ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΑ

Ευνοιοκρατία – νεποτισμός ΡΑΣΟ ΚΑΙ ΜΠΙΖΝΕΣ!

Ο καρδινάλιος, τα ταμεία, οι ανιψιοί Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

Τα οικονομικά του Κράτους του Βατικανού τα διαχειρίζονται, γράφαμε χθες, επί τη βάσει των στοιχείων που παρέχει το γαλλικό εγκυκλοπαιδικό περιοδικό «Του Σαβουάρ», δύο μεγάλες υπηρεσίες: Η τακτική υπηρεσία διοικήσεως της περιουσίας της Αγίας Εδρας και η ειδική διοίκησις. Διαχειριστής των οικονομικών του Βατικανού μπορεί να θεωρηθή και η Τράπεζά του. Η Τράπεζα αυτή είναι το Ινστιτούτο που χρηματοδοτεί τα διάφορα θρησκευτικά ιδρύματα της Καθολικής Εκκλησίας. Ο Πευρφίτ δίνει γι’ αυτήν τα ακόλουθα στοιχεία στο βιβλίο του «Τα κλειδικά του Αγ. Πέτρου»:

Είναι η Τράπεζα της Αγίας Εδρας, των πολιτών του Βατικανού, των θρησκευτικών ταγμάτων. Είναι επιπλέον η Τράπεζα όλων εκείνων που αισθάνονται την ανάγκην να ξέρουν τα κεφάλαιά τους εν ασφαλεία. Τους προσφέρει υπηρεσίες πολύτιμες γι’ αυτούς κι επικερδείς για την ίδια.

Ας σημειωθεί ότι η τραπεζιτική αυτή ιδιότητα βρίσκεται μέσα στην παλιά παράδοσι της παποσύνης κατά τον μεσαίωνα, οπότε οι πιστοί κατέθεταν το χρήμα και τα κοσμήματά τους στις εκκλησίες και στα μοναστήρια, γιατί τα θεωρούσαν για απαραβίαστα κατ’ αρχήν άσυλα.

Μία καμουφλαρισμένη Τράπεζα είναι ουσιαστικά και η «ειδική διοίκησις». Ο Πευρφίτ γράφει γι’ αυτήν τα εξής στο βιβλίο του: Είναι κι αυτή μία Τράπεζα κάτω από ένα καμουφλαρισμένο όνομα. Και τι Τράπεζα! Ιδρύθηκε για τη διαχείρισι του ποσού των δύο δισεκατομμυρίων λιρετών, που εισέπραξε το Βατικανό από το Ιταλικό Δημόσιο με τη συνθήκη του Λατερανού. Και τα διαχειρίστηκε τόσο καλά, ώστε να είναι ίσως σήμερα ο ισχυρότερος τραπεζικός οργανισμός του πλανήτη μας, δεδομένου ότι ο μόνος που οι επιχειρήσεις του περιβάλλονται από απόλυτο μυστήριο διοικητής της έως επ’ εσχάτων ήταν ο μηχανικός Νογκάρα, ένας σεβάσμιος γέρος που ανήκει σε μια οικογένεια στενά δεμένη με το Βατικανό.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΟΣ

Συλλογή γεγονότων υπό την επιμέλεια του Γκαμπριέλ Μαρσέλ

Το χτίσιμο ενός καινούργιου κόσμου αρχίζει από την ανασυγκρότησι του ατόμου. Οι καρποί και η ρίζα. Οταν η αρρώστια είναι η ατομική απάθεια, τα φάρμακα δεν μπορούν να είναι μόνο τα οικονομικά προγράμματα. Η βία κι εκείνοι που την αρνούνται. Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι ινδοί γυμνοσοφιστές.