Μετάλλια

Αν και έχω απεριόριστη εμπιστοσύνη στην ανεξάντλητη έμπνευση των κυβερνητικών στελεχών να μας εκπλήσσουν κάθε φορά με τις φαεινές ιδέες τους, η αίσθησή μου είναι πως αυτό που πληροφορήθηκα χθες, κατά την ολιγόωρη επίσκεψή μου στη γνωστή πλατεία (Κολωνακίου), υπερβαίνει κατά πολύ το πλαίσιο αυτών που θα περίμενε κανείς. Ακόμη και τη δική μου, ευρύτερη, αντίληψη περί του τι μηχανεύεται το μυαλό ενός πολιτικού. 40 χρόνια… φούρναρης, έχουν δει και έχουν δει τα μάτια μου. Αλλά σαν αυτό, ομολογώ πως όχι.

Σπεύδω να εξηγήσω, για να μη μακρηγορώ: όπως με ενημέρωσαν (με αφορμή μια διάταξη που πέρασε σχετικά πρόσφατα από τη Βουλή), το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής δύναται του λοιπού να απονέμει μετάλλια, όπου εκείνο κρίνει σκόπιμο, προς αναγνώριση πράξεων που προάγουν την πολιτική του υπουργείου ή και την υλοποιούν, επίσης. Τα μετάλλια που ονομάζονται «διαμνημονεύσεις» και είναι πρώτης και δεύτερης τάξεως, λέει, τα εισηγείται στην ηγεσία του υπουργείου 5μελής επιτροπή διαμνημονεύσεων, αποτελούμενη από τους γενικούς και ειδικούς γραμματείς του υπουργείου καθώς και τον υπηρεσιακό γραμματέα του.

Αυτή η επιτροπή λοιπόν, στην πρώτη από της συστάσεώς της απόφαση, εισηγείται – εδώ είναι το ζουμί της υπόθεσης – να βραβευθούν προς αναγνώριση της συμβολής τους στην αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης, προσέξτε με παρακαλώ, ο Πρωθυπουργός, ο υπουργός Αμυνας, ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς, ο επικεφαλής της Frontex, και βεβαίως και ο αρμόδιος υπουργός Νότης (Μηταράκης)!!

Ωραίο; Εως και καταπληκτικό, θα αποφανθώ μόνος μου…

Γελοιοποίηση

Υποθέτω τώρα, ότι με το που έλαβε την εισήγηση ο υπουργός Νότης (Μηταράκης) θα της έδωσε, χωρίς πολλά πολλά, τη θέση που της αρμόζει – κατευθείαν στον κάλαθο των αχρήστων. Διότι θα εξερράγη και αυτός (φαντάζομαι), με τους υφισταμένους του, για την… εμπνευσμένη, το δίχως άλλο, εισήγησή τους.

Εκτίμηση κάνω, διότι θεωρώ έως και αδύνατον να (απο)δεχθεί εισήγηση, η οποία να του αναθέτει ως υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, ας πούμε, να βραβεύει τον… Πρωθυπουργό του για την… επιτυχή διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης. Τον Πρωθυπουργό, ο οποίος, όλως τυχαίως, τον έχει διορίσει σε αυτή τη θέση!

Εγώ έτσι όπως το άκουσα, μου φάνηκε αδιανόητο, τουλάχιστον. Διότι αν καθιερωθεί αυτό, ως σύστημα στην κυβέρνηση, μεταξύ των υπουργών, λογικά ο πρόεδρος Κυριάκος θα πρέπει να μισθώσει φορτηγό για να του κουβαλούν τα μετάλλια τα οποία θα του απονέμονται.

Κάποτε κάναμε πλάκα, καθότι κυκλοφορούσε εν είδει ανεκδότου, με τον μακαρίτη τον Ακη (Τσοχατζόπουλο) που κάθε χρόνο, λέει, έστελνε στα γενέθλιά του τηλεγράφημα στη μητέρα του με τη φράση «συγχαρητήρια, μάνα» – που τον έφερε στον κόσμο. Παιδιά να το προσέξουμε λιγάκι αυτό, διότι ελλοχεύει σοβαρός κίνδυνος τέλειας γελοιοποίησης…

Αχαριστία

Ελεγα προχθές για την παράλειψη του προέδρου Κυριάκου να στείλει λουλούδια και «καλούδια» κρητικά στον Πολάκη, γιατί καθημερινά κάνει ό,τι μπορεί για να τον κρατήσει στην εξουσία (αφού με ό,τι καταπιάνεται, μας υπενθυμίζει σε αντιδιαστολή, από τι γλίτωσε η χώρα τον Ιούλιο του 2019), αλλά αυτός όχι μόνο λουλούδια δεν του έστειλε – έβαλε κόμμα και κυβέρνηση να τον βαράνε άσχημα τον άνθρωπο. Του χρεώνουν ότι επιτίθεται στο Ανώτατο Δικαστήριο, με αφορμή το… κάλεσμα του περιώνυμου Πολάκη, να συγκεντρωθούν οι οπαδοί του σήμερα το μεσημέρι στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, έξω από τον Αρειο Πάγο, προκειμένου να συμπαρασταθούν στον Κ. Βαξεβάνη ο οποίος θα εμφανιστεί ενώπιον της ανακρίτριας η οποία διερευνά τη σκευωρία κατά των πολιτικών προσώπων της αντιπολίτευσης, με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis.

Το καταγγέλλω (!) το γεγονός της επίθεσης της ΝουΔου κατά του Πολάκη, διότι ενέχει και ένα είδος αχαριστίας, η οποία ούτως ή άλλως μου δημιουργεί, ως χαρακτήρα, αισθήματα αποστροφής.

Καθότι αν νομίζουν ότι οι δέκα μονάδες που προηγούνται του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις δημοσκοπήσεις, είναι γιατί ο κόσμος πετάει από τη χαρά του, που έχει κυβέρνηση ΝουΔου, είναι μακριά νυχτωμένοι και πολλαπλώς γελασμένοι.

Οι δέκα μονάδες οφείλονται στα καραγκιοζιλίκια κάτι τύπων σαν τον Πολάκη, αλλά και στην πανθομολογούμενη αδυναμία του αρχηγού του, να τον συμμαζέψει (καθότι φοβάται πως θα αποχωρήσει από το κόμμα και θα πάρει και κόσμο μαζί του – το έχουμε ξαναπεί πρόσφατα). Τον Πολάκη και τα υπόλοιπα βλέπουν οι πολίτες, και χτυπούν μέσα τους τα καμπανάκια για το πώς θα ήταν σήμερα η χώρα, αν συνέχιζε να την κυβερνά το «τσίρκο Μεντράνο» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αλλιώς…

Λογική

Επειτα, δεν καταλαβαίνω γιατί αγχώνονται τόσο σχετικά με το σημερινό κάλεσμα του Πολάκη για τον Κ. Βαξεβάνη; Γιατί δεν το βλέπουν σαν ευκαιρία, να δουν και τι απήχηση έχει στην κοινωνία ο τύπος αυτός; Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, γενικότερα;

Πόσο κόσμο ας πούμε μπορεί να κινητοποιήσει μόνος του ο Πολάκης έστω και με την έμμεση στήριξη των μέσων ενημέρωσης που υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και τις θέσεις του; Με την τροπή που έχουν λάβει τα πράγματα, αναφορικά με τη συγκεκριμένη υπόθεση, το κάλεσμα συνιστά πολιτική πράξη, και συνακόλουθα και πολιτικό γεγονός.

Εγώ αν ήμουν στη θέση των δεξιών, θα το άφηνα ασχολίαστο το θέμα, χωρίς καμία παρέμβαση, χωρίς ανακοίνωση-απάντηση στον Πολάκη. Και μετά θα αποτιμούσα το μέγεθος της συγκέντρωσης ώστε να εξαγάγω τα αναγκαία συμπεράσματα. Για όλους. Και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για μένα που είμαι κυβέρνηση.

Επίσης και αν ήμουν ο «Λεγάμενος», πάλι δεν θα έκανα τίποτε για να αποτρέψω τον Πολάκη να κάνει το κάλεσμα και να οργανώσει τη συγκέντρωση. Θα ήθελα να δω τι δυνάμεις έχει, κι αν σωστά φοβάμαι και κρατάω αυτή την επιφυλακτική θέση απέναντί του. Αν δεν έχει, μπορώ άνετα να του δείξω την πόρτα της εξόδου, χωρίς να περιμένω το επόμενο «πλάκωμα» με αστυνομικούς στην ταβέρνα.

Εχω την αίσθηση ότι εκλείπει από το γαλάζιο μαγαζί ο κοινός νους. Χάνουν την μπάλα, και μαζί και το έργο, και δεν καταλαβαίνω γιατί. Ειλικρινά το λέω…

Εξηγήσεις

Ευκαιρίας δοθείσης, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει τη ΝουΔου για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη με αφορμή την κλήση των δημοσιογράφων στην ανακρίτρια του Αρείου Πάγου που διερευνά τη σκευωρία που στήθηκε σε βάρος των δέκα πολιτικών προσωπικοτήτων της αντιπολίτευσης, με αφορμή το υπαρκτό σκάνδαλο της Novartis, είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ που κυβέρνησε από το 2015 ως τα μισά του 2019 ή άλλος ΣΥΡΙΖΑ; Διότι αν είναι ο ίδιος, που από κοινού με τους ΑΝΕΛ, είχαν συγκροτήσει εκείνο το «τσίρκο Μεντράνο», μοιραία οφείλει να μας εξηγήσει τι ακριβώς έκαναν ο κύριος Μίμης (Παπαγγελόπουλος) με την κυρία Μάρη Παπασπύρου και με την κυρία Ξένη Δημητρίου. Ως… «υπηρέτες» της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης. Κόσμος και κοσμάκης (και μεταξύ αυτών και εγώ) έχει να θυμάται τα «έργα και τις ημέρες τους»…

Τι τα θέλουν και τα σκαλίζουν, δεν μπορώ να καταλάβω, μόνο…