«Μαγική ευκαιρία για έναν όμορφο απολογισμό»

Η Πέγκυ Ζήνα έρχεται αυτήν την εβδομάδα στο «Σπίτι με το Mega». Η αγαπημένη ερμηνεύτρια με τη γοητευτική φωνή και τις μεγάλες επιτυχίες, έχει ετοιμάσει ένα μουσικό ταξίδι με τραγούδια που έχουν σημαδέψει την καριέρα της: «Ματώνω», «Εγώ τα σπάω», «Μη ρωτάτε», «Νόημα», «Σου χρωστάω ακόμα ένα κλάμα», «Μου λείπεις». Δίπλα της θα βρεθούν ο Γιάννης Πλούταρχος και ο Γιώργος Κακοσαίος ενώ guest star θα είναι ο Νίκος Τουλιάτος και η ομάδα του, Ηχόδραση.

Τι μπορεί να περιμένει το κοινό το βράδυ του Σαββάτου;

Δύο χρόνια μακριά από τη μουσική λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού ήταν πολλά. Το «Σπίτι με το Mega» ήταν μια μαγική ευκαιρία να κάνω έναν όμορφο απολογισμό. Να διαλέξω τα πιο αγαπημένα τραγούδια που μου έχουν λείψει, από σπουδαίους συνθέτες και στιχουργούς, και να τα παντρέψω με το δικό μου ρεπερτόριο, μέσα από την ψυχή μου.

Και όλα αυτά παρέα με έναν άνθρωπο που με βοήθησε να ακούσω και να νιώσω αλλιώς κάποια από τα τραγούδια μου, τον υπέροχο Νίκο Τουλιάτο, δημιουργό της ομάδας Ηχόδραση. Επίσης, μαζί με έναν καλλιτέχνη με τον οποίο μας δένει μία πολύ στενή σχέση, οικογενειακή θα έλεγα, τον Γιάννη Πλούταρχο.

Και φυσικά τον «μικρό μας», πολύ ταλαντούχο Γιώργο Κακοσαίο, που τον ξέρω από την κοιλιά της μανούλας του. Οπότε, το πρόγραμμα που ετοίμασα ειδικά για τους τηλεθεατές του Mega ήταν σαν να βρισκόμουν σπίτι και να θυμόμουν την πορεία μου, τα τραγούδια από τότε που ξεκίνησα μέχρι σήμερα, σιγοτραγουδώντας παράλληλα το καινούργιο μας κομμάτι «Ψυχή της αγάπης» που παρουσιάζουμε σε πρώτη πανελλήνια μετάδοση σε μουσική Δήμου Αναστασιάδη και στίχους Νίκης Παπαθεοχάρη.

Στο λαϊκό τραγούδι τι σας ελκύει;

Αγαπώ πολύ το λαϊκό δωρικό τραγούδι και τους παλιούς τραγουδιστές. Αγαπώ τον τρόπο που τραγουδούσε ο Μητροπάνος, ο Διονυσίου, ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης, που τον μελέτησα όταν συνεργάστηκα με τη Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης. Αγαπώ φυσικά και τον ίδιο τον Μίκη, που θεωρούσε ότι ο τρόπος με τον οποίο τραγουδούσαν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι ερμηνευτές είναι ο ιδανικός για τα τραγούδια του. Οι νεότεροι χρησιμοποιούν έναν πιο δυτικό τρόπο, με περισσότερα γυρίσματα. Eχει κι αυτός πολύ ενδιαφέρον αλλά εγώ αγαπώ το παλιό, κλασικό τραγούδι. Αυτό που «φωτογραφίζει» την κοινωνία του 1960 και του 1970. Με ελκύει η παλικαριά που έχει. Γι’ αυτό ίσως και εγώ βγάζω έναν «ανδρικό» χαρακτήρα και μεγάλο μέρος του ρεπερτορίου μου περιλαμβάνει τραγούδια ανδρών ή τραγουδιστριών με «ανδρικό» χαρακτήρα στην ερμηνεία τους, όπως η Βίκυ Μοσχολιού, η Ρίτα Σακελλαρίου και η Χάρις Αλεξίου. Θαυμάζω επίσης τον Γιάννη Πάριο, γιατί, εκτός από λαϊκή, θα με χαρακτήριζες και ερωτική τραγουδίστρια. Το 70% του ρεπερτορίου μου είναι μπαλάντες, συναισθηματικές και αφηγηματικές, που θεωρώ ότι είναι το είδος μου.

Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας με τον Μίκη Θεοδωράκη;

Oλα αυτά τα υπέροχα που συνέβησαν στη ζωή μου την τελευταία δεκαετία συνέβησαν από τον Δημήτρη Μητροπάνο και μετά. Αυτός ο άνθρωπος, που θα λατρεύω όσο ζω, ήρθε στη ζωή μου και με φώτισε, με έλουσε με αστέρια. Μετά τη συνεργασία μας άνοιξε για μένα ένας καινούργιος κύκλος. Πριν από τον Δημήτρη Μητροπάνο, οι άνθρωποι που με πίστεψαν ήταν ο Μίμης Πλέσσας και ο Αντώνης Βαρδής. Στη συνέχεια ήρθαν στην πορεία μου ο Γιάννης Σπανός, ο Κώστας Χατζής και ο Αντώνης Καλογιάννης, που με παρακίνησε να τραγουδήσω για πρώτη φορά Μίκη Θεοδωράκη. Εκεί, λοιπόν, έγινε και η πρόταση από την οικογένεια Θεοδωράκη, τη Μαργαρίτα πρωτίστως και μετά τον ίδιο τον Μίκη, με τον οποίο κάναμε όλες τις πρόβες μας στο σπίτι του. Οι στιγμές που έζησα, όσα άκουσα και έμαθα, ο τρόπος που με δίδαξε και με καθοδήγησε, ήταν μοναδικά. Ηθελε να υπηρετώ τα λαϊκά του τραγούδια, όχι τα πιο επαναστατικά. Είχα τη μεγάλη τύχη στις πρώτες μας συναυλίες να είναι και ο ίδιος εκεί, από το 2016 έως το 2019, και αυτό για μένα ήταν ένα μεγάλο σχολείο, που θα το κρατώ μέσα μου για πάντα. Ο Μίκης ήταν ο πατέρας του ελληνικού τραγουδιού. Ενας άνθρωπος πολύ γενναιόδωρος, τεράστιος και ενωτικός. Αν και πρέσβευε πολιτικά συγκεκριμένα πιστεύω, μουσικά ήθελε να πρεσβεύει τα πάντα. Ηθελε η μουσική του, και ειδικά η λαϊκή, να αγαπηθεί από όλο τον κόσμο, όλα τα κόμματα, όλα τα χρώματα και κάθε κοινωνική τάξη.

Ετυχε να είστε σε συναυλία στην Κομοτηνή που συνέπεσε με τον θάνατό του…

Η συναυλία αυτή ήταν προγραμματισμένη αρκετό καιρό πριν. Ο Μίκης τη θεωρούσε από τις σημαντικές μας, γιατί γιορτάζαμε την επέτειο των 100 χρόνων απελευθέρωσης της Θράκης. Μέχρι τις τελευταίες του στιγμές έλεγε συνέχεια πως οτιδήποτε και να συμβεί να μην ακυρώσουμε τις συναυλίες. Να μη σταματάμε να τον τραγουδάμε, γιατί τότε θα «έφευγε» πραγματικά. Αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα όταν έφυγε ο Μίκης εκείνη την ημέρα και θεώρησα ότι δεν έπρεπε να τραγουδήσω την επομένη. Ηξερα ότι θα είχα έναν κόμπο στον λαιμό και η ψυχολογία μου θα ήταν πολύ βαριά. Η Μαργαρίτα μού είπε ότι έπρεπε να ακολουθήσουμε την επιθυμία του πατέρα της, να μη σταματήσουμε να τον τραγουδάμε ακόμα και τη στιγμή που τον αποχαιρετάμε. Το σεβάστηκα, πήρα δύναμη, έκλεισα τα μάτια και άνοιξα τη συναυλία λέγοντας το «Μέρα Μαγιού». Ηταν από τις πιο έντονες στιγμές της καριέρας μου.