«Στο νερό νιώθω αυτοπεποίθηση»

Η συνάντηση φιξαρίστηκε όπως λέμε «στα πολύ γρήγορα». Αλλωστε, ο χρόνος πίεζε. Δευτέρα απόγευμα ήρθε από το Καζάν και το Ευρωπαϊκό 25άρας πισίνας – θριαμβεύτρια με δύο μετάλλια κρεμασμένα στο στήθος της – η Αννα Ντουντουνάκη. Και την Τετάρτη θα αναχωρούσε για την Ολλανδία. Πού ήταν το ραντεβού; Στο δεύτερο σπίτι της! Στο κολυμβητήριο της Καλλιθέας, σε μια υπέροχη τοποθεσία δίπλα στο ΚΠΙΣΝ.

– Καλά, τι κάνεις εδώ; Δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου ούτε μια ημέρα ξεκούρασης;

Ηταν η πρώτη ερώτηση. Με χιουμοριστική διάθεση, ασφαλώς. Αμέσως μετά τις πρώτες κουβέντες που συνήθως λιώνουν τον όποιο πάγο.

«Θα ξεκουραζόμουν. Θα το επέτρεπα, ναι. Αλλά πετώ στο Αϊντχόφεν και θα μείνω εκεί τρεις εβδομάδες. Νέοι αγώνες. Το ISL. Είναι διοργάνωση σαν… Τσάμπιονς Λιγκ ποδοσφαίρου. Κάτι παγκόσμιο. Η τελική φάση με 10 ομάδες αρχικά και μετά οκτώ. Εκπροσωπούν πόλεις και εγώ είμαι από το Λος Αντζελες. Μαζί με Χρήστου και Γκολομέεφ μεταξύ άλλων. Η πρώτη φάση ήταν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο», αναφέρει η χαμογελαστή και απαστράπτουσα κοπελιά από τα γοητευτικά Χανιά.

«Ηθελα να μη χάσω την επαφή με το νερό έστω και για μία ημέρα. Οι αγώνες αυτοί είναι υψηλού επιπέδου, τοπ αθλητές από παντού μετέχουν», συμπληρώνει και εξηγεί πως «πέφτει» για πρώτη φορά το Σάββατο (σήμερα).

Εμβολιασμένη;
«Ναι, από τον Ιούνιο. Και έχω κάνει τόσα τεστ που χάθηκε το μέτρημα»!

Περίμενες τέτοια επιτυχία στο Καζάν;
«Αν μου το έλεγαν πριν από καιρό θα έλεγα πως όχι. Ξέρεις, η 25άρα δεν είναι το καλύτερο για μένα. Είμαι καλύτερη στο κολύμπι παρά στο υποβρύχιο. Αλλά έχω βελτιωθεί, προσπαθώ να βελτιώνομαι κάθε ημέρα. Τα πράγματα εξελίσσονται καλά. Εναν χρόνο νωρίτερα θα μιλούσαμε για ένα μετάλλιο και τώρα έχω δύο. Και είναι πολύ δύσκολο να διακριθείς σε τέτοιες διοργανώσεις».

Είσαι στα 26. Μήπως άργησες να ξεδιπλώσεις το μεγάλο σου ταλέντο στην πεταλούδα; Και αν ναι, πού το αποδίδεις αυτό;
«Εως τα 15 έκανα συγχρονισμένη κολύμβηση. Μάλλον έπαιξε και αυτό τον ρόλο του. Από εκείνη την ηλικία και μετά άρχισα να βελτιώνω πράγματα. Θα έλεγα πως ακόμη είμαι σε στάδιο που μαθαίνω. Εχω αρχίσει να βγάζω πράγματα στους αγώνες και να πετυχαίνω».

Είναι σκληρές οι ώρες προπόνησης για τους κολυμβητές; Παλιά πήγαιναν πριν και από το ξημέρωμα ορισμένοι.
«Αυτό ίσχυε τα παλιά χρόνια. Τώρα δεν έχω σχολικές υποχρεώσεις, οπότε έρχομαι νορμάλ ώρες. Θέλει δύο ώρες σύνολο, αλλά και αρκετές γυμναστήριο».

Τι είναι για σένα το κολύμπι; Οταν πέφτεις στο νερό τι σημαίνει;
«Η λέξη που μου έρχεται είναι “αυτοπεποίθηση”. Αυτό νιώθω. Μπορώ να πετύχω τα πάντα. Εχω δουλέψει σκληρά για τη στιγμή και τους αγώνες. Σκληρή προσπάθεια. Νιώθω αδρεναλίνη και δεν φοβάμαι τον ανταγωνισμό. Ούτε τη μάχη. Αλλά για να συμβεί αυτό, να μη νιώθεις φόβο στον αγώνα, σημαίνει πως έχεις δουλέψει μεθοδικά και πολύ. Αγχος έχω, σε κάθε αγώνα, αλλά όχι φόβο, όχι».

Στο Τόκιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες έμεινες για 6 δέκατα εκτός τελικού. Την έχεις δει εκείνη την κούρσα ξανά;
«Βέβαια. Γνώριζα από πριν ότι θα ήμουν από το 6 μέχρι το 9. Σε μια από εκείνες τις θέσεις. Τελικά βρέθηκα ένατη».

Και το κλάμα σου, η αντίδρασή σου τότε μπροστά στην κάμερα, έκανε σε όλους εντύπωση. Αγγιξε αρκετούς, αν όχι τους περισσότερους.
«Ξέρεις… Δεν μ’ αρέσει να προσποιούμαι. Ούτε τα φτιασιδώματα. Το έχω πει κι άλλες φορές, το να κλαις δεν σημαίνει αδυναμία. Το αντίθετο. Μιλώ αυθόρμητα, είμαι αυθόρμητη στις αντιδράσεις μου. Εκλαψα μπροστά στην κάμερα, αλλά ένιωθα δυνατή»!

Κατεβαίνουν εύκολα οι χρόνοι στο κολύμπι; Εχεις απογοητευτεί κάποτε;
«Πολύ δύσκολα κατεβαίνουν. Κάποτε απογοητεύσαι. Το 2016 στο Ρίο ήμουν 17η στα 100 πεταλούδα, με 58.27. Εκανα πέντε χρόνια για να κατεβάσω τον χρόνο μου ένα δευτερόλεπτο! Ή σωστότερα, τρία χρόνια. Σκέψου το. Είχα και το μεταπτυχιακό, ήταν άλλες χρονιές. Είναι πάρα πολύ δύσκολο και θέλει συνεχή πάλη και προσπάθεια».

Σπουδές;
«Νομική Αθηνών. Καλή μαθήτρια. Θέλω να είμαι καλή σε ό,τι κάνω. Είμαι φιλόδοξη. Μετά μεταπτυχιακό στο Λονδίνο στο University of London Commercial and Corporate Law και τώρα διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Αθλητικό Δίκαιο και Ανθρώπινα Δικαιώματα».

Την πεταλούδα πώς τη διάλεξες;
«Νομίζω ότι μου ταιριάζει. Δυναμική».

Μια λέξη που σου έρχεται στο μυαλό;
«Πέρα από την αυτοπεποίθηση; Ολοκλήρωση. Αυτό ζητεί ο άνθρωπος, να είναι ολοκληρωμένος».

Ψυχολόγο έχουν ανάγκη οι αθλητές;
«Δεν μπορώ να δώσω εδώ κατηγορηματική απάντηση. Είμαι εξωστρεφής ως χαρακτήρας. Εγώ δεν έχω. Αλλοι θέλουν. Δεν μπορώ να πω για την άλλη πλευρά. Εγώ συζητώ με τους ανθρώπους μου, τα κοντινά μου άτομα».

Eίσαι πλέον η miss butterfly στην ελληνική κολύμβηση. Κάποτε ήταν η Ελλη Ρουσάκη. Την ξεπέρασες με τις επιδόσεις και τα όσα πετυχαίνεις.
«Τη γνώρισα πριν από χρόνια σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Αξίζει μπράβο για όσα πέτυχε. Οι εποχές αλλάζουν, δεν είναι ίδιο το τώρα με το παρελθόν. Ολοι οι αθλητές προσπαθούν».

Η Αννα Ντουντουνάκη ποτέ δεν ξεχνά να ευχαριστεί όσους τη βοήθησαν ή συνέβαλαν στην εξέλιξή της. Τους γονείς για τις βάσεις που πήρε, τις στέρεες. Οχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά και στην αγάπη για τα μαθήματα και την εσωτερική καλλιέργεια. Τους χορηγούς της που τη βοηθούν πολύ να πραγματοποιήσει τα όνειρά της. Τον προπονητή της, τον Τάσο Καράμπελα. Τον γυμναστή της, τον Λάζαρο Αβίντογλου.

Είναι κοντά ένα μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
«Και κοντά και μακριά».
Μια τελευταία απάντηση από την Αννα που δεν θέλει να μοιράσει απλόχερα κάποια υπόσχεση, παρά μόνο ότι θα παλέψει πολύ για κάτι σπουδαίο στο Παρίσι το 2024. Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια έχει κάνει το μπαμ με συλλογή μεταλλίων. Χάλκινο το 2019 σε 25άρα πισίνα στα 100 πεταλούδα. Χρυσό το 2021 στην 50άρα. Και τώρα στο Καζάν, ασημένιο και χάλκινο στην 25άρα. Προφανώς και έπεται συνέχεια. Και όσοι θέλετε να την απολαύσετε έτσι που μοιάζει με κρισκράφτ στην Ελλάδα, στο εξής και σε συλλογική επίπεδο θα φορά το πράσινο σκουφάκι του Παναθηναϊκού, δηλώνοντας «χαρούμενη και θέλω να προσφέρω όσο περισσότερους βαθμούς μπορώ στο πρωτάθλημα».