Το πάθημα του Τζόκοβιτς

Τελικά, το αγγλοσαξονικό φλέγμα στην Αυστραλία δεν υποχώρησε στη βαλκανική πονηριά. Το χαστούκι που εισέπραξε ο πρωταθλητής του αντιεμβολιασμού, Νόβακ Τζόκοβιτς, ήταν ηχηρότατο. Νόμισε ότι η συντεταγμένη πολιτεία της Αυστραλίας θα υπέκυπτε στη μυθολογία του και θα τον υποδεχόταν, παρά τα ελλιπή πιστοποιητικά που παρουσίασε, επειδή κατά τη γνώμη του η παρουσία του στο αυστραλιανό τουρνουά τένις θα πρόσθετε αίγλη στη διοργάνωση. Και βεβαίως, το αυστραλιανό κράτος του απάντησε όπως άρμοζε: με τον νόμο.

Αλλά ο οργισμένος Βαλκάνιος δεν μπορεί να καταλάβει ότι ο νόμος είναι νόμος. Ως φαίνεται, συνεχίζει να πιστεύει ότι με κάποιο τρόπο το αυστραλιανό κράτος θα υποκύψει στη φήμη του. Αλλωστε, στο Βελιγράδι, η πολιτική ηγεσία της χώρας του παίζει τον παλικαρά. «Είναι άδικο να υπάρχει μια τέτοια πολιτική καταδίωξη με επικεφαλής τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας. Επέτρεψαν την είσοδο σε όλους τους τενίστες αλλά όχι στον Νόβακ Τζόκοβιτς», δήλωσε ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, κρύβοντας ότι ο συγκεκριμένος έφαγε πόρτα επειδή δεν είχε εμβολιαστεί.

Από το 2012, η Σερβία είναι χώρα υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Κι ακόμα οι αξιωματούχοι της δυσκολεύονται να καταλάβουν τη σημασία των κανόνων στη ζωή τους. Ακόμα η πολιτική ηγεσία της πορεύεται με μύθους δήθεν εθνικής υπερηφάνειας και πολιτισμικού εξαιρετισμού. Κι αυτό είναι πλέον πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτό σε θεσμικά ώριμα πολιτικά περιβάλλοντα. Είτε της Αυστραλίας είτε της ΕΕ.