Η ευθύνη {LF}του Φαν ’τ Σιπ

Ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της εθνικής μας ομάδας; Αυτό του πρώτου ημιχρόνου με τη Σουηδία, όταν πάγωσε την Αρένα των Φίλων ή του δευτέρου 45λεπτου όταν εμφάνισε μια απίστευτη ανωριμότητα σε κρίσιμα σημεία του ματς;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Οι διεθνείς παίκτες έδειξαν σε 90 λεπτά ότι είναι ικανοί για το καλύτερο και για το χειρότερο. Η αισιόδοξη πλευρά είναι πως υπάρχει καλό πρόσωπο. Υπάρχουν δυνατότητες και μάλιστα πολύ μεγάλες οι οποίες σπάνια αξιοποιούνται τα τελευταία χρόνια. Την ευθύνη βεβαίως φέρει πάντοτε ο προπονητής.

Οι περιπτώσεις της Ιταλίας και της Γερμανίας είναι χαρακτηριστικές. Μαντσίνι και Φλικ άλλαξαν τη νοοτροπία των άλλοτε κραταιών εθνικών ομάδων των χωρών τους στηριζόμενοι σε δύο άξονες. Ο πρώτος ήταν η σύμφυση της εμπειρίας με το νέο αίμα και ο δεύτερος η μετάγγιση νοοτροπίας νικητή.

Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές και τα υλικά για να δημιουργήσεις παραμένουν τα ίδια. Ο τρόπος που τα χρησιμοποιείς διαφέρει.

Η Γαλανόλευκη συμπληρώνει τέσσερις συνεχόμενες απουσίες από Euro και Παγκόσμιο Κύπελλο όταν τη χρυσή δεκαετία 2004-2014 απουσίασε μόνο από το Μουντιάλ του 2006, ενώ διακρίθηκε στο ανώτατο επίπεδο με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Πολλοί συνδέουν τη δυναμική του ελληνικού πρωταθλήματος με την ισχύ της Εθνικής. Από τους παίκτες που κλήθηκαν στα δύο τελευταία παιχνίδια με Γεωργία και Σουηδία οι 15 ανήκουν σε ευρωπαϊκές ομάδες έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στις κορυφαίες διοργανώσεις – Τσάμπιονς Λιγκ, Πρέμιερ Λιγκ, Μπουντεσλίγκα, Eredivisie – ενώ μόλις οι δέκα παίζουν στην ελληνική Σούπερ Λίγκα. Ομως και οι τελευταίοι διαθέτουν τεράστια εμπειρία από ευρωπαϊκούς αγώνες. Επομένως υπάρχει πλούσιο υλικό που ίσως να είναι ακόμα καλύτερο απ’ αυτό της χρυσής δεκαετίας. Η διαφορά όμως βρίσκεται στον πάγκο.

Ο Φαν ‘τ Σιπ μπορεί να κατακτήσει αύριο το Παγκόσμιο Κύπελλο με κάποια άλλη εθνική ομάδα και κάποιοι να σπεύσουν να πουν πως τον υποτιμήσαμε, όπως έγινε με τον Ρανιέρι. Το ποδόσφαιρο όμως δεν είναι αριθμητική. Πολλές φορές το 1+1 μας κάνει τρία ή έντεκα.