Αδυναμία

Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, υπάρχουν μερικά πράγματα τόσο αυτονόητα που δεν χρειάζεται να τα εξηγήσεις.

Οπως για παράδειγμα πως όταν είσαι από κάτω δεν κάνεις τον μάγκα.

Και, καλώς Ή κακώς, όλοι γνωρίζουν σήμερα στην Ελλάδα ότι (για διάφορους λόγους, δεν θα το εξετάσω τώρα…) ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κατάσταση πολιτικής αδυναμίας.

Μια προφανής και παρατεταμένη αδυναμία, η οποία μπορεί να αποδειχτεί περαστική αλλά (έως τώρα τουλάχιστον…) δεν έχει περάσει.

Τι τις ήθελε λοιπόν τις μαγκιές;

Εζησε τρεις μέρες στη Βουλή να ακούει ότι είναι δεύτερο κόμμα που προπονείται για τρίτο.

Ή πως όταν κουβαλάς στην πλάτη σου το Μάτι και τη Μάνδρα δεν ανοίγεις κουβέντα αν έκλεισε από χιόνι η Αττική Οδός.

Και τα δύο ήταν τόσο προβλέψιμα και τόσο αναμενόμενα που απορεί κανείς γιατί θέλησαν να τα ακούνε ξανά και ξανά.

Ακόμη κι ο απών από τη Βουλή Ανδρουλάκης, καλύτερα τα πήγε. Τουλάχιστον μιλούσαν γι΄ αυτόν οι άλλοι, σε σημείο που ήταν μάλλον άχρηστη η σαχλαμάρα να οργανώσει προσομοίωση κοινοβουλευτικής ομιλίας αρχηγού.

Να θυμίσω πάντως για λόγους τάξεως πως επί ημερών ΠΑΣΟΚ ουδείς διανοήθηκε να συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα ξημερώματα Κυριακής. Τέτοιες ώρες γυρνούσαμε από τα μπουζούκια!

Θα μου πείτε (το επισημάναμε εδώ) ότι πιεσμένος από παντού ο Τσίπρας δεν μπορούσε να μην κάνει τίποτα. Καμία αντίρρηση. Αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι τελικά έκανε κάτι.

Οταν η κυβέρνηση ομολογεί από την αρχή ότι «τα καταντήσαμε σαν τα μούτρα μας» στην κακοκαιρία, τι να προσθέσει η αντιπολίτευση; Οτι συμφωνεί με την κυβέρνηση;

Το βασικό αντικείμενο δηλαδή της πρότασης δυσπιστίας είχε απαντηθεί και καλυφθεί πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ την καταθέσει. Με αποτέλεσμα η κοινοβουλευτική επίθεση της αντιπολίτευσης να μην έχει κατευθυντήρια γραμμή, ούτε συγκεκριμένο στόχο.

Τα υπόλοιπα ήταν βαριές κουβέντες, αγριάδες, Φουρθιώτης και ατάκες του χειρότερου Διαδικτύου!

Η ουσία όμως είναι ότι όλα όσα αναφέρθηκαν σε εριστικούς και συνήθως ακατανόητα προσβλητικούς τόνους για τον Πρωθυπουργό καταγγέλλονταν από τον αρχηγό ενός κόμματος του 20%. Ακόμη και το «έχετε τελειώσει πολιτικά κύριε Μητσοτάκη» έμοιαζε περισσότερο με μικρομέγαλη καυχησιά.

Δεν νομίζω να υπάρχει νοήμων άνθρωπος στη χώρα που να συμμερίστηκε το απειλητικό συμπέρασμα.

Διότι το πρόβλημα τελικά του Τσίπρα είναι ακριβώς εκείνο που προκάλεσε και επιβεβαίωσε η πρόταση δυσπιστίας: η αδυναμία του.

Στο οποίο δεν δόθηκε απάντηση και δύσκολα θα δοθεί αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες.

Και οι συσχετισμοί.