Το debate του ΠΑΣΟΚ από ποδοσφαιρική σκοπιά…

Με ρώτησε χθες ένας φίλος πώς είδα το debate των υποψηφίων για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Του μίλησα με λόγια απλά, αυτά που αγαπούν οι ποδοσφαιρόφιλοι.

Σωστά

Εχουμε και λέμε. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, όπως σωστά παρατήρησε ένας φίλος, έπαιξε για το 0-0, σαν ομάδα που έχει κερδίσει το πρώτο ματς 1-0 εκτός έδρας και φοβάται μη γίνει καμία στραβή. Κατάφερε να το κρατήσει: το πρόβλημα είναι μήπως δημιούργησε την εντύπωση πως «τόσο μπορεί το παιδί», πως φοβάται να πάρει κάποιο ρίσκο, πως δεν ξέρει να παίζει επίθεση κ.λπ. Ο Ανδρέας Λοβέρδος έμοιαζε με προπονητή που μόλις τον προσλάβανε και κάνει παρουσίαση των στόχων του δίνοντας υποσχέσεις: το πρόβλημα είναι ότι δεν τον έχουν προσλάβει ακόμα. Ο Χάρης Καστανίδης έμοιαζε με κάτι βετεράνους πρώην ποδοσφαιριστές, που βγαίνουν στην τηλεόραση και μιλάνε μετά τα ματς: το πρόβλημα είναι ότι οι μικροί λένε «ποιος είναι αυτός που μιλάει» και οι μεγάλοι «ρε συ, σε ποια ομάδα έπαιζε αυτός;». Ο Παύλος Χριστίδης έμοιαζε με κάτι ανάμεσα σε και κυριλέ οπαδό της ομάδας και άνθρωπο του γραφείου Τύπου του προέδρου: το πρόβλημα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ ψάχνει πρόεδρο. Ο Παύλος Γερουλάνος από τη μεριά του, απλά δεν ασχολείται με το ποδόσφαιρο…

Απών

Ακρως ποδοσφαιρική μού φάνηκε και η πρακτική του απόντος από το debate Γιώργου Παπανδρέου. Η απουσία βασίστηκε στο αξίωμα ότι συνήθως όποιος δεν παίζει είναι για τον οπαδό ο καλύτερος παίκτης. Το πρόβλημα είναι μήπως κανείς δεν κατάλαβε την απουσία του γιατί συχνά υπάρχει κι αυτό…

Μέσι

Πέρα από το debate χθες είχαμε και την απονομή της Χρυσής Μπάλας. Την κέρδισε ο Λίο Μέσι και όπως είχα προβλέψει ξεσήκωσε θύελλες διαφωνιών και δικαιολογημένα. Ο Μέσι έγινε ο πρώτος που κερδίζει τον τίτλο του καλύτερου της χρονιάς, ενώ και η σεζόν του, που προηγήθηκε, ήταν η χειρότερή του στην καριέρα του (σε ό,τι έχει να κάνει με τίτλους και κατορθώματα) και η απόδοσή του ήταν χειρότερη από ποτέ. Οσο και να τον αγαπάει κανείς τον Μέσι δεν μπορεί παρά να το βλέπει.

Ανωμαλία

Η Χρυσή Μπάλα είχε δοθεί το 2019 για τελευταία χρονιά: πέρυσι δεν την κέρδισε κανείς γιατί το «Φρανς Φουτμπόλ» είχε αποφασίσει να μην την απονείμει εξαιτίας της ανωμαλίας που είχε προκαλέσει στη σεζόν ο ιός. Ο Μέσι του 2020-21 είναι χειρότερος από τον Μέσι του 2018-19, δηλαδή από τον Μέσι που είχε πάρει μέρος και σε εκείνο τον διαγωνισμό χωρίς να τον κερδίσει. Αυτό από μόνο του ήταν ένας καλός λόγος για να μην κερδίσει ο Αργεντίνος: δεν μπορεί ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς να είναι κάποιος που όχι μόνο δεν προόδευσε, αλλά έχει κάνει και βήματα πίσω. Ούτε μπορεί κάποιος να κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα γιατί κέρδισε το κουτσουρεμένο Κόπα Αμέρικα, στο οποίο πήραν μέρος οι ομάδες απρόθυμα, αποφασίστηκε η διεξαγωγή του την τελευταία στιγμή και έγινε μόνο για τους χορηγούς και την τηλεόραση.

Λέβα

Το ότι ο Μέσι δεν άξιζε το βραβείο φάνηκε και από τα λόγια του. Είπε π.χ. ότι η ιστορία χρωστά μία Χρυσή Μπάλα στον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι που έπρεπε να την κερδίσει πέρυσι, αλλά η εκδήλωση ματαιώθηκε. Αν ο Πολωνός κέρδιζε, κάποιος θα θυμόταν πως η Πολωνία απέτυχε στο Euro 2021 και η Μπάγερν Μονάχου δεν κέρδισε πέρυσι το Τσάμπιονς Λιγκ. Αλλά μπροστά στην πιθανότητα να μην υπάρχει στην ιστορία του βραβείου το όνομα του «Λέβα» στους νικητές οι συζητήσεις θα σταματούσαν.

Βραβείο

Είναι τόσο σημαντική η Χρυσή Μπάλα; Ναι, είναι. Πίσω από τη βράβευση κρύβονται τεράστια έσοδα που έχουν να κάνουν με χορηγίες, merchandising κ.λπ. H «επιχείρηση Λίο Μέσι» το ήθελε το βραβείο και το πήρε. Το ήθελαν σίγουρα και οι ιδιοκτήτες της Παρί και φυσικά το γνώριζαν πως θα το κερδίσει. Για αυτό άλλωστε και με την ανακοίνωση του ονόματος του Μέσι γράφτηκε το όνομά του στον Πύργο του Αϊφελ. Το event ήταν προγραμματισμένο όσο και το βραβείο…

Κλειστά

Ανέφερα την Μπάγερν και την Μπαρτσελόνα και θυμήθηκα πως το μεταξύ τους ματς για την τελευταία αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ θα γίνει τελικά χωρίς θεατές εξαιτίας της έξαρσης της πανδημίας. Χθες ανακοινώθηκε πως θα υπάρξει διαφορετική έδρα και για το ματς της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τη Γιουνγκ Μπόις, ενώ δεν αποκλείεται να γίνουν χωρίς θεατές και άλλα παιχνίδια. Πιστεύω πως και στην Ευρώπη, όπως και στην Ελλάδα, υπήρξε μια σχετική βιασύνη στο άνοιγμα των γηπέδων για όλους: ειδικά στην Ελλάδα θα έπρεπε αρχικά τα γήπεδα να είναι ανοιχτά και προσβάσιμα μόνο στους κατόχους διαρκείας εισιτηρίων και αυτοί να προμηθεύονται εισιτήρια μόνο αν έχουν εμβολιαστεί. Ως συνήθως η κυβέρνηση, προσπαθώντας να μη δυσαρεστήσει κανέναν, προσπάθησε να μετατοπίσει την ευθύνη του ελέγχου στις ΠΑΕ. Και αύριο, αν υποχρεωθεί να κλείσει τα γήπεδα, θα τα στερήσει από τους κατόχους των διαρκείας εισιτηρίων. Αυτούς δηλαδή που είναι πιο εύκολο να ελεγχθούν.

Είσοδος

Το υπουργείο Υγείας θέλει να τιμωρηθεί ο ΠΑΟΚ, που όπως αποδείχθηκε επέτρεψε είσοδο ανεμβολίαστων στην Τούμπα. Φυσικά, ελλιπέστατοι δεν είναι οι έλεγχοι μόνο στην Τούμπα – απλώς, όπως συνήθως συμβαίνει, είναι να μην μπλέξεις, κι ο ΠΑΟΚ εξαιτίας της συμπεριφοράς των οπαδών του έμπλεξε. Με αυτά και με αυτά είναι πολύ δύσκολο να γλιτώσει με μόνο δύο αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών για όσα έγιναν στο ματς με τον Αρη. Προβλέπω ότι θα δεχτεί άλλη μία για τους πυρσούς που άναψαν στη Θύρα 4 (ήταν ήδη υπότροπος) και άλλη μία για την παρουσία μη εμβολιασμένων οπαδών στην εξέδρα. Αν στον ΠΑΟΚ τη γλιτώσουν με πέντε αγωνιστικές πρέπει να αισθάνονται τυχεροί.

Ταραχές

Στο μεταξύ, όπως μαθαίνω, υπήρξε και κάτι περίεργο στις ταραχές της Κυριακής στην Τούμπα: μου λένε πως υπήρξαν συμπλοκές οπαδών του ΠΑΟΚ μετά το ματς και εντός του γηπέδου υπήρξε επίθεση οργανωμένων προς τους σεκιούριτι της ομάδας που στελεχώνονται από οργανωμένους. Από ό,τι φαίνεται υπάρχει καιρό τώρα μια εσωτερική διαίρεση – και για λόγους πολιτικούς: ας πούμε πως δεν υπάρχει μεταξύ των οργανωμένων σύμπλευση ιδεολογικοπολιτική καθώς στη συγκεκριμένη περίπτωση τα «άκρα» όχι μόνο δεν συναντιούνται, αλλά οι εκπρόσωποί τους μάλλον παίζουν και ξύλο μεταξύ τους. Το επισημαίνω ως ένα επιπλέον πρόβλημα. Οχι απλώς του ΠΑΟΚ, αλλά γενικότερο. Που καλό θα είναι να το έχει στα υπ’ όψιν της η Διεύθυνση Αθλητικής Βίας αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αν εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο, τις εξέδρες, τη δημόσια τάξη κ.λπ.