Η γιορτή επέστρεψε

Ενας χρόνος ήταν η απουσία του Μαραθωνίου. Και όσοι αγαπούν το δρομικό κίνημα ή είναι μέλη αυτού, ασφαλώς θα ένιωσαν την απουσία του Αυθεντικού από τη ζωή τους. Το σαββατόβραδο, οι δρόμοι της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από ανθρώπους που ήθελαν να τρέξουν τις μικρότερες αποστάσεις. Ολοι γεμάτοι χαμόγελα, προσπάθησαν μέχρι το φινάλε και τον τερματισμό.

Χθες, ήταν η μέρα της μεγάλης γιορτής. Της επιστροφής. Αν πέρυσι ματαιώθηκε ο Μαραθώνιος της Αθήνας ένεκα της πανδημίας, η επάνοδός του στο αθλητικό καλαντάρι σήμαινε ασφαλώς πάρα πολλά. Φυσικά οι δρομείς ήταν αισθητά λιγότεροι, εκδηλώσεις δεν έγιναν τόσες πολλές σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια, γενικά υπήρχε η αίσθηση πως κάτι πάει να γεννηθεί από την αρχή. Ας είναι. Ξεκάθαρα ο Μαραθώνιος κάνει κι αυτός επανεκκίνηση! Λες και θέλει να μεγαλώσει. Να φτάσει τα προ κορωνοϊού επίπεδα, όταν ήταν σημείο αναφοράς ανά την υφήλιο και έρχονταν στα μέρη μας πολύ σπουδαία ονόματα της απόστασης. Γιατί ήθελαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους, να τεστάρουν τους εαυτούς τους στην πλέον δύσκολη και επίπονη διαδρομή. Με τις ανηφόρες και τις κατηφόρες, τις αναποδιές και τις ευκολίες, μια μικρογραφία της αληθινής ζωής. Γιατί ακριβώς αυτό είναι ο ελληνικός, ο Αυθεντικός Μαραθώνιος δρόμος. Χθες, όσοι βρέθηκαν κατά μήκος της διαδρομής, δεν μπορεί, κάτι θα ένιωσαν. Η επιστροφή είναι γεγονός. Χωρίς ίσως την αίγλη των προηγούμενων ετών, αλλά για όλους όσοι μετείχαν ήταν κάτι που είχαν ανάγκη. Να τρέξουν, να το παλέψουν, να τερματίσουν. Υπό αυτή την έννοια, τους αξίζει ένα μπράβο που το τόλμησαν. Και του χρόνου, είναι ξεκάθαρο πως αν όλα πάνε καλά, αρκετές χιλιάδες παραπάνω θα δώσουν το παρών.