Ευαισθησία

Δύο γεγονότα κυριάρχησαν το τελευταίο τριήμερο στην επικαιρότητα. Το ένα ήταν η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να ανακτήσει τον έλεγχο των κινήσεων μετά τα απανωτά πλήγματα έσωθεν (Ομπρέλα) και έξωθεν (δημοσκοπήσεις). Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε το κόμμα του είχε ως αποτέλεσμα να δούμε τους συνηθισμένους διαξιφισμούς (μεταξύ πρωθυπουργού και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης), μια ασυνήθιστα ευγενή κοινοβουλευτική παρουσία (Χρήστος Στυλιανίδης) και μια αριστοτεχνική, αν και όχι κατ’ ανάγκη πειστική, τεκμηρίωση της στάσης του τρίτου κόμματος (Βαγγέλης Βενιζέλος).

Με την ευκαιρία μάθαμε και μερικά πράγματα που δεν είχαν σχέση με το θέμα. Οτι ισχύει, για παράδειγμα, ένα άτυπο μποϊκοτάζ των τουρκικών προϊόντων: στην οργίλη καταγγελία της Λιάνας Κανέλλη ότι μοιράστηκαν στους βουλευτές μάσκες Made in Turkey, ο Πρόεδρος της Βουλής απάντησε ότι αν το γνώριζε, δεν θα το είχε επιτρέψει. Ή ότι το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής εγκρίνει κάθε χρόνο, εν αγνοία του υπουργείου Παιδείας, κάπου 1.000 δράσεις εκτός του υποχρεωτικού σχολικού προγράμματος: στην αποκάλυψη ότι ανάμεσά τους υπήρχε ένα πρόγραμμα που υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι ένα παιδί ζει από την ώρα που μπήκε η ιδέα στη μαμά του να το γεννήσει, η υπουργός Παιδείας απάντησε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν τόλμησε να εντάξει τη σεξουαλική αγωγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα.

Το δεύτερο γεγονός ήταν η προσπάθεια διάσωσης του Σωτήρη. Η μικρή αρσενική φάλαινα που βρέθηκε στα ρηχά στον Αλιμο και στη Σαλαμίνα, τραυματισμένη και αποπροσανατολισμένη, προκάλεσε την κινητοποίηση ειδικών και εθελοντών, αλλά και το ευρύτερο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Δύσκολα θα τα καταφέρει: όπως είπε η διευθύντρια του Ινστιτούτου Θαλασσίων Ερευνών, σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζονται εβδομάδες ή μήνες περίθαλψης σε εσωτερικό χώρο. Οι εικόνες ανθρωπιάς που παρακολουθήσαμε όμως είναι πολύτιμες. Εστω κι αν, όπως επισήμανε ένας φίλος, η ιστορία αυτή προκάλεσε μεγαλύτερη ευαισθησία σε σχέση με δραματικές ιστορίες διάσωσης προσφύγων στη θάλασσα.

Μα εδώ καιγόμαστε, δεκάδες άνθρωποι εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε μέρα από Covid, οι Ρώσοι ετοιμάζονται να εισβάλουν στην Ουκρανία, κι εμείς θα ασχολούμαστε με έναν μικρό ζιφιό; Ακριβώς. Πρώτον, επειδή ο Σωτήρης, και ο κάθε Σωτήρης, από ανθρώπους τραυματίζεται, πλαστικές σακούλες καταναλώνει, δεν είναι θύμα του ανταγωνισμού που έτσι κι αλλιώς υπάρχει στη φύση. Δεύτερον, επειδή ο κυνισμός της καθημερινότητας δεν μπορεί και δεν πρέπει να εκτοπίζει την τρυφερότητα, τα δύο αισθήματα πρέπει να συνυπάρχουν και να ελπίζουμε πάντα ότι το δεύτερο θα υπερισχύει του πρώτου.

Η πιο άχαρη, αν και όχι κατ’ ανάγκη άδικη, κατηγορία που έχει δεχθεί ο ανεκδιήγητος πολιτικός που λέγεται Μπόρις Τζόνσον είναι ότι είπε ψέματα όταν ισχυρίστηκε ότι δεν διευκόλυνε την απομάκρυνση διακοσίων σκυλιών και γατιών κατά τη χαώδη εκκένωση της Καμπούλ. Τα ζώα πρέπει ασφαλώς να έπονται των ανθρώπων. Αλλά η ευαισθησία για τα ζώα λέει πολλά για τους ανθρώπους.