«Το τραγούδι είναι ένα μεγάλο βοήθημα του ψυχισμού μας»

Τα τραγούδια του, από τη δεκαετία του 1970 κιόλας, άφησαν έντονο το αποτύπωμά τους στο ελληνικό πεντάγραμμο και συνεχίζουν να σιγοψιθυρίζονται στο άκουσμά τους. Η ερμηνεία του παίρνει το κοινό σ’ ένα μελωδικό ταξίδι σε άλλες εποχές με έντονο άρωμα ποπ και ροκ. Η δε φωνή του, χαρακτηριστική, έχει γίνει το σήμα κατατεθέν αυτού του αγαπημένου καλλιτέχνη. Ο Κώστας Τουρνάς όλων αυτών των ιδιοτήτων είναι ο καλεσμένος αυτής της εβδομάδας στο «Σπίτι με το Mega». H επιτυχημένη εκπομπή του Mega υποδέχεται τον μεγάλο τραγουδοποιό σε μια μουσική γιορτή. Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει μερικές από τις πιο γνωστές επιτυχίες του, όπως τα «Ομορφη», «Μην της το πεις», «Οπου φυσάει ο άνεμος», «Δεν μετανιώνω» και «Κυρίες και κύριοι». Ο Κώστας Τουρνάς μέσα από τη συχνότητα του Mega γιορτάζει πέντε δεκαετίες μουσικής πορείας συντροφιά με γνωστούς του φίλους. Δηλαδή την Ελπίδα, την Ελεωνόρα Ζουγανέλη, τον Γιάννη Κότσιρα και τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Πριν έρθει στο «Σπίτι με το Mega», ο Κώστας Τουρνάς μιλάει στο «ΝΣυν».

Τι θα δούμε από εσάς το βράδυ του Σαββάτου στο «Σπίτι με το Mega»;

Μια Megaλη σε διάρκεια βραδιά με φίλους και συνεργάτες και με τραγούδια που αγαπήσαμε εμείς και άλλοι.

Μετά τις ζωντανές εμφανίσεις σας, τώρα σε μια διαφορετική τηλεοπτική. Θεωρείτε τελικά ότι η τηλεόραση αγαπάει την ελληνική μουσική;

Η Ελλάδα αγαπάει το τραγούδι και καλά κάνει, γιατί κατά τη γνώμη μου είναι ένα μεγάλο βοήθημα του ψυχισμού μας. Η τηλεόραση δεν θα μπορούσε και δεν το κάνει να απέχει.

Σε όλη σας την καριέρα μείνατε πιστός στο ποπ ροκ τραγούδι. Τι σας γοητεύει σε αυτό το είδος και δεν λοξοδρομήσατε προς άλλα;

Ηταν για εμένα μια αυθόρμητη τάση που δεν έτυχε να αλλάξει μέσα στα χρόνια της πορείας.

Στην πενηντάχρονη πορεία σας, ποιες στιγμές, τραγούδια ή συνεργασίες θα λέγατε ότι ήταν «σταθμοί» που σας καθόρισαν;

Καθοριστική ήταν μάλλον η αγάπη μου για τη μουσική, τους στίχους και τους ανθρώπους. Οσο για στιγμές, ήταν και είναι πολλές.

Θεωρείτε ότι τα τραγούδια παλιώνουν όσο μεγαλώνουν οι ερμηνευτές τους;

Η εποχή, η αλήθεια και η γλώσσα (στιχουργική και μουσική) είναι οι αίτιες διαχρονικότητας ενός τραγουδιού. Βέβαια πολλά τραγούδια δεν αντέχουν στον χρόνο για χίλιους λόγους.

Το 1974 τραγουδούσατε για το «2009 μ.Χ.» που ο πλανήτης θα είναι οπλοστάσιο και οι δρόμοι θα μοιάζουν με αρένα και οι τρελοί που τον κόσμο κούρασαν μακριά θα έχουν φύγει. Είναι σαν να περιγράφετε τις μέρες μας. Πώς το βλέπετε σήμερα, αρκετά χρόνια μετά το 2009;

Βλέποντας τις συμπεριφορές των ανθρώπων καταλαβαίνει κανείς και το επερχόμενο. Ο,τι μας προκαλεί και μας βασανίζει σήμερα είναι έργο ανθρώπων και δυστυχώς οι επιδόσεις των ανθρώπων είναι «μεικτές». Ο άνθρωπος στην πορεία του έχει κάνει «μαγικά» πράγματα όσο και «τέρατα». Φοβάμαι όμως ότι η έκπτωση ασκεί γοητεία ακόμα και στους καλοπροαίρετους, με αποτέλεσμα μια γενικότερη έκπτωση που βιώνουμε στις μέρες μας. Ομως ο άνθρωπος, όσο και αν είναι «αναλώσιμος», δεν είναι προς εξαφάνιση… Κάποια στιγμή, μετά από πολύ πόνο, σε ένα απώτερο μέλλον θα βρει τον βηματισμό του προς μια δίκαιη, ειρηνική και κοινή ύπαρξη.