Οι διακοπές του Αλέξη Τσίπρα

Πολλές εβδομάδες τώρα, η αξιωματική αντιπολίτευση καταστροφολογεί εν κενώ, χωρίς κανείς να της δίνει σημασία. Από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε εκλογές στη Βουλή, τα στελέχη του παρουσιάζουν μια διακυβέρνηση με μελανά χρώματα: οικονομικά αποτυχημένη, επιζήμια για τη χώρα, υπεύθυνη για τον κορωνοϊό, ακροδεξιά σχεδόν χούντα, έτοιμη να διαλύσει τα σχολεία όπως έχει διαλύσει τα νοσοκομεία, μια κυβέρνηση ανάλγητη νεοφιλελεύθερη που βυθίζει στη φτώχεια την κοινωνία. Ο μεγάλος επιστήμονας Παύλος Πολάκης, επιπλέον, διατυμπανίζει την «επιστημονική αχρηστεία» (sic) και την «εγκληματική διαχείριση» της πανδημίας από την κυβέρνηση. «Αποτύχατε, φύγετε», προστάζει ο μέγας άρχων της ιβερμεκτίνης.

Προφανώς, όμως, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύουν τη ρητορική τους. Αν την πίστευαν δεν θα ανέβαλλαν το συνέδριό τους λόγω της πανδημίας. Πώς είναι δυνατόν να διεκδικούν εκλογές αλλά να μη διεκδικούν να λύσουν τα ιδεολογικοπολιτικά και οργανωτικά προβλήματά τους; Μήπως επειδή στις εκλογές, όλο το κόμμα αγωνίζεται στο πλάι του αρχηγού, ενώ στο συνέδριο στο πλάι του αρχηγού είναι μόνο ο μηχανισμός που τον στηρίζει, αλλά είναι και πολλοί που ασκούν κριτική στον αρχηγό και στις πολιτικές του;

Δεν πιστεύουν στη ρητορική τους και το δείχνουν με κάθε τρόπο. Αν πίστευαν ό,τι λένε, θα συντονίζονταν, και μαζί θα συντόνιζαν τα αγανακτισμένα πλήθη, να αγωνιστούν και να ρίξουν αυτή την ανάλγητη κυβέρνηση, προκειμένου να γίνουν εκλογές όπου θα διαψευστούν οι δημοσκοπήσεις (σύμφωνα με τις οποίες η λαομίσητη κυβέρνηση προηγείται περί τις 12 μονάδες του ΣΥΡΙΖΑ) και η προοδευτική διακυβέρνηση θα ανοίξει νέους δρόμους στη χώρα. Αλλά δεν το κάνουν.

Αντίθετα, ενώ όλοι ζητούν εκλογές, ο πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας έκανε οικογενειακές διακοπές σε ορεινό χωριό των Τρικάλων. Κι αυτή τη φορά, πήγε οικογενειακώς, φιλοξενήθηκε σε ξενώνα μιας συντρόφου του και φωτογραφίστηκε σε καλντερίμια και σε ταβέρνες.

Επί τη ευκαιρία, αξίζει να χαιρετίσουμε τη διαφάνεια του προέδρου Τσίπρα ως προς τις διακοπές του. Τις δικαιούται και με το παραπάνω, δεν υπάρχει αμφιβολία, όπως δικαιούνται και οι πολίτες να ξέρουν πώς ζουν οι πολιτικοί ηγέτες τους. Αν το καλοκαίρι εκείνο του 2018, μετά τα όσα συνέβησαν στο Μάτι, δεν πήγαινε κρυφά διακοπές στο Ιόνιο με το σκάφος μιας πλούσιας, ίσως να μπορούσε ακόμα να επικαλείται το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα. Ή ίσως να ηχούσαν πειστικά οι αριστερές ρητορικές κορόνες, η ηθική δύναμή του να μιλάει στο όνομα των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, η δυνατότητα να πείθει ότι αυτό που διακηρύσσει δεν είναι ένας ρόλος.

Εν πάση περιπτώσει, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα ορεινά χωριά των Τρικάλων ήταν ο εαυτός του. Και οι συμβολισμοί που παρήγαγε ήταν οι δικοί του συμβολισμοί.

Ποιος ήταν ο πιο ισχυρός; Θα τον καταλάβετε αν σας περιγράψω τα στοιχεία της φωτογραφίας που φιλοξενείται στο πλάι – τη βλέπετε. Δημοσιεύτηκε χθες κομμένη σε διάφορα σάιτ και δεν προσέχτηκε όπως έπρεπε. Σε ένα τραπέζι, σε ταβέρνα της Μεσοχώρας Τρικάλων, ο Αλέξης Τσίπρας και δυο συνδαιτυμόνες του κοιτάζουν κάποιον ο οποίος τους φωτογραφίζει. Στο διπλανό τραπέζι, πιθανόν το τραπέζι του φωτογράφου, βλέπουμε ένα βρωμερό τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα, καπνό και χαρτάκια για στριφτό. Στο βάθος, διακρίνεται το σήμα, που λέει ότι απαγορεύεται το κάπνισμα.

Ολα αυτά συμβαίνουν στον χώρο όπου ο Αλέξης Τσίπρας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συντρώγει με συντροφιά. Πλάι σε ένα τραπέζι που καπνίζουν, σε χώρο όπου ο νόμος απαγορεύει το κάπνισμα. Παντού αντιστασιακός αυτός ο άνθρωπος.