Στην κούρσα και η υπουργός {LF}Δικαιοσύνης του Ολάντ

Ογδόντα τρεις ημέρες πριν από τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, πώς θα μπορούσε άραγε να αντιμετωπιστεί ο κατακερματισμός της Αριστεράς, που έχει ως αποτέλεσμα να συγκεντρώνει συνδυαστικά το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία της (κάτω από 25%, έναντι 27,7% το 2017 και 43,8% το 2012) και να κάνει τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της να δηλώνουν (σε πρόσφατο κάλεσμα για μαρτυρίες της «Le Monde») «έξαλλοι», «συντετριμμένοι» ή «χαμένοι»;  Με… μία ακόμα υποψηφιότητα, που τις αυξάνει σε εννιά, έκρινε η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του Φρανσουά Ολάντ, Κριστιάν Τομπιρά, ανακοινώνοντας το Σάββατο, έναν μήνα αφότου είχε δηλώσει πως το σκέπτεται, την απόφασή της να ριχτεί και εκείνη στη μάχη για τη γαλλική προεδρία. «Πρέπει να αναζωογονήσουμε τη δημοκρατία μας, αναβαθμίζοντας το Κοινοβούλιο, ελέγχοντας τις ενέργειες της κυβέρνησης και φροντίζοντας να υπάρχει πραγματική διάκριση εξουσιών. Είμαστε υπερβολικά μορφωμένοι, υπερβολικά καλλιεργημένοι, υπερβολικά δραστήριοι για να δεχόμαστε μία ενδεχόμενη χρήση των θεσμών ως εργαλείο μιας προσωπικής εξουσίας», επιχειρηματολόγησε, παρουσιάζοντας τους τέσσερις άξονες του προγράμματός της: νεολαία, κοινωνική δικαιοσύνη, οικολογία, και το σχολείο ως «καρδιά της Ρεπουμπλίκ».

Βέβαια η ίδια η Τομπιρά, η οποία είναι περισσότερο γνωστή για τον νόμο που αναγνωρίζει τη δουλεία ως έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας καθώς και τη μάχη της για το άνοιγμα του γάμου στα ζευγάρια ομοφύλων, αναγνώρισε πως «η μόνη ελπίδα της Αριστεράς, είναι η ένωσή» της. Για αυτό και όπως δήλωσε, θα δεχθεί την όποια απόφαση της «primaire populaire», της διαδικτυακής ψηφοφορίας που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 27 και 30 Ιανουαρίου, με πρωτοβουλία ακτιβιστών της Αριστεράς, και τη βεβαιωμένη συμμετοχή μέχρι στιγμής 120.000 πολιτών, για την ανάδειξη του «καλύτερου» υποψηφίου ώστε «να κερδίσει η οικολογία και η κοινωνική δικαιοσύνη». Το πρόβλημα είναι πως, μεταξύ των επτά υποψηφίων που επελέγησαν από τους διοργανωτές να συμμετάσχουν σε αυτές τις «λαϊκές προκριματικές εκλογές», μόνον η Τομπιρά διαβεβαιώνει ότι θα σεβαστεί το αποτέλεσμα, στηρίζοντας τον όποιο νικητή. «Αντί να ενώσει, η υποψηφιότητα της Κριστιάν Τομπιρά θα χωρίσει, θα διχάσει και θα δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση», αντέδρασε η συνυποψήφιά της στις προεδρικές εκλογές, και επίσης Σοσιαλίστρια, δήμαρχος του Παρισιού, Αν Ινταλγκό. Κι ας είχε η ίδια ταχθεί μέσα Δεκεμβρίου υπέρ μιας ενιαίας υποψηφιότητας της Αριστεράς μέσω μιας κοινής primaire: από τη στιγμή που o οικολόγος υποψήφιος Γιανίκ Ζαντό, ο ριζοσπάστης αριστερός υποψήφιος Ζαν-Λικ Μελανσόν και ο κομμουνιστής υποψήφιος Φαμπιάν Ρουσέλ, απάντησαν αρνητικά, η Ινταλγκό αποφάσισε να προχωρήσει την υποψηφιότητά της «μέχρι τέλους».

Για την ιστορία, στις δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει ένα 3,5%, έναντι 8,5% του Μελανσόν, 6% του Ζαντό, 4,5% της Τομπιρά και 2% του Ρουσέλ. Πρώτος στην πρόθεση ψήφου στον πρώτο εκλογικό γύρο έρχεται σταθερά ο Εμανουέλ Μακρόν, και στη δεύτερη θέση ισοψηφούν η υποψήφια της Δεξιάς, Βαλερί Πεκρές, και της Ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν.