O λάκκος του Ακάρ

Για πολλοστή φορά, ο Ακάρ πήρε προχθές το όπλο του. Για την ακρίβεια, εν προκειμένω το… αντιαεροπορικό του. Επειτα από μια μακρά κλιμακούμενη σειρά ακραία επιθετικών δηλώσεων, ο τούρκος υπουργός Αμυνας συνεχίζει με στόχο τώρα την αγορά των γαλλικών μαχητικών Rafale, τα οποία χαρακτηρίζει «λίγα» για να αντιμετωπίσουν, όπως είπε, την Τουρκία. Πάλι καλά που δεν επιχείρησε να τα βγάλει άχρηστα: έκανε τη χάρη στον εαυτό του να μην ξεπέσει σε τέτοιου επιπέδου ανοησίες, οι οποίες, πάντως, κυριάρχησαν τις τελευταίες ημέρες στον απολύτως κυβερνητικά ελεγχόμενο τουρκικό Τύπο, στον οποίο η διατύπωση γνώμης διαφορετικής από εκείνη του σουλτάνου Ερντογάν οδηγεί απευθείας στη φυλακή, όπως έγινε πάλι προ ημερών.

Τι είναι εκείνο όμως που έχει κάνει τον πάλαι ποτέ πιο μετρημένο και σοβαρό στρατιωτικό Ακάρ να εξελιχθεί σε ένα είδος ιέρακα χωρίς φτερά και πούπουλα; Προφανώς, ο Ακάρ έχει βάλει στόχο να γίνει από χαλίφης σουλτάνος. Βλέπει και αυτός ότι κάποτε, όπως και να ‘χει, η εποχή Ερντογάν θα τελειώσει. Κεφαλαιοποιεί λοιπόν συνεχώς την οξύτητα στα ελληνοτουρκικά, θέμα που, παρά τα όσα λέγονται εδώ, έχει πέραση σε μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης, ειδικά σήμερα. Και, την ίδια στιγμή, το κάνει σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον Ερντογάν, ώστε ουδείς να δύναται να τον κατηγορήσει για κάποιο είδος «απειθαρχίας» στον ηγέτη ή για οτιδήποτε σχετικό.

Ομως ο Ακάρ ξεχνά κάτι και υποτιμά τον Ερντογάν. Αν δεν καταλαβαίνει γιατί, μπορεί να ρωτήσει κάποιους να του πούνε, που έχουν περάσει πολύ πριν από αυτόν από αυτό το μονοπάτι: τον Γκιουλ, φυσικά τον Νταβούτογλου ή ενδεχομένως και τον Τσαβούσογλου, που φαίνεται ότι δεν του πάνε και πολύ καλά τα πράγματα τελευταία. Θα μπορούσε να ρωτήσει ακόμα και τον… Γκιουλέν να του πει σχετικά. Δεν είναι εύκολο επειδή οι ΗΠΑ δεν τους τον δίνουν να τον βάλουν φυλακή.

Ενώ τα παραπάνω προφανώς δεν τα κατάλαβε ακόμα (θα συμβεί και αυτό κάποια στιγμή), κάτι άλλο έκανε ότι δεν το κατάλαβε: μίλησε για τα 6 Rafale, ξεχνώντας ότι έπονται άλλα… 18, αλλά και ότι ακολουθούν οι γαλλικές φρεγάτες. Και, τέλος, στο βάθος, προετοιμάζονται πιθανότατα και τα αμερικανικά F35. Τα γνωρίζει αυτά, αλλά δεν του αρέσουν. Εκτός και αν η τελευταία δήλωσή του έχει άλλο νόημα: ότι η Τουρκία σκοπεύει να ενεργήσει επιθετικά εις βάρος της Ελλάδας πριν από την ολοκλήρωση όλων αυτών των προγραμμάτων. Αυτή θα ήταν μια λογική ερμηνεία των όσων είπε. Αλλά έτσι όπως έχουν εξελιχθεί πλέον τα πράγματα, θα ήταν μια εντελώς παράλογη κίνηση της Αγκυρας.

Ο Ακάρ υπήρξε επί χρόνια ανώτατος Τούρκος και, κατά συνέπεια, και νατοϊκός αξιωματικός. Γνωρίζει πολύ καλά το πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ισορροπία για την Τουρκία στη Δύση. Είναι σε θέση να εκτιμήσει περισσότερο από τον καθένα στη χώρα του το μέγα στρατηγικό σφάλμα του Ερντογάν να επιμείνει στους ρωσικούς S400 αλλά και να συγκρούεται διαρκώς με όλους. Ο Ακάρ ξέρει ότι ο δρόμος αυτός δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην ήττα. Ξέρει επίσης ότι το παιχνίδι της Αγκυρας είναι πολύ πάνω από το μπόι της. Τώρα, στην Ουκρανία, ο Ερντογάν θα δοκιμαστεί πολύ σκληρά αν μπει στον πειρασμό να κάνει διάφορες εξυπνάδες. Γιατί οι μεν Αμερικανοί ξέρουν πια καλά περί τίνος πρόκειται, οι δε Ρώσοι είναι άγρια παιδιά και δεν σηκώνουν πολλά πολλά…

Βέβαια ο Ακάρ θα συνεχίσει να λέει αυτά που λέει. Πολλά και, πλέον, κάπως φαιδρά. Ομως θα πρέπει να αναρωτηθεί τα εξής: Πρώτον, τελικά, θα τον βοηθήσουν; Ή απλώς θα αποκαλύπτουν τις φιλοδοξίες του; Ο λάκκος έχει ανοίξει. Αλλά ποιος θα πέσει μέσα; Και, δεύτερον, τον λαμβάνει πλέον κανείς σοβαρά υπόψη του; Πάντως, ευτυχώς, τουλάχιστον στην Ελλάδα, έχει καταστεί σαφές στην κυβέρνηση ότι κάτι τέτοιο δεν αξίζει και πολύ τον κόπο. Και κατά πάσα πιθανότητα και στους σημαντικούς συμμάχους. Γιατί δηλώσεις σαν αυτή την τελευταία δεν βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση: «Εξακολουθούν να έχουν αξιώσεις που ξεπερνούν το μπόι τους. Ενεργούν με την ενθάρρυνση κάποιων χωρών, κάνουν λάθη. Γιατί; Για τους στόχους μερικών πολιτικών, τον ενθουσιασμό, τα καπρίτσια. Αυξάνουν την ένταση, με πράξεις, με αναληθή λόγια για την εσωτερική τους πολιτική. Βλέπουμε πόσο επιβλαβείς είναι. Η ελπίδα μας είναι να επικρατήσει η κοινή λογική. Δεν έχουμε επεκτατικές δράσεις, ούτε κάνουμε ομιλίες με περιεχόμενο έντασης. Είναι εντελώς παράλογο να μας κατηγορούν ότι είμαστε επεκτατικοί»…