«Ανήκουν στην Αθήνα. Πρέπει να επιστρέψουν»
Η θεαματική μεταστροφή των βρετανικών «Times», που προτείνουν επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα ύστερα από πώληση
Πολίτες και τουρίστες επισκέπτονται δωρεάν το Μουσείο της Ακρόπολης στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Αθήνα, την Τετάρτη 18 Απριλίου 2012. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (File: GRE11168219.jpg )
Στροφή 180 μοιρών κάνει η ναυαρχίδα του συντηρητικού βρετανικού Τύπου, οι «Times», και με χθεσινό της άρθρο – «Η άποψη των “Times” για τα Ελγίνεια Μάρμαρα: ενώνοντας την ελληνική κληρονομιά» – τάσσεται σαφώς υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών του Παρθενώνα, αλλά προτείνει την πώλησή τους στη χώρα μας σε τιμή… κόστους!
«Για περισσότερα από 50 χρόνια, καλλιτέχνες και πολιτικοί υποστήριξαν ότι τα τόσο θεμελιώδη τέχνεργα για την πολιτιστική ταυτότητα ενός έθνους πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα. Το Μουσείο και η βρετανική κυβέρνηση, με την υποστήριξη των “Times”, αντιστάθηκαν στην πίεση. Ωστόσο οι καιροί και οι συνθήκες αλλάζουν. Τα Γλυπτά ανήκουν στην Αθήνα. Τώρα πρέπει να επιστρέψουν» αναφέρεται στο άρθρο που έρχεται να ενισχύσει τη μεταστροφή του εκδοτικού ομίλου, η οποία είχε ξεκινήσει ήδη τον Νοέμβριο του 2018 και κορυφώθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 από την κυριακάτικη έκδοση. Τότε με άρθρα της η αναπληρώτρια διευθύντρια της εφημερίδας Σάρα Μπάξτερ είχε ταράξει τα νερά καλώντας τη βρετανική κυβέρνηση να επιστρέψει τα Γλυπτά.
«Η Βρετανία έχει προβάλει επιχειρήματα για τη συνέχιση της κατοχής (σ.σ.: των Γλυπτών). Η αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα έχει επηρεάσει πολύ τον Παρθενώνα, ενώ τα Ελγίνεια Μάρμαρα έχουν διατηρηθεί σε σχεδόν άψογη κατάσταση σε ένα καθαρό, ασφαλές περιβάλλον. Αυτό το επιχείρημα δεν ισχύει πλέον. Οχι μόνο τα Μάρμαρα έχουν ήδη υποστεί ζημιές από ακατάλληλο καθαρισμό, αλλά η Ελλάδα έχει χτίσει ένα υπέροχο μουσείο δίπλα στην Ακρόπολη, ασφαλές και προσβάσιμο, όπου φυλάσσονται τώρα τα αυθεντικά γλυπτά και όπου τα Μάρμαρα θα συμπλήρωναν τη ζωφόρο» συνεχίζει η βρετανική εφημερίδα.
Στο άρθρο, που συντάχθηκε στον απόηχο της προ ημερών απόδοσης θραύσματος της ανατολικής ζωφόρου του Παρθενώνα από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Παλέρμο στο Μουσείο Ακρόπολης, αναφέρεται μεταξύ άλλων πως «σε αντάλλαγμα η Ιταλία θα λάβει ένα άγαλμα της Αθηνάς και έναν αμφορέα. Η πρόταση είναι παρόμοια με εκείνη που έγινε στο Βρετανικό Μουσείο προ ετών. Σε αντάλλαγμα για την επιστροφή των Γλυπτών, η Ελλάδα θα έστελνε στο Λονδίνο μια εναλλασσόμενη περιοδική έκθεση με μερικά από τα καλύτερα κλασικά της τέχνεργα. Η πρόταση έφτασε κοντά σε συμφωνία. Απέτυχε λόγω διαμάχης για την ιδιοκτησία των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η Βρετανία επέμεινε ότι είχαν αγοραστεί, όχι λεηλατηθεί, και ότι πρέπει να παραμείνουν στην ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου. Η Ελλάδα υποστήριξε ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν είχε το δικαίωμα να διαθέσει έργα τέχνης που φιλοτεχνήθηκαν στην Ελλάδα σχεδόν δύο χιλιετίες πριν από την οθωμανική κατάκτηση».
ΣΕ ΤΙΜΗ… ΚΟΣΤΟΥΣ. Από τη συνέχεια ωστόσο – όπως και από το γεγονός ότι στο κείμενο γίνεται επανειλημμένως η χρήση του αδόκιμου όρου Ελγίνεια Μάρμαρα και όχι Γλυπτά του Παρθενώνα – διαφαίνεται πως η στροφή των «Times» μπορεί να είναι θεαματική, στην ουσία της όμως δεν έχει αφομοιωθεί. Και αυτό καθίσταται ξεκάθαρο στο σημείο που γίνεται λόγος για ποιον λόγο δεν επιλύθηκε το ζήτημα σε προηγούμενο χρόνο, την εποχή που είχε γίνει η προαναφερόμενη πρόταση από την Ελλάδα. «Το Μουσείο έριχνε την ευθύνη της απόφασης στην κυβέρνηση και το αντίστροφο. Ενας τέτοιος γραφειοκρατικός παραλογισμός μπορεί να επιλυθεί γρήγορα. Αφήστε τα Γλυπτά να ξαναπουληθούν σε τιμή κόστους. Μια πράξη του Κοινοβουλίου κατακύρωσε την αγορά του Λόρδου Ελγιν στο Μουσείο. Ας εγκρίνει λοιπόν το Κοινοβούλιο την επιστροφή τους». Και το άρθρο καταλήγει: «Τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι sui generis. Στέκονται εμπόδιο στη θερμή σχέση που θα έπρεπε να έχουμε με την Ελλάδα: Ο Λόρδος Βύρων θεωρείται ήρωας της ελληνικής ανεξαρτησίας. Ο Ελληνισμός έφτασε στο απόγειό του στη βικτωριανή Βρετανία. Ο διαχωρισμός στοιχείων ενός καλλιτεχνικού συνόλου είναι σαν να αφαιρείς τον Αμλετ από το “Πρώτο Βιβλίο” (First Folio) του Σαίξπηρ και να λες ότι τα δύο μπορούν να υπάρξουν χωριστά. Η επιστροφή των Ελγινείων Μαρμάρων θα ήταν μια μεγαλόψυχη χειρονομία όταν η Βρετανία χρειάζεται να αναζωπυρώσει τις ευρωπαϊκές της φιλίες».














