Σκιτσάροντας {LF}τον ψηφοφόρο του ΚΙΝΑΛ

^«Αδυνατώ να κάνω εκτίμηση για το ποιοι θα πάνε να ψηφίσουν στις 5 Δεκεμβρίου. Αδυνατώ να υποθέσω έστω. Δεν έχω επαρκή δεδομένα. Θα ξέρουμε μόνο αφού κλείσει η κάλπη». Με αυτά τα λόγια – αρθρωμένα σε ύφος έντονο, σχεδόν θυμωμένο, μια κι όλοι αναζητούν στοιχεία για τη σύνθεση του εκλογικού σώματος που θα αποφασίσει τον επόμενο αρχηγό του ΚΙΝΑΛ – ένας γνωστός δημοσκόπος αρνείται πεισματικά να ζωγραφίσει μια προσωπογραφία του ψηφοφόρου ο οποίος θα βρεθεί πίσω από το κεντροαριστερό παραβάν. Δεν είναι ο μοναδικός. Ολοι οι επαγγελματίες των μετρήσεων, ον ή οφ δε ρέκορντ, παραδέχονται τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν – κυρίως εξαιτίας του μεγέθους του δείγματος. Ωστόσο, όσο μεγαλώνει ο αριθμός των ερευνών που διεξάγονται, κι όσο κυλάει η προεκλογική περίοδος, τόσο αυξάνονται οι πληροφορίες με βάση τις οποίες θα μπορούσε να σκιτσάρει κανείς ένα σκαρίφημα του εκλογέα που θα καθορίσει το μέλλον της Κεντροαριστεράς.

ΤΡΕΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ.Σύμφωνα με έμπειρο στέλεχος της Χαριλάου Τρικούπη – από εκείνα που κουβαλούν την τεχνογνωσία αρκετών εσωκομματικών αναμετρήσεων -, μια διεισδυτική ματιά στα ακροατήρια των προεκλογικών εκδηλώσεων των έξι υποψηφίων αρκεί για να διακρίνει το εξασκημένο πολιτικά μάτι τρία είδη ψηφοφόρων που δείχνουν τέτοιο ενδιαφέρον για το ΚΙΝΑΛ, ώστε να φτάσουν μέχρι τα 813 εκλογικά του τμήματα την πρώτη Κυριακή.

Το πρώτο είναι η παραδοσιακή βάση του Κινήματος, «οι εβδομηντάρηδες».

Το δεύτερο, πολίτες 35 με 45 ετών, «που ήταν σπίτι πριν, κινητοποιούνται όμως πλέον από υποψηφίους της γενιάς τους». Η δυναμική για την οποία μιλάει, η τάση, δηλαδή, εισροής νεότερων ψηφοφόρων, γίνεται – επιμένει – αντιληπτή στις συγκεντρώσεις κάποιων υποψηφίων επειδή «θυμίζουν κάτι από τις παλιές εποχές του κόμματος, χωρίς αυτό να πιστώνεται αποκλειστικά στους καλούς τους οργανωτικούς μηχανισμούς».

«Στις ηλικίες 35 με 50, στις γενιές που χτυπήθηκαν από τα Μνημόνια στην πιο παραγωγική επαγγελματική τους περίοδο, τα πηγαίναμε για καιρό πολύ άσχημα. Οι επιδόσεις μας εκεί τώρα φαίνεται να βελτιώνονται», συμπληρώνει η ίδια πηγή.

Το τρίτο είδος είναι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έφυγαν είτε προς τα δεξιά, είτε προς τα αριστερά και στην παρούσα φάση ασχολούνται με τα τεκταινόμενα στην παλιά τους κομματική στέγη.

Οι υπολογισμοί του θεωρητικά κουμπώνουν με τα ποσοστά που γράφει το ΚΙΝΑΛ στην ερώτηση που μετρά την εκλογική του επιρροή. Στο τελευταίο γκάλοπ της Metron Analysis το 45% των συμμετεχόντων – και 6 στους 10 ερωτώμενους οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται κεντρώοι – δήλωσαν πως θα μπορούσαν να το ψηφίσουν. Παρότι είναι νωρίς για να εκληφθούν τα προαναφερθέντα νούμερα σαν παγιωμένο ρεύμα, αξίζει να σημειωθεί ότι τον Νοέμβριο του 2018, φέρ’ ειπείν, η εκλογική επιρροή του ΚΙΝΑΛ κυμαινόταν περί το 10% στο Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue. Παρεμπιπτόντως, η προέλευση των υπό συζήτηση οιονεί μετακινήσεων είναι κεντρώα και κεντροδεξιά.

ΕΙΣΡΟΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ. Μια ιδέα για την ταυτότητα των δυνητικών ψηφοφόρων ίσως κρύβεται και στο ποσοστό του κόμματος στην πρόθεση ψήφου. Στη δημοσκόπηση της Metron Analysis έπιασε 9,8% – 1,3% περισσότερο απ’ ό,τι σε εκείνη του Οκτωβρίου. Η αύξηση, σύμφωνα με τους ερευνητές, οφείλεται σε εισροές από πολλούς χώρους. Κατά βάση από τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, ανιχνεύονται και ροές απ’ τη δεξαμενή εκείνων που απείχαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές προς το ΚΙΝΑΛ. Πρόκειται για ένα εύρημα – αυτό των σχεδόν από παντού εισροών – πάνω στο οποίο δεν είχε πέσει ποτέ η εταιρεία από την εποχή που ξεκίνησε το περιβόητο pasokification.

Φυσικά, άνθρωποι με πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία της έρευνας το αντιμετωπίζουν ως εξαιρετικά επισφαλές, και το αποδίδουν σε μεγάλο βαθμό στη συγκίνηση που προκάλεσε στην κοινή γνώμη ο απροσδόκητος θάνατος της Φώφης Γεννηματά – τονίζοντας πως το ΚΙΝΑΛ συγκέντρωσε πάνω από 8% αφού έγινε γνωστή η είδηση της ασθένειάς της. Παραδέχονται, πάντως, ότι παρατηρούν την αποστασιοποίηση μέρους των ψηφοφόρων της ΝΔ του 2019. Αποστασιοποίηση που προσφέρει στους κεντροαριστερούς την ευκαιρία να αποπειραθούν να τους προσεγγίσουν.

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ 2017. Οσοι γνωρίζουν καλά τα κιναλίτικα παρασκήνια επισημαίνουν ότι και στις εσωκομματικές του 2017 οι εκλογολόγοι στα επιτελεία των υποψηφίων είχαν βρεθεί ενώπιον παρόμοιων με τα φετινά προβλημάτων. Το εκλογικό σώμα ήταν επίσης σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητο, κι όλοι θεωρούσαν πως η προσέλευση θα επηρεαστεί από εξωγενείς παράγοντες σαν τον καιρό. Παρ’ όλα αυτά, «οι δημοσκοπήσεις του 2017, φανερές και κρυφές, δεν έπεσαν έξω ως προς τη μεγάλη εικόνα. Εδιναν λίγο πάνω, λίγο κάτω τους τότε υποψηφίους, πετυχαίνοντας, από την άλλη, τη σειρά που έβγαλε η λαϊκή ετυμηγορία», σημειώνει στενός συνεργάτης υποψηφίου – επικαλείται το παράδειγμά τους προκειμένου να στηρίξει το επιχείρημά του για τη δυνατότητα του δημοσκοπικού φακού να απεικονίσει παραστατικά την πραγματικότητα.

Το σκίτσο, λοιπόν, είναι σχεδιασμένο σε αδρές γραμμές. Εφόσον, όμως, η επίσημη φωτογραφία που θα τραβηχτεί σε δύο εβδομάδες επιβεβαιώσει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της μορφής του μελλοντικού μέλους ή φίλου του ΚΙΝΑΛ – όπως το ότι δεν ψήφιζε ή το πως είχε μετακινηθεί στη μητσοτακική ΝΔ -, ίσως η διάταξη των έργων της πολιτικής πινακοθήκης αρχίσει να αλλάζει.