Οχι άλλοι νεκροί από το μαχαίρι των νεοναζί

Εναν χρόνο πριν ο δημοκρατικός κόσμος περίμενε με αγωνία αλλά και με επιφυλακτικότητα την εκφώνηση της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για τη μακροχρόνια δίκη της Χρυσής Αυγής, καθώς μέχρι τότε η ελληνική Δικαιοσύνη δεν είχε δείξει αποφασιστικότητα στην τιμώρηση εγκλημάτων με ναζιστικό κίνητρο, μια που συστηματικά τα εγκλήματα αυτά είτε αποδίδονταν σε τυχαίες συμπλοκές είτε εντάσσονταν στη δράση μεμονωμένων δραστών και όχι στον κεντρικό σχεδιασμό της νεοναζιστικής οργάνωσης.

Εναν χρόνο μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης και εν αναμονή του προσδιορισμού του εφετείου, μπορούμε να πούμε πως η νίκη της δημοκρατίας κατά των φασιστικών εγκλημάτων δεν ήταν μεν οριστική, αλλά σίγουρα είναι καθοριστική για τις μελλοντικές εξελίξεις. Παράλληλα, η νίκη αυτή αποτελεί ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις πως, αφού κατέστη εφικτό να καταδικαστούν τα συγκεκριμένα πρόσωπα δράστες εγκλημάτων-φορείς υλοποίησης ναζιστικών ιδεών μετά από τριάντα έτη δράσης και ασυλίας, αυτό μπορεί να ξανασυμβεί και σε ενδεχόμενη επανεμφάνιση του φαινομένου. Το κράτος, που δυστυχώς κάλυπτε τη δράση της οργάνωσης για τρεις δεκαετίες, κάνοντας επιλεκτική και εργαλειακή χρήση των χρυσαυγιτών, που λειτουργούσαν ως το μακρύ χέρι του, αναγκάστηκε μπροστά στον τεράστιο όγκο των στοιχείων να υποχωρήσει.

Η δίκη και η κατάληξή της μας έδωσε γνώση και κυρίως μας δίδαξε πώς η ολιγωρία και η ανοχή σε τέτοιες συμπεριφορές μπορεί να αποβούν μοιραίες. Δυστυχώς, βλέπουμε πως οι ιδέες και η ατζέντα της Χρυσής Αυγής αναπαράγονται από θεσμικά χείλη, με τον μανδύα αυτή τη φορά της κυβερνητικής νομιμοποίησης, κανονικοποιώντας την ιδεολογία της και προσφέροντας έδαφος για εκδήλωση νέων φαινομένων βίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προσπάθεια εμφάνισης των γεγονότων στα σχολεία της Σταυρούπολης ως αποτέλεσμα ύπαρξης «δύο άκρων» και βίας εκατέρωθεν, ενώ είναι σαφές ότι οι εκδηλώσεις αυτές εντάσσονται στην κλασική τακτική νεοναζιστικών οργανώσεων, που επιχειρούν να προσεγγίσουν τους νέους παρουσιάζοντας τις ιδέες τους ως απόλυτη λύση στα προβλήματα που απασχολούν τη νεολαία. Απεδείχθη ότι το παρακράτος και το κράτος που το εκτρέφει μπροστά σε συνεχή και συστηματικό αγώνα αναγκάζονται να υποχωρήσουν, το ζήτημα όμως που τίθεται πλέον είναι να μη θρηνήσουμε και άλλους νεκρούς από το μαχαίρι των νεοναζί.

Για τον λόγο αυτόν είναι αδικαιολόγητη η παροχή κάλυψης σε φορείς ναζιστικών ιδεών απλά και μόνο για άντληση ψήφων από τη δεξαμενή ψηφοφόρων των αντίστοιχων μορφωμάτων. Αυτό που μένει, λοιπόν, να πράξουμε, έως την έναρξη της δίκης κατά της Χρυσής Αυγής σε δεύτερο βαθμό, είναι να παραμείνουμε ενεργοί, με δημοκρατικά αντανακλαστικά να αντιδρούμε σε οποιαδήποτε συμπεριφορά απειλεί την έννοια της δημοκρατίας και οδηγεί σε εκφασισμό της κοινωνίας και κυρίως να μην ξεχνάμε τις απώλειες που προκάλεσε η δράση της Χρυσής Αυγής, να μην ξεχνάμε τους νεκρούς και σοβαρά τραυματίες, σχετικοποιώντας τη ναζιστική βία.

Η Ελευθερία Τομπατζόγλου είναι δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, εκπρόσωπος της οικογένειας του Παύλου Φύσσα