λεωφόρο π.χ. δεν κέρδισε ούτε τον Ολυμπιακό, ούτε τον ΠΑΟΚ, ούτε τον ΟΦΗ, ούτε τον Αστέρα. Οχι τυχαία…

Πέναλτι

Περιμένοντας το ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός πρέπει να πω ότι δίνονται πολλά πέναλτι στο πρωτάθλημα. Ο ένας λόγος είναι το VAR που βοηθά στην αποκάλυψή τους. Ο δεύτερος ότι μερικοί αμυντικοί παίζουν σαν να έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει VAR. O τρίτος ότι οι αμυντικοί των ομάδων μας λυπούνται και παραχωρούν πέναλτι κάνοντας χαζομάρες: αν δεν το έκαναν τα μισά ματς θα τελείωναν 0-0.

Καρδιά

Κατά τα άλλα, όποιος αγαπάει το τένις έδωσε χθες ένα χειροκρότημα στον μεγάλο Ράφα Ναδάλ από την καρδιά του. Ο Ισπανός λύγισε τον Ντανίλ Μεντβέντεφ, κατέκτησε το Οpen της Αυστραλίας και κάθισε μόνος στον θρόνο του καλύτερου όλων των εποχών: από χθες είναι κάτοχος εικοσιένα τίτλων Γκραν Σλαμ, αφήνοντας πίσω του τον Τζόκοβιτς και τον Φέντερερ που έχουν είκοσι. Για την τρομερή του επιτυχία τού έδωσαν συγχαρητήρια πρώτοι αυτοί οι δύο. Ο Ελβετός είπε ότι χάρηκε για το κατόρθωμά του γιατί ο κόσμος τον είχε ξεγράψει, όπως ακριβώς και αυτόν. Και ο Τζόκοβιτς τόνισε ότι η νίκη του είναι ένας θρίαμβος της ικανότητάς του να μάχεται και να μην τα παρατάει ποτέ. Οταν μιλάνε αυτοί οι δύο όλοι οι υπόλοιποι δεν μπορούμε παρά να τους ακούμε.

Εχανε

Ο Ναδάλ δεν κέρδισε ένα απλό παιγνίδι. Εχανε με 2-0 σετ από τον Μεντβέντεφ που ήταν άψογος. Υπολειπόταν του Ρώσου σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες: ενδεικτικά αξίζει να αναφέρει κανείς ότι ο Ρώσος είχε 30 άσους κι αυτός μόνο 3. Χρειάστηκε για να κερδίσει να μείνει στο γήπεδο πέντε ολόκληρες ώρες: οι πιθανότητες μιας κατάρρευσής του ήταν μεγάλες, καθώς μιλάμε για κάποιον που είναι 35 χρόνων. Κι όμως κόντρα στα προγνωστικά ο Ναδάλ κέρδισε το 21ο Γκραν Σλαμ τουρνουά της καριέρας του ενθουσιάζοντας το κοινό, που στο γήπεδο ειδικά, ήταν όλο με το μέρος του. Τόσο ώστε ο ευέξαπτος Μεντβέντεφ χαρακτήρισε τον κόσμο «ένα μάτσο ηλίθιους» – δεν έχει ξαναγίνει!

Εμπόδιο

Θα καταφέρει κάποιος να ξεπεράσει τον Ναδάλ; Τα είκοσι Γκραν Σλαμ τουρνουά είναι ένα εμπόδιο που δύσκολα περνάς. Το 2018 είχε κατακτήσει το εικοστό μεγάλο τουρνουά στην καριέρα του στη Μελβούρνη ο Φέντερερ κερδίζοντας στον τελικό τον Τσίλιτς. Ολοι προέβλεπαν ότι ο Ελβετός θα κερδίσει τουλάχιστον και το Γουίμπλεντον, που είναι και παραμένει το αγαπημένο του τουρνουά. Ο Ελβετός δεν τα κατάφερε ποτέ να ξαναγωνιστεί σε τελικό. Τον Οκτώβριο του 2020 όλοι ασχολούνταν με τον θρίαμβο του Ναδάλ στο Παρίσι: τότε ο Ισπανός κατακτώντας το τρόπαιο είχε φτάσει κι αυτός τα 20 Γκραν Σλαμ και όλοι θεωρούσαν βέβαιο πως σύντομα θα ξεπερνούσε τον Φέντερερ. Το έκανε αλλά δυο ολόκληρα χρόνια αργότερα κι ενώ στο μεταξύ από τότε δεν έχει αγωνιστεί σε κανένα τελικό. Αυτός που τον κυνηγά πλέον είναι ο Τζόκοβιτς. Οταν ο Σέρβος κατέκτησε μέσα στο 2021 το Οπεν της Αυστραλίας, το Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον, όλοι εκτιμούσαμε πως θα είναι ο πρώτος που θα φτάσει τα 21. Ομως ο Τζόκοβιτς στις ΗΠΑ έχασε τον τελικό από τον Μεντβέντεφ, στην Αυστραλία δεν αγωνίστηκε κι αν δεν εμβολιαστεί δύσκολα θα βρεθεί και στο Παρίσι τον Μάιο. Ενώ ο Ναδάλ θα είναι εκεί. Οπλισμένος με την απίστευτη πίστη του για να κάνει τα τουρνουά του 22. Κι έχοντας πάντα μια σοβαρότητα που δεν χαρακτηρίζει τον Τζόκοβιτς που έχει απομείνει στο κατόπι του…