Η αρχή του θρύλου

Μετά από μια αξιοσέβαστη οκταετή καριέρα στο ΝΒΑ ο Τζο Μπράιαντ αποφάσισε το 1984 να έρθει στην Ευρώπη. Αποδέχθηκε την πρόταση της Σεμπαστάνι Ριέτι, πήρε τη σύζυγο, τις δύο κόρες και τον γιο του και μετακόμισαν σε αυτή τη μικρή ιταλική κωμόπολη, 50 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα Ρώμη. Για τα επόμενα επτά χρόνια έμειναν στην Ιταλία κι εκεί κάποια στιγμή ο Τζο Μπράιαντ, συζητώντας με έναν συμπαίκτη του, αποκάλυψε μια προφητεία που είχε κάνει η γιαγιά του: «Θα έρθει κάποτε κάποιος που θα αλλάξει όλη τη δομή και την κατεύθυνση της οικογένειάς μας. Θα πετύχει πολύ σπουδαία πράγματα και θα επιτρέψει στα μέλη της οικογένειας να ζήσουν καινούργιες ζωές». Ο Τζο κοίταξε για λίγο τον συμπαίκτη του: «Ξέρω ότι δεν είμαι εγώ αυτός. Αλλά μπορεί να είναι τούτος εδώ», είπε και έδειξε τον γιο του, που στεκόταν δίπλα του. Τον Κόμπι. Σήμερα ξέρουμε ότι η προφητεία της γιαγιάς εκπληρώθηκε στο ακέραιο. Ο Κόμπι Μπράιαντ άλλαξε τη ροή της ιστορίας όχι μόνο της οικογένειάς του, αλλά και του ίδιου του μπάσκετ.

Ο μύθος γιγαντώνεται

Την Τετάρτη συμπληρώνονται δύο χρόνια από τον τραγικό χαμό του. Το ελικόπτερο που συνετρίβη σε μια βουνοπλαγιά στο Καλαμπάσας της Καλιφόρνιας στις 26 Ιανουαρίου 2020 έκοψε πρόωρα το νήμα της ζωής της δικής του, της πολυαγαπημένης κόρης του, Τζιάνα, και άλλων επτά ανθρώπων. Ομως δεν γκρέμισε τον μύθο του. Δεν έσβησε το αποτύπωμα που άφησε στο μπάσκετ με τα κατορθώματά του και στην κοινωνία με την προσωπικότητά του. Αντίθετα τα ενδυνάμωσε.

Ο Κόμπι Μπράιαντ ήταν ένας μοναδικός αθλητής, ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Η αφοσίωσή του σε βαθμό εμμονής στο μπάσκετ και ο εθισμός του στη σκληρή δουλειά τον έκαναν έναν από τους κορυφαίους καλαθοσφαιριστές στην ιστορία και ίνδαλμα για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Η νοοτροπία του, η περίφημη Mamba Mentality, έγινε ο μπούσουλας για όλους όσοι θέλουν να πετύχουν στον δύσκολο και απαιτητικό κόσμο των επαγγελματικών σπορ. Κι ήταν ένας τρόπος για να βλέπει τα πράγματα και να αντιμετωπίζει τη ζωή που δεν του τον δίδαξε κανείς. Τον είχε στο DNA του.

Το βιβλίο

Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί αυτές τις μέρες το βιβλίο «The Rise – Kobe Bryant and the Pursuit of Immortality» (Η άνοδος – Ο Κόμπι Μπράιαντ και το κυνήγι της αθανασίας). Μέσα από συνεντεύξεις από πάνω από 100 ανθρώπους, αφηγήσεις ανέκδοτων ιστοριών, αλλά και από δηλώσεις του ίδιου του Κόμπι, ο συγγραφέας Μάικ Σιέλσκι φωτίζει την περίοδο των παιδικών και εφηβικών χρόνων του μεγάλου αθλητή, στη διάρκεια της οποίας σφυρηλατήθηκε ο χαρακτήρας του και γεννήθηκε ο μετέπειτα εμβληματικός σούπερ σταρ.

Ηταν τότε που ως παιδί στην Ιταλία πήγαινε τις Κυριακές στο γήπεδο και παρακολουθούσε τον πατέρα του να παίζει. Στις διακοπές του αγώνα έμπαινε στον αγωνιστικό χώρο και σκούπιζε τον ιδρώτα που άφηναν οι παίκτες στο παρκέ, κάτι που εκμεταλλεύτηκε για να υλοποιήσει την πρώτη επιχειρηματική του ιδέα. Συμφώνησε με τον πρόεδρο της Πιστόια, όπου έπαιζε τότε ο πατέρας του, να σκουπίζει το παρκέ φορώντας ένα μπλουζάκι με το λογότυπο του χορηγού. Ως αντάλλαγμα πήρε ένα καινούργιο κόκκινο ποδήλατο!

Στα τάιμ άουτ έπαιρνε μια μπάλα και προσπαθούσε να αντιγράψει τις κινήσεις που έκανε ο πατέρας του στο γήπεδο. Ντρίμπλαρε κάτω από τα πόδια, σούταρε από μακριά… Ο κόσμος το διασκέδαζε κι ο ίδιος δεν σταματούσε αν δεν τον έβγαζαν… καροτσάκι έξω οι διαιτητές για να συνεχιστεί το παιχνίδι. Οταν μεγάλωσε λίγο περισσότερο, γράφτηκε στα τμήματα υποδομής της ομάδας όπου έπαιζε ο πατέρας του. Πάντα στην Ιταλία. Επαιζε με αντιπάλους παιδιά δύο και τρία χρόνια μεγαλύτερα από αυτόν, αλλά… δεν τα έβλεπε. Στον πρώτο του αγώνα πέτυχε τους πρώτους δέκα πόντους της ομάδας του και συνέχιζε να ντριμπλάρει και να σκοράρει, να ντριμπλάρει και να σκοράρει. Ο Τζο Μπράιαντ παρακολουθούσε περήφανος απ’ έξω τον κανακάρη του, όμως τα άλλα παιδιά είχαν διαφορετική άποψη. Εβαζαν τα κλάματα επειδή δεν μπορούσαν να τα βάλουν μαζί του και οι γονείς τους έβαζαν τις φωνές ζητώντας να πετάξουν «αυτόν τον σκούρο» έξω από το παιχνίδι! Ομως ήταν ανέφικτο. Απαξ και μπήκε στο παιχνίδι του μπάσκετ ο θαυματουργός πιτσιρικάς, ήταν γραφτό να μείνει για πάντα σε αυτό και να γράψει το δικό του κεφάλαιο στην ιστορία του αθλήματος. Με γράμματα ολόχρυσα και την υπογραφή του. Κόμπι Μπράιαντ.