Οι δίκες-ορόσημο για {LF}το ελληνικό #MeToo

Το κίνημα του #MeToo στην Ελλάδα είναι ταυτισμένο με το πρόσωπο της χρυσής ολυμπιονίκου Σοφίας Μπεκατώρου, που για πολλά άλλα θύματα σεξουαλικής βίας έγινε ο «καθρέφτης» της δικής τους ψυχής. Οσα εκείνη ενόρκως κατέθεσε στην Εισαγγελία της Αθήνας πριν από περίπου έναν χρόνο – κι ας γνώριζε εκ των προτέρων ότι ο δράστης στη δική της περίπτωση δεν μπορούσε να πιαστεί στο δίχτυ του νόμου λόγω παραγραφής του αδικήματος -, αλλά και ο τρόπος που μοιράστηκε με τον κόσμο την προσωπική της μαρτυρία, όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, αποτέλεσαν πυξίδα για πολλές γυναίκες και πολλούς άνδρες. Και έγιναν η αφορμή να ανοίξουν στόματα, να σχηματιστούν δικογραφίες, να συλληφθούν υπαίτιοι σεξουαλικών εγκλημάτων, να παραπεμφθούν οι δράστες προς κρίση στη Δικαιοσύνη, ακόμα και να δρομολογηθούν νομοθετικές αλλαγές, για την αυστηρότερη τιμωρία τέτοιων αξιοποίνων πράξεων, που ήδη εντάχθηκαν στο πλέγμα των τελευταίων τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα και αποτελούν μέρος του νομοθετικού πλαισίου.

Σοφία Μπεκατώρου. Η «πρωταγωνίστρια», λοιπόν, αυτού του κινήματος, η Σοφία Μπεκατώρου είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των μαρτύρων στην πρώτη δίκη για το ελληνικό #MeToo που ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας και θα συνεχιστεί στις 15 Φεβρουαρίου. Στο εδώλιο κάθεται ο 39χρονος προπονητής ιστιοπλοΐας, ο οποίος κατηγορείται για βιασμό αθλήτριάς του όταν ακόμα εκείνη ήταν στην τρυφερή ηλικία των 11 ετών. Η Σοφία Μπεκατώρου, από τη μαρτυρία της οποίας άνοιξε ο φάκελος για τον βιασμό της 22χρονης σήμερα αθλήτριας, δεν μπορούσε να λείπει από το πλευρό της Αμαλίας. Οχι από τυπική υποχρέωση, αλλά για να καταδείξει την ουσιαστική συμπαράσταση στην κοπέλα που με θάρρος και γενναιότητα ακολούθησε τα δικά τη χνάρια, να σηματοδοτήσει με την παρουσία της το ισχυρό συμβολικό φορτίο σε μία δίκη-ορόσημο, αλλά κυρίως για να θυμίσει σε όλους ότι έχει φτάσει η ώρα να σπάσει ο κύκλος της σιωπής και τα θύματα να μη φοβούνται να μιλήσουν.

Tο μήνυμα αυτό, εξάλλου, θέλησε να στείλει με τα δικά της λόγια και η κοπέλα που έπεσε θύμα βιασμού σε αυτήν την υπόθεση. «Είναι μια επώδυνη διαδικασία, είμαστε ακόμη στην αρχή αλλά είμαστε οικογένεια και είμαστε εδώ για να το παλέψουμε, όλοι μαζί και για όλους τους υπόλοιπους που ακολουθούν και ελπίζω να ακολουθήσουν», είπε η 22χρονη Αμαλία, κρατώντας σφιχτά το χέρι του πατέρα της, ο οποίος μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά της – τη μητέρα και την αδελφή της – είναι η ασπίδα προστασίας της.

Το διακύβευμα. Και αυτό ακριβώς είναι το διακύβευμα όχι μόνο αυτής, της πρώτης δίκης, αλλά και των άλλων ποινικών υποθέσεων, με κατηγορούμενους τους προφυλακισμένους ηθοποιούς Δημήτρη Λιγνάδη και Πέτρο Φιλιππίδη, οι οποίοι σε λίγες ημέρες από σήμερα, στις 11 Φεβρουαρίου και στις 18 Μαρτίου αντίστοιχα, θα βρεθούν στο εδώλιο του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, κατηγορούμενοι – κατά περίπτωση – για πράξεις βιασμού και απόπειρας βιασμού. Τότε θα ακούσουν, για πρώτη φορά, δημόσια το «κατηγορώ» των θυμάτων τους, δίνοντας από την πλευρά τους τη δική τους υπερασπιστική μάχη για να πείσουν δικαστές και ενόρκους ότι είναι αθώοι, όπως από την αρχή υποστηρίζουν.

Το ποινικό αποτύπωμα και των τριών αυτών δικών, που είναι ταυτόσημο με την κρίση των δικαστικών λειτουργών και των ενόρκων, οι οποίοι θα δικάσουν ξεχωριστά κάθε μία από τις τρεις αυτές υποθέσεις, έχει μεγάλη σημασία όχι μόνο για όσες και όσους βρήκαν τη δύναμη και μίλησαν διεκδικώντας τώρα την τιμωρία των προσώπων που κατήγγειλαν, αλλά για όλα τα θύματα τέτοιων εγκληματικών πράξεων.

Γιατί το κίνημα του #MeToo δεν εξαντλείται σε αυτές τις τρεις υποθέσεις που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας και συγκέντρωσαν τους προβολείς της δημοσιότητας. Το ζητούμενο είναι αφενός η Δικαιοσύνη με τις αποφάσεις της να στείλει το δικό της μήνυμα προς την κοινωνία και από την πλευρά τους τα θύματα τέτοιων εγκληματικών πράξεων, που προσβάλλουν τη γενετήσια ελευθερία και αξιοπρέπεια, να βρίσκουν τη δύναμη να τα καταγγέλλουν.