«Επιτέλους, αναγνωρίστηκε το δίπλωμα για μπουζούκι»

Αύριο στις 21.40 το «Σπίτι με το Mega» ανοίγει τις πόρτες του για να υποδεχθεί τον Θανάση Πολυκανδριώτη. Ο καταξιωμένος συνθέτης και σολίστας του μπουζουκιού έχει ετοιμάσει μια ξεχωριστή βραδιά για τους τηλεθεατές του Mega. Σε μια όμορφη μουσική αναδρομή στην πολύχρονη πορεία του, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης παρουσιάζει συνθέσεις και αγαπημένες μελωδίες με τις οποίες ταξίδεψε την ελληνική λαϊκή μουσική σε όλον τον κόσμο. Αλλά και διαχρονικά τραγούδια από το «Ατελείωτο ταξίδι» και το «Τι έκανα για πάρτη μου» μέχρι τα «Βραδιάζει» και «Τα πήρες όλα». Μαζί του στη σκηνή θα βρεθούν επίσης οι Γλυκερία, Στέλιος Διονυσίου, Βίκυ Καρατζόγλου, Γιώργος Μαργαρίτης, Χρήστος Μενιδιάτης και Πέννυ Μπαλτατζή. Special guest, ο πιανίστας Alain Lefevre, ενώ συμμετέχει ο Γιώργος Μαζωνάκης. Στη βραδιά εμφανίζονται επίσης οι σολίστες του μπουζουκιού Μανώλης Καραντίνης, Θανάσης Βασιλάς και Βασίλης Τριανταφυλλόπουλος. Την εκπομπή παρουσιάζει η Μαρίνα Ασλάνογλου. Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης μίλησε στο «ΝΣυν».

Τι θα δούμε από εσάς το βράδυ του Σαββάτου;

Θα είναι μια ξεχωριστή βραδιά στην οποία πρωταγωνιστής είναι το μπουζούκι. Το όργανο που με συντροφεύει τα 57 χρόνια της καριέρας μου αυτό το Σάββατο γιορτάζει. Και στη γιορτή αυτή έχουν έρθει αγαπημένοι φίλοι καλλιτέχνες να με τιμήσουν. Θα ακουστούν οι μεγαλύτερες επιτυχίες μου αλλά και κομμάτια άλλων συνθετών που είχα την τύχη να παίξω την πρώτη τους εκτέλεση. Οι τηλεθεατές θα απολαύσουν πολλά ταξίδια αλλά και θα δουν το μπουζούκι να συμπράττει με κλασικό πιάνο σε άλλους δρόμους.

Στην καριέρα σας έχετε γράψει πάνω από 1.000 τραγούδια. Κατέχουν κάποια μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σας και γιατί;

Κάθε τραγούδι μου έχει και μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Τολμώ να ξεχωρίσω το «Στου φεγγαριού την αγκαλιά», καθώς είναι μια μελωδία, ένας δρόμος με πολύ συναίσθημα. Ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου έχουν όμως και τα ακυκλοφόρητα τραγούδια μου που ζουν ακόμη στο συρτάρι.

Από τις συνεργασίες σας με τους μεγάλους καλλιτέχνες ποιες ξεχωρίζετε;

Αυτή είναι μια καλή ερώτηση αλλά άλλο τόσο είναι και παγίδα και δεν θα ήθελα να ξεχάσω κάποιον. Ως εκτελεστής δεν θα ξεχάσω ποτέ τη συνεργασία μου με τον Μάνο Χατζιδάκι που μου έλεγε «Θανάση, μουσικός ίσον ταπεινότης», πράγμα που με συντροφεύει έως τώρα. Συνθετικά θα αναφέρω τους στιχουργούς που έντυσαν με συγκλονιστικά λόγια τις μελωδίες μου, τον Μάνο Ελευθερίου, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Πάριο, και τους τραγουδιστές που έβαλαν τη σφραγίδα τους, τον Στράτο, τον Στέλιο, τον Τόλη, τη Μαρινέλλα, τη Γλυκερία και άλλους.

Εχοντας δώσει κοντσέρτο για μπουζούκι και παίζοντας με κλασικές ορχήστρες, συνδυάσατε τη λαϊκή με την κλασική μουσική. Γιατί θεωρείτε ότι αυτοί οι δύο διαφορετικοί κόσμοι ταιριάζουν;

Κατ’ αρχάς, η μουσική είναι μια. Η λαϊκή και η κλασική μουσική είναι δυο κόσμοι που ναι μεν διαχωρίζονται μουσικά, όμως συνυπάρχουν αρμονικά, καθώς το μπουζούκι εντάσσεται τόσο γλυκά σε μια συμφωνική ορχήστρα, σαν μια αγκαλιά. Ισως το ότι παίζω με το ίδιο πάθος τους χορούς του Μπραμς και μετά ρίχνω τις πενιές μου για τον Μάρκο με κάνει να προσπερνώ τις μουσικές μου καταβολές και να «ταιριάζω» αρμονικά τη λαϊκή και τη δυτική αρμονία.

Ως δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, έχετε δώσει μεγάλο αγώνα για να μπει το μπουζούκι στα ωδεία. Πόσο σημαντική είναι η σωστή εκπαίδευση των νέων στο συγκεκριμένο όργανο;

Απαντώ με ερώτηση. Γιατί να διαφέρει το μπουζούκι από τα άλλα όργανα; Πάντα ήταν στα ωδεία, αλλά χωρίς αντίκρισμα για τον σπουδαστή και τον γονέα, αφού οι «κόποι» της μάθησης δεν αποτυπώνονταν πουθενά. Υστερα από 200 χρόνια, δημοσιεύθηκε ΚΥΑ που επιτέλους αναγνωρίζει στα ωδεία/ σχολές παραδοσιακής μουσικής ένα πρόγραμμα ολοκληρωμένων σπουδών που οδηγεί σε δίπλωμα παραδοσιακών οργάνων, ανάμεσα στα οποία και το μπουζούκι. Το μόνο δίπλωμα ελληνικής μουσικής που έδιναν μέχρι τώρα ήταν της ψαλτικής (βυζαντινής) μουσικής, ενώ ένας σπουδαστής μπορούσε να πάρει για κλασική μουσική, πιάνο, βιολί και λοιπά δυτικά ρεπερτόρια, όχι όμως για τα ελληνικά παραδοσιακά όργανα. Τώρα, με την οκταετή φοίτηση και την απόκτηση κρατικού πτυχίου ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο για το μπουζούκι, για το οποίο μόνο περήφανοι πρέπει να είμαστε.

Θεωρείτε ότι το μπουζούκι που τόσο έχει συνδεθεί με τη λαϊκή μας παράδοση, με τον ήχο του μιλάει πλέον στην καρδιά του Ελληνα;

Οι εποχές αλλάζουν, τα συναισθήματα των ανθρώπων μένουν ίδια, πάντα όμως ένας μπουζουξής ή, ακόμα καλύτερα, ένας μπουζουκίστας είναι η καλύτερη παρέα στη χαρμολύπη μας. Είναι ο ήχος της Ελλάδας.