«Το έργο του Βακαλόπουλου στηρίζεται στη ρευστότητα»

Η πορεία της παράστασης ξεκίνησε πριν από περίπου έξι χρόνια. Τότε που στα χέρια της Ηλέκτρας Ελληνικιώτη βρέθηκε το βιβλίο του Χρήστου Βακαλόπουλου «Η γραμμή του ορίζοντος». Εκτοτε επέστρεφε διαρκώς στο κείμενο. Αποτέλεσμα ήταν οι «Μεταμφιέσεις», μια σειρά έργων απ’ όλο το φάσμα των τεχνών, που συνθέτουν ένα μωσαϊκό με τη θεματική πληθωρικότητα του μυθιστορήματος. Κομμάτι τους είναι η θεατρική παράσταση «Η γραμμή του ορίζοντος».

«Το ίδιο το μυθιστόρημα μας οδήγησε σε αυτή την πολυμορφική παρουσίαση. Πρόκειται για ένα κείμενο με πολλά πρόσωπα, που συνεχώς μεταμφιέζεται και μεταμφιέζει τη γλώσσα του, το περιεχόμενο και τις θεματικές του. Δεν επιθυμεί να αποτελέσει κάτι συγκεκριμένο και παγιωμένο. Αντιθέτως στηρίζεται στη ρευστότητα. Ετσι, η ιδέα για μια σειρά από εκδοχές του μέσα από όλο το φάσμα των τεχνών προέκυψε φυσικά, καθώς αντιληφθήκαμε ότι καθεμιά από αυτές αναδεικνύει μια άλλη ποιότητα του μυθιστορήματος» αναφέρει στο «ΝΣυν» η Ηλέκτρα Ελληνικιώτη.

«Με το έργο του Βακαλόπουλου μας δένει η αγάπη του για τον άνθρωπο, η ανεξήγητη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης μιας πνευματικής προσέγγισης στη ζωή, η γνήσια “θηλυκή” ματιά του στα πράγματα, το ενεργητικό αίσθημα ματαιότητας απέναντι στους Μεγάλους Αγώνες, τις Θεμελιώδεις Ιδεολογίες, τα Σπουδαία Περιστατικά, και η στωική απέχθειά του για μια κοινωνία που συνεχώς ρέπει στον καταναλωτισμό και το θέαμα» τονίζει η σκηνοθέτρια, η οποία υπογράφει επίσης και τη δραματουργία της παράστασης.

Πρωταγωνίστρια του βιβλίου είναι η Ρέα Φραντζή, μια μελαχρινή γυναίκα που χώρισε χωρίς να ξέρει γιατί και μέσα της κρύβει μια χώρα μεταμφιεσμένη. Αυτή ξεχωρίζει τώρα και στην παράσταση. «Ο Βακαλόπουλος της δίνει ένα όνομα, το οποίο στο κενό ανάμεσα στο όνομα και στο επώνυμό της διανύει τη χρονική απόσταση από τους μυθολογικούς χρόνους ως το Βυζάντιο, αυτές τις χιλιετίες δηλαδή που αποτελούν έως σήμερα το μήλον της έριδος της εθνικής μας ταυτότητας. Ρέα, όπως η σύζυγος του Κρόνου που κατάπιε τα παιδιά του, και Φραντζή, όπως ο πρώτος «ρεπόρτερ» της Ιστορίας και αυλικός του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Γεώργιος Φραντζής ή Σφράντζης. Η ηρωίδα του Βακαλόπουλου ρέει μέσα στους θολούς ελληνικούς χρόνους με σκοπό να δώσει ένα τέλος στο σχίσμα με την Ευρώπη και τη Δύση, απλώς όχι με τον γνωστό τρόπο: δεν χωρίζει από την ανατολίτικη καταγωγή αλλά από το δυτικό κακέκτυπο στο οποίο προσκολλήθηκε το νεοελληνικό κράτος από την ίδρυσή του κι έπειτα» επισημαίνει η Ηλέκτρα Ελληνικιώτη.

Με το νέο εγχείρημα, η ομάδα Θέρος εγκαινιάζει το νεοσύστατο χώρο της στην Κυψέλη, «Κάμιρο», τραβώντας τη δική της «Γραμμή του ορίζοντος». «Το θέατρο πάντα διανύει δύσκολες εποχές και είναι οι δύσκολες εποχές που το τροφοδοτούν. Παραφράζοντας τον Βακαλόπουλο, το θέατρο «ζει μέσα στον πόνο». Η διαφορά ίσως της τωρινής εποχής είναι ότι υπερπροσπαθεί για να μην πονάει, για να δείξει ότι μπορεί να ξεπεράσει τις δυσκολίες, ότι είναι και αυτό ένα χαριτωμένο success story σύντομης διάρκειας» καταλήγει η δημιουργός.

INFO

«Η γραμμή του ορίζοντος» 14 έως 17 Οκτωβρίου στις 21.00 στον χώρο Κάμιρος (Ιθάκης 32, Κυψέλη, τηλ. 2117251384, είσοδος 8-12 ευρώ)