Η αναγέννηση του Κλέι Τόμπσον

Την ώρα που πάτησε το πόδι του για πρώτη φορά στο παρκέ Chase Center του Σαν Φρανσίσκο (ένα γήπεδο στο οποίο δεν είχε προλάβει να παίξει από τότε που οι Γκόλντεν Στέιτ μετακόμισαν εκεί από το Οκλαντ), στο σώμα του ένιωσε σαν να τον διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα.

Το συναίσθημα ήταν μοναδικό, ίσως εφάμιλλο με τους αγώνες που έκριναν τα τρία δαχτυλίδια του πρωταθλητή που έχει κατακτήσει σε αυτή τη δεκαετία που βρίσκεται στους Γουόριορς.

Ναι, ο Κλέι Τόμπσον δεν θα μπορούσε να είναι σε άλλη ομάδα γιατί είναι πάνω από όλα ένας μεγάλος μαχητής. Οχι μόνο μέσα στα γήπεδα όπου κάνει… «παπάδες», αλλά τις τελευταίες 940 κυρίως έξω από αυτά.

Μετά από δυόμισι (και κάτι) χρόνια και με δύο τραυματισμούς που άλλους τους δυσκολεύουν ακόμα και να ξαναπερπατήσουν κανονικά (ρήξη πρόσθιου χιαστού και ρήξη αχιλλείου τένοντος), ο έτερος σούπερ σταρ του Γκόλντεν Στέιτ επέστρεψε με τους φίλους της ομάδας να περιμένουν να θαυμάσουν και πάλι τους περίφημους «Splash Brothers» (όπως αποκαλούν τον ίδιο και τον Στεφ Κάρι, ο οποίος ξαναβρήκε τον «αδελφό» του στο παρκέ).

Δεν ξέρουμε εάν ο σύλλογος το είχε σχεδιάσει με τον Κλέι Τόμπσον για να επιστρέψει στα παρκέ ένα μήνα πριν από τα γενέθλιά του (κλείνει τα 32 στις 8 Φεβρουαρίου, αλλά ήδη έκανε το καλύτερο δώρο στον εαυτό του).

Και αυτό διότι το παιχνίδι στο οποίο επιλέχθηκε να γίνει η μεγάλη επιστροφή ήταν κόντρα στους Κλίβελαντ Καβαλίερς, δηλαδή τον αντίπαλο με τον οποίο οι Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς είχαν συνθέσει ένα από τα πιο κλασικά ζευγάρια στην ιστορία των τελικών του ΝΒΑ, στους οποίους έπαιζαν συνεχόμενα επί μια τετραετία (2015, 2016, 2017, 2018) με τον Κλέι Τόμπσον και την ομάδα του να κατακτούν τα τρία από τα τέσσερα πρωταθλήματα σχεδόν με περίπατο (4-2 το 2015,  4-1 το 2017 και 4-0 το 2018) χάνοντας μόνο το θρίλερ του 2016 (3-4).

«Ηταν μία πολύ ιδιαίτερη βραδιά και μια στιγμή που ποτέ δεν θα ξεχάσω. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την υποδοχή και όσα μας πρόσφερε σήμερα ο κόσμος, ιδιαίτερα σε εμένα. Ηταν πολύ όμορφο και άξιζε κάθε λεπτό αναμονής. Από τις ημέρες στην αποθεραπεία μέχρι τώρα, άξιζε το κάθε λεπτό. Πολλές φορές αναρωτιέσαι αν είσαι ο ίδιος παίκτης και αν έχεις ακόμα την ίδια εκρηκτικότητα, άμυνα ή σουτ, αλλά πραγματικά ήταν πολύ ιδιαίτερη στιγμή.

Οι φυσικοθεραπευτές, οι γυμναστές και οι γιατροί έκαναν εξαιρετική δουλειά με εμένα και την αποκατάστασή μου. Ετρωγα σωστά και ήξερα πως όταν έπαιζα θα ήμουν σωστός, επομένως πρέπει να τους δώσω συγχαρητήρια. Περάσαμε ένα καλοκαίρι μαζί στο γυμναστήριο και τους ευχαριστώ» τόνισε αρχικά ο εκ των κορυφαίων σούτινγκ γκαρντ στην ιστορία του ΝΒΑ.

Η αποθέωση
Ηταν εκεί όλοι για να τον αποθεώσουν, σε ένα sold out αρκετών ημερών με αρκετά εισιτήρια να πωλούνται σε τιμές των 25.000 δολαρίων και ακόμα παραπάνω!

Ο Ντρέιμοντ Γκριν, συνοδοιπόρος του την τελευταία δεκαετία μπήκε μόλις για 7 δευτερόλεπτα (λόγω ενός τραβήγματος που είχε από την προθέρμανση) για να τον τιμήσει και ο Κλέι γνώρισε μια ξεχωριστή αποθέωση από συμπαίκτες και αντιπάλους και φυσικά τον κόσμο, πετυχαίνοντας μάλιστα και το πρώτο καλάθι της ομάδας του (φτάνοντας τελικά τους 17 πόντους, καθόλου άσχημα για πρεμιέρα).

«Αγαπώ τους φανς μας και ξέρω την υποστήριξη που μου έχουν δώσει αυτά τα δύο χρόνια που ήμουν εκτός. Ανυπομονώ να βρω ρυθμό καθώς τα δύο τελευταία χρόνια ήταν περίεργα. Είναι ευλογία που ήμουν στο γήπεδο μαζί τους. Δεν πίστευα τι συνέβαινε κατά την παρουσίασή μου, ήμουν απόλυτα μαγεμένος και άξιζε το κάθε λεπτό.

Ανυπομονώ να παίξω με τον Γκριν και παρά το ότι έλειπε θεωρώ ότι θα μου κάνει τη ζωή πιο εύκολη. Εχω μεγάλη ιστορία με τον Κάρι και τον Γκριν και δεν βλέπω την ώρα να παίξουμε ξανά με γεμάτο ρόστερ. Τώρα που μπορώ να νιώσω την μπάλα και να πάρω τα σουτ νιώθω αισιόδοξος ότι μπορώ να βοηθήσω την ομάδα και να πάμε για το πρωτάθλημα. Ξέρω αυτό θέλει δουλειά και είναι δύσκολο αλλά το πιστεύω πολύ» τόνισε ευτυχισμένος.

Δείχνει να έχει νικήσει τους «δαίμονές» του καθώς για 940 μέρες αναγκαζόταν να ξημεροβραδιάζεται σε γυμναστήρια και φυσιοθεραπευτήρια, αλλά όλα δείχνουν πλέον να του χαμογελούν όπως και ο ίδιος είναι πάντα χαμογελαστός όπως είχε μάθει από μικρός στις Μπαχάμες, απ’ όπου και είναι η καταγωγή του.