Ποινή φωτογραφική ώστε να μη συζητηθεί η έφεση…

Στο MEGA θα δούμε απόψε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ματς της αγωνιστικής του Τσάμπιονς Λιγκ: το παιχνίδι ανάμεσα στην ασταθέστατη τελευταία Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην επικίνδυνη Αταλάντα. Η αγγλική ομάδα έχοντας ήδη γνωρίσει μια ήττα από τη Γιουνγκ Μπόις (οδυνηρή και σίγουρα εκτός προγράμματος) δεν έχει περιθώρια για άλλο στραβοπάτημα, ειδικά αν θέλει να προκριθεί από τον όμιλο πρώτη. Αλλά και η ιταλική ομάδα, που δυο χρόνια τώρα κάποιες βραδιές έχει αναστατώσει το Τσάμπιονς Λιγκ, θα μετρήσει απόψε τα κυβικά της.

Κίνηση

Η απόκτηση του Κριστιάνο Ρονάλντο από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έμοιαζε να είναι η κίνηση που θα αλλάξει τη χρονιά της αγγλικής ομάδας. Ο Πορτογάλος εμφανίστηκε στα γνώριμα λημέρια του με φρεσκάδα και όρεξη και ως καλός επαγγελματίας που είναι δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα προσαρμογής. Σκόραρε συνεχώς στην Πρέμιερ Λιγκ και στο Τσάμπιονς Λιγκ προκαλώντας τον θαυμασμό, όχι μόνο των οπαδών της Γιουνάιτεντ που έτσι κι αλλιώς τον λατρεύουν, αλλά λίγο πολύ όλων των ποδοσφαιρόφιλων. Εχω παρατηρήσει πως οι ποδοσφαιρόφιλοι αγαπούν λίγο περισσότερο από όσο συνηθίζουν τους παίκτες, όταν αυτοί περνάνε στο στάδιο που αποκαλούνται «βετεράνοι»: ο κόσμος τους συγχωρεί διάφορα ελαττωματάκια, ίσως γιατί καταλαβαίνει πως οι μέρες που θα συνεχίσει να τους απολαμβάνει δεν είναι πολλές. Ο Ρονάλντο, με όσα έκανε στις πρώτες εβδομάδες της επιστροφής του στην παλιά του ομάδα, σε έκανε να πιστεύεις πως έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο με τον διάβολο που του χάρισε ένα είδος αιώνιας νεότητας. Ομως τίποτα τέτοιο δεν ισχύει.

Ρεκόρ

Οσο κι αν ο Πορτογάλος διατηρεί σε εξαιρετική κατάσταση το υπεργυμνασμένο κορμί του κι όσο κι αν διάφορα ρεκόρ που πετυχαίνει (κυρίως με τη φανέλα της Εθνικής Πορτογαλίας) δείχνουν πως είναι ακόμα αποτελεσματικότατος, εν τούτοις τα χρόνια του έχουν αρχίσει να φαίνονται: η ποδοσφαιρική του σοφία και η μεγάλη του πείρα του επιτρέπουν να μασκαρεύει κάπως το πράγμα, όμως τον χρόνο δεν τον νίκησε κανένας. Εδώ και μερικά χρόνια ο Ρονάλντο αγωνίζεται πιο πολύ σαν σέντερ φορ. Τρέχει πολύ λιγότερο (οι στατιστικές λένε πως στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μόνο ο τερματοφύλακας Ντε Χέα τρέχει πιο λίγο…), έχει μάθει να περιμένει την μπάλα αντί να τη διεκδικεί, παίζει για το γκολ. Αλλά όταν το γκολ δεν το πετυχαίνει, η προσφορά του είναι μικρή. Κι αυτό έχει μια περίεργη συνέπεια: η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μοιάζει να εξαρτάται από αυτόν, ενώ ο παίκτης έπρεπε να είναι απλά η ατραξιόν της. Χωρίς τα γκολ του χάνει από τη Λέστερ ή δεν κερδίζει την Αστον Βίλα μέσα στο Ολντ Τράφορντ. Οταν αυτός σκοράρει μπορεί να πάρει νίκες ακόμα στις καθυστερήσεις του ματς όπως π.χ. συνέβη με τη Βιγιαρεάλ στη δεύτερη αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ. Για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αυτή η παράξενη εξάρτηση έχει ήδη κόστος. Για τον ποδοσφαιρόφιλο γίνεται ωστόσο μια ευκαιρία να παρακολουθεί ωραία ματς: διότι η εξαρτημένη από τον Κριστιάνο αγγλική ομάδα είναι μια ομάδα που δυσκολεύεται να «σκοτώσει» τον αντίπαλό της όποιος κι αν είναι. Και η Αταλάντα, αν και υποδεέστερη σε όλα από τους Κόκκινους, έχει ένα μικρό αβαντάζ: όπως λέει κι ο προπονητής της Γκασπερίνι «αυτή δεν είχε ποτέ κανένα Ρονάλντο, πράγμα που σημαίνει πως εξαρτάται μόνο από την απόδοση και την εφαρμογή του παιχνιδιού της». Κι όχι από τα κέφια και τις δυνατότητες ενός σούπερ σταρ – λέω εγώ…

Απόφαση

Το τριήμερο που διανύουμε θα έχει πολύ ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και αυτό είναι πάντα καλοδεχούμενο διότι μας βοηθά να ξεχνάμε τα δικά μας. Χθες απορρίφθηκε η έφεση που είχε ασκήσει ο Ολυμπιακός κατά της απόφασης του αθλητικού δικαστή που τον τιμώρησε να αγωνιστεί χωρίς κόσμο με τον ΠΑΟΚ. Η Επιτροπή Εφέσεων έκρινε ότι η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν η μικρότερη με βάση το παράπτωμα και δεν εξέτασε την έφεση. Το αστείο (και το σκανδαλώδες…) στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι η πρωτοβάθμια απόφαση φαίνεται να εμπεριέχει μια ποινή που μοιάζει «φωτογραφική»: ο Ολυμπιακός τιμωρήθηκε όσο χρειαζόταν για να μην μπορεί να κάνει έφεση! Αν είχε τιμωρηθεί με δυο αγωνιστικές, η έφεσή του θα συζητιόταν κανονικά. Θα συνέβαινε το ίδιο κι αν του είχε επιβληθεί πρόστιμο μεγαλύτερο των 15 χιλιάδων ευρώ. Τον τιμώρησαν με μια αγωνιστική και 13 χιλιάδες ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα έφεσης.

Πρέπει

Η απόφαση πρέπει να λειτουργήσει ως  μάθημα – για την ακρίβεια ως μάθημα που οι άνθρωποι του πρωταθλητή πρέπει να ξαναθυμηθούν. Τα δυο χρόνια που προηγήθηκαν ο Ολυμπιακός έπαιζε σε άδειο γήπεδο – όπως κι όλες οι ομάδες. Φαίνεται ότι όλοι είχαν ξεχάσει πως πριν από το υποχρεωτικό κλείσιμο των γηπέδων, ένας τρόπος για να γίνεται δύσκολη η ζωή της ομάδας, είναι αποφάσεις σαν αυτή που πήρε για τα καπνογόνα ο αθλητικός δικαστής της Λίγκας. Κάνω μια πρόβλεψη: δεν θα τιμωρηθεί καμία άλλη ομάδα μέχρι το τέλος της σεζόν μολονότι καπνογόνα θα ανάβουν σε όλα τα γήπεδα της Ελλάδας…

Κρυφοαρνητής

Πάντα παρακολουθώ τι συμβαίνει στο εξωτερικό με το ζήτημα των εμβολίων και των αθλητών. Υπάρχουν χώρες όπως η ΗΠΑ π.χ. ή η Αυστραλία που το πρόβλημα το λύνουν χωρίς καταναγκασμούς, αλλά παίρνοντας αποφάσεις που πονάνε τους επαγγελματίες αθλητές στην τσέπη. Και στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία ισχύει κάτι απλό: όποιος θέλει να παίζει (και να κερδίζει τα ωραία του χρήματα) πρέπει να κάνει εμβόλιο. Σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ ο σταρ του ΝΒΑ Κάιρι Ιρβινγκ έχει ειδοποιηθεί πως δεν μπορεί να μπει σε γήπεδο για να αγωνιστεί. Προχθές οι Αυστραλοί έκαναν γνωστό πως σε δυο εβδομάδες θα ανακοινώσουν το αν το πιστοποιητικό εμβολιασμού θα είναι απαραίτητο σε όποιον θέλει να μπει στη χώρα και να αγωνιστεί στο OPEN της Μελβούρνης. Το πιθανότερο είναι ότι θα γίνει υποχρεωτική η επίδειξή του. Οχι τυχαία, ο διασημότερος των κρυφοαρνητών Νόβακ Τζόκοβιτς δήλωσε σε συνέντευξή του πως ίσως δεν θα πάει φέτος στη Μελβούρνη, τονίζοντας ωστόσο πως δεν θα απαντήσει στην ερώτηση για το αν έχει κάνει το εμβόλιο ή όχι. Λες και δεν ξέρουμε την απάντηση.

Δεδομένο

Γιατί ο Σέρβος δεν σήκωσε μπαϊράκι μιλώντας για τα δικαιώματά του κ.λπ. κ.λπ.; Μα γιατί φοβάται πως αν αρχίσει μια συζήτηση περί δικαιωμάτων κινδυνεύει να χρειαστεί πιστοποιητικό και για να αγωνιστεί και στο Λονδίνο και στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις που διοικούνται από σοβαρούς ανθρώπους. Οπότε αφήνει το πράγμα να περάσει ελπίζοντας πως ακόμα κι αν οι Αυστραλοί αποφασίσουν να είναι το πιστοποιητικό απαραίτητο δεν θα τους ακολουθήσουν κι άλλοι. Μόνο που μοιάζει πια δεδομένο ότι είναι να μη γίνει η αρχή…