Το εθνικό μας σπορ!

Συνήθως μας συντροφεύει τα καλοκαίρια. Ισως επειδή τότε του δίνουμε παραπάνω σημασία, ένεκα των διακοπών και της θάλασσας που μπαίνει στην καθημερινότητά μας. Ωστόσο, το πόλο είναι εδώ όλες τις εποχές του χρόνου. Με τις διοργανώσεις να μη σταματούν, οι διακρίσεις έρχονται με ρυθμούς συνεχείς και μας κάνουν να του ρίχνουμε ματιές σε μόνιμη βάση.

Η δεύτερη θέση των νέων γυναικών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, ήταν ακόμη ένας τίτλος σε εθνικό επίπεδο. Δεν χρειάζεται κάποιος να θυμήσει ότι τον περασμένο Αύγουστο είχαμε την κορυφαία επιτυχία, με το ασημένιο μετάλλιο των ανδρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Ούτε πως οι νέοι άνδρες είχαν πανηγυρίσει το χρυσό στη δική τους προσπάθεια στο παγκόσμιο κοντά δύο χρόνια νωρίτερα. Αλλωστε, αν θελήσεις να μετρήσεις τις επιτυχίες και τις διακρίσεις, το πιθανότερο είναι να ξεχάσεις κάποιες ή να μπερδευτείς. Και όχι μόνο μιλώντας για αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα, αλλά και σε χώρο συλλογικό. Εθνικός και Ολυμπιακός στα κορίτσια το Len Trophy, Γλυφάδα, Βουλιαγμένη και Ολυμπιακός από δύο φορές στην κορυφή της Ευρώπης στις γυναίκες. Με τις ερυθρόλευκες γοργόνες να είναι τα τελευταία χρόνια μόνιμα στον αφρό έχοντας παίξει σε τελικούς, φλερτάροντας με νέες συναρπαστικές κατακτήσεις τίτλων και έχοντας πανηγυρίσει και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ το ’15. Οι άνδρες δεν πάνε, ασφαλώς, πίσω. Η Βουλιαγμένη το ’97 κυπελλούχος, ο Ολυμπιακός πρωταθλητής Ευρώπης το 2002 και το 2018, όπως και νικητής στο Σούπερ Καπ Ευρώπης το 2002. Ολα αυτά λένε πολλά και δεν επιχειρείται εδώ να γίνει… παρέλαση μεταλλίων. Κάθε άλλο. Το ζητούμενο είναι να επιβεβαιωθεί η συνέχεια που υπάρχει σε ένα άθλημα που ταιριάζει στους Ελληνες και τις Ελληνίδες. Το φανερώνει η πορεία του σε βάθος δεκαετιών. Αν «περπατήσεις» στον χώρο του υγρού στίβου, όλο και κάποιον θα δεις που θα έχει πανηγυρίσει ένα μετάλλιο! Το ίδιο βλέπουμε να συμβαίνει και τώρα με κορίτσια γεμάτα ταλέντο όπως είναι η Τριχά και η Κανετίδου, η Μυριοκεφαλιτάκη και η Κοντονή, η Τορνάρου και η Μπιτσάκου, η Νίνου και η Ζαφειράκη, η Φουντωτού και η Καρύτσα, η Κατσίμπρα, η Σιούτη, η Γιαννοπούλου. Και βέβαια οι άξιες προπονήτριές τους, η Αλεξία Καμμένου και η Ευτυχία Καραγιάννη.

Μια εθνική ομάδα που δίνει παίκτριες στον χώρο και θα τις δούμε πολύ σύντομα να κάνουν γεριές χεριές στις πισίνες. Θα τις παρακολουθήσουμε. Και πρέπει να είμαστε συνεχώς κοντά τους, να αγκαλιάζουμε τις προσπάθειες και τα άγχη τους. Οχι να γιορτάζουμε μαζί τους και μετά να τις ξεχνάμε. Γιατί πολύ απλά αυτές δεν λησμονούν να είναι συνεπείς στο ραντεβού με τις νίκες σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο!