«Ο Ολυμπιακός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα»

Εριξε ήδη μια ματιά στο πρόγραμμα της Serie A. Και έκανε και τους πρώτους σχετικούς υπολογισμούς: Τη μια Κυριακή (13/2) είναι το εντός έδρας ματς της Σπέτσια με τη Φιορεντίνα και την επόμενη το εκτός με την Μπολόνια. Ενδιάμεσα οι προπονήσεις – λογικά – θα είναι πρωινές, άρα την Πέμπτη (16/2) κατά το μεσημεράκι μπορεί να βάλει μπρος από τη Λιγυρία και τη βάση του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού, ως τη Λομβαρδία: Ακριβώς 262,7 χλμ. η απόσταση από τη Λα Σπέτσια ως το Μπέργκαμο: Κάπου δυόμισι ώρες στην autostrada με το αυτοκίνητο, για να (ξανα)συναντηθεί τρία χρόνια μετά με τον Ολυμπιακό.

Ποιος να το έλεγε αυτό 15 χρόνια πριν σε εκείνον τον οκτάχρονο πιτσιρικά που με τα μάτια χαμηλά και κρατώντας το χέρι του πατέρα του σφιχτά περνούσε για πρώτη φορά τη μαγική πύλη του Ρέντη. Στον Δημήτρη Νικολάου που τα έκανε όλα νωρίς σε φόντο ερυθρόλευκο και όχι μόνο: Επαγγελματίας και στην προετοιμασία της ομάδας υπό τον Μάρκο Σίλβα από το καλοκαίρι του 2015. Πρωταθλητής αλλά και νεότερος έλληνας σκόρερ στο Champions League από το 2017 -σκοράροντας μάλιστα στο Καμπ Νου, εναντίον της Μπαρτσελόνα του Λιονέλ Μέσι. Διεθνής με την εθνική ομάδα από το 2018 πριν καν το 20α του γενέθλια. Παιδί του Καμπιονάτο από τον Γενάρη του 2019 (Εμπολι), στο οποίο ήδη συνεχίζει τη καριέρα του με άλλη φανέλα (Σπέτσια) από το καλοκαίρι του ’21. Κανονικός σίφουνας!

«Οχι βιαστικά συμπεράσματα»

Το τηλέφωνό του χτυπά ασταμάτητα από το μεσημέρι της Δευτέρας, όταν η κλήρωση των playoffs του Europa League με θέα στους «16» της διοργάνωσης έφερε τον Ολυμπιακό απέναντι στο «φαινόμενο» της Αταλάντα. Ο κολλητός του Θανάσης Ανδρούτσος πρώτος-πρώτος, αλλά και άλλοι πολλοί έχοντας κατά νου την ίδια συζήτηση: «Είναι τελικά οι Ιταλοί τόσο… ομαδάρα, όσο δείχνουν;». «Η αλήθεια είναι πως ο Ολυμπιακός σίγουρα δεν είναι τυχερός με αυτή την κλήρωση. Αλλά πρέπει να ξέρεις κάτι: Μιλάμε για ένα κλαμπ που έχει ξεφύγει χρόνια τώρα από το στενό πλαίσιο της Ελλάδας. Που έχει τεράστια αναγνωρισιμότητα στο εξωτερικό και απολαμβάνει σεβασμό. Είναι η ομάδα που απέκλεισε τη Μίλαν και μετά έκανε το ίδιο με την Αρσεναλ. Θα έχει μεγάλη σημασία σε τι κατάσταση θα είναι σε δύο μήνες από τώρα. Αρα ας μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα» λέει στα «ΝΕΑ» ο 23χρονος κεντρικός αμυντικός. Και  αφήνει τη σκέψη του να απλωθεί…

«Ολα ο Γκασπερίνι»

«Η Αταλάντα είναι ο Γκασπερίνι. Ενας φανταστικός προπονητής που βρίσκεται εκεί χρόνια και έχει φτιάξει κάτι σπουδαίο.  Αποκλειστικά δικό του δημιούργημα. Ενα project που διαρκώς εξελίσσεται. Αυτή τη στιγμή, ανεξάρτητα από τη βαθμολογική της θέση, είναι μια από τις καλύτερες ομάδες της Ιταλίας. Πολύ δύσκολος αντίπαλος συνολικά και με πολύ καλούς ποδοσφαιριστές ατομικά. Εχει ένα δικό της προσωπικό στυλ παιχνιδιού που πατά στη διάταξη 3-5-2 και στηρίζεται στην επιλογή να παίζει “ένας εναντίον ενός” σε όλους τους χώρους του γηπέδου. Σίγουρα πρόκειται για την πιο αθλητική ομάδα του πρωταθλήματος. Ναι η Ιντερ είναι η πιο ποιοτική και η Αταλάντα σίγουρα η πιο δυνατή». Τι είπε στον Θανάση Ανδρούτσο για όλα αυτά; «Οτι το μόνο βέβαιο είναι πως θα προκύψουν δύο πολύ όμορφα παιχνίδια και ότι θα προσπαθήσω να είμαι εκεί το απόγευμα της 16ης Φεβρουαρίου». Τι θα έλεγε στους ανθρώπους του Ολυμπιακού αν θα έπρεπε να κάνει μια πιο… ποδοσφαιρική κουβέντα; «Να σκεφτούν καλά πώς θα την αντιμετωπίσουν τακτικά. Αν τους πρεσάρεις ψηλά έχουν την ικανότητα να σε χτυπήσουν στους χώρους. Αν μείνεις χαμηλά στο γήπεδο για να αμυνθείς τότε και πάλι θα έχεις πρόβλημα. Χρειάζεται -πιστεύω – κάτι ενδιάμεσο που θα σου δώσει την ευκαιρία να βρεις ισορροπία. Και να εκμεταλλευθείς και εσύ τα θέματά τους, το γεγονός ότι και εκείνοι καμιά φορά μένουν ανοχύρωτοι».

Η εικόνα της Αταλάντα τον επιβεβαιώνει: Μια ομάδα ιδιαιτέρως φορμαρισμένη γενικώς τα τελευταία χρόνια που σκαρφάλωσε από το 102 του UEFA ranking στο 25 μέσα σε τέσσερα χρόνια. Μια ομάδα φορμαρισμένη ειδικώς αυτόν τον καιρό (3η στη Serie A, με έξι νίκες στη σειρά για πρώτη φορά στην ιστορία της και συνολικά αήττητη σε δέκα ματς). Σύνολο που σκοράρει πολύ (2η επίθεση στη Serie A με 37 γκολ) αλλά που την ίδια στιγμή έχει και  το μεγαλύτερο «παθητικό» στην πρώτη 7άδα του βαθμολογικού πίνακα (22 γκολ).  Που έκανε ακριβώς τα ίδια στον όμιλο του Champions League (12-13 γκολ στα έξι ματς) και το πλήρωσε χάνοντας τελευταία στιγμή το εισιτήριο για τους «16» από τη Βιγιαρεάλ. Ικανή να κατακτήσει το Scudetto για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ικανή να κατακτήσει το Europa League (η καλύτερη στιγμή της στην Ευρώπη είναι η παρουσία της στους ημιτελικούς του Κυπελλούχων το 1988 σε μια σεζόν που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας!). Ικανή όμως και να… μπερδευτεί προσπαθώντας σε δύο ταμπλό για τον πρώτο της τίτλο έπειτα από 59 χρόνια. Ο πρωταθλητισμός δεν είναι μια απλή υπόθεση. Και σίγουρα στο Μπέργκαμο δεν είναι εξοικειωμένοι σε αυτόν. Σε αυτή τη λεπτομέρεια ο Ολυμπιακός υπερτερεί… χαοτικά.