Το crash test του Γιαννίκη

Τα τελευταία χρόνια οι ομάδες που πρωταγωνιστούν στο ελληνικό ποδόσφαιρο εμπιστεύονται ξένους προπονητές στο τιμόνι τους. Εχει επικρατήσει η νοοτροπία πως ένας προπονητής με παραστάσεις εκτός Ελλάδας συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Στους έλληνες προπονητές δεν δίνεται συνήθως πίστωση χρόνου και οι ευκαιρίες είναι λιγότερες.

Η ΑΕΚ αποφάσισε φέτος να πάει κόντρα στο ρεύμα. Εστω κι αν αυτό δεν αποτέλεσε τον βασικό σχεδιασμό της ομάδας το καλοκαίρι. Τα όσα προέκυψαν με τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς και οδήγησαν τον Δικέφαλο στην απόφαση για τη διακοπή της συνεργασίας τους, έφεραν στο προσκήνιο τον Αργύρη Γιαννίκη. Εναν τεχνικό που είχε δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής, δεν είχε όμως βρεθεί ξανά σε τόσο υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού.

Ο Γιαννίκης είχε κάνει «γκελ» στον Δημήτρη Μελισσανίδη καιρό τώρα. Το όνομά του συζητιόταν εντός ΑΕΚ με κολακευτικά σχόλια για περισσότερο από ένα χρόνο. Ωστόσο από εκεί μέχρι να παρθεί απόφαση για συνεργασία, υπάρχει απόσταση. Αυτή η απόσταση καλύφθηκε όταν ο ισχυρός άνδρας της Ενωσης συναντήθηκε με τον έλληνα τεχνικό.

Ο Γιαννίκης κέρδισε τον παράγοντα και οι δύο πλευρές έδωσαν τα χέρια με συνοπτικές διαδικασίες. Το έργο που έχει μπροστά του ο Γιαννίκης δεν είναι εύκολο. Κι όσο κι αν μοιάζει άδικο για εκείνον, το ματς με τον Ολυμπιακό θα αποτελέσει ένα πρώτο crash test. Μέχρι στιγμής υπάρχει ικανοποίηση για την παρουσία του στον πάγκο και για τις αλλαγές που έχει κάνει.

Για να πετύχει όμως απαιτείται και στήριξη. Προπονητής είναι, όχι ο Χάρι Πότερ. Η ΑΕΚ είναι μια νέα ομάδα. Με ποιοτικούς παίκτες, με γεμάτο ρόστερ, αλλά και με έλλειψη συνοχής και αγωνιστικής ταυτότητας. Αυτά τα δύο στοιχεία δεν έρχονται από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος. Η ΑΕΚ πρέπει να τον δώσει στον Γιαννίκη και στη συνέχεια να τον κρίνει. Δεν το έχει κάνει μέχρι στιγμής με κανέναν από τους προπονητές που βρέθηκαν στον πάγκο της τα τελευταία χρόνια. Ισως ήρθε η ώρα να δοκιμάσει και μια διαφορετική οδό.