Να μπει τέρμα στον εφησυχασμό

Η απόφαση του Εφετείου στηρίχτηκε αποκλειστικά στο συντριπτικό ενοχοποιητικό υλικό που συγκεντρώθηκε, το οποίο επιβεβαίωσε το περί δικαίου αίσθημα του λαού μας.

Η απόφαση αυτή είναι εξ αντικειμένου ιστορικής σημασίας -το μέγεθος της οποίας δεν μπορούμε απόλυτα να συλλάβουμε σήμερα – γιατί αφαίρεσε την πολιτική αμφίεση της Χρυσής Αυγής, αποκαλύπτοντας ολοκάθαρα τον εγκληματικό ναζιστικό της χαρακτήρα.

Επίσης, τεράστιας αξίας είναι το γεγονός ότι το Δικαστήριο έκρινε πως η ανθρωποκτονία του Π. Φύσσα, η απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Αμπουζίντ Εμπάρακ, η επίθεση εναντίον των κομμουνιστών συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και όλες οι άλλες πράξεις, δεν έγιναν από μεμονωμένα άτομα που έδρασαν με δική τους πρωτοβουλία ως «ιδιώτες» και εκτός πλαισίου Χ.Α., όπως υποστήριζαν. Αντίθετα, το Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν προϊόν σχεδιασμένων και οργανωμένων επιθέσεων, που ανέλαβαν να εκτελέσουν τα τάγματα εφόδου που δρούσαν στο πλαίσιο της ναζιστικής οργάνωσης, η οποία λειτουργούσε με στρατιωτική πειθαρχία, πίστη και υπακοή στον αρχηγό και την ηγεσία κατά των εχθρών της (μετανάστες, αντιφασίστες, κομμουνιστές, γενικότερα πολιτικοί αντίπαλοι).

Κρίθηκε δηλαδή ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να τελεστούν τα εγκλήματα αυτά από τους συγκεκριμένους δράστες εάν αυτοί δεν ενεργούσαν στο πλαίσιο της ναζιστικής οργάνωσης, της οποίας τους στόχους υλοποιούσαν.

Για τους προαναφερόμενους λόγους, το Δικαστήριο καταδίκασε για διεύθυνση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση 50 κατηγορουμένους που ανήκαν στην ιεραρχική κλίμακα της Χρυσής Αυγής, και υλοποιούσαν το έργο της, δηλαδή:

– 7 διευθυντές (αρχηγό και μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου).

– Τους υπόλοιπους 11 βουλευτές.

– Τους πυρηνάρχες Νίκαιας, Πειραιά, Ιεράπετρας και τους επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης Περάματος.

– Τα τάγματα εφόδου της τοπικής οργάνωσης Νίκαιας και Περάματος.

– Τα μέλη του τάγματος εφόδου που έδρασαν στις υποθέσεις «Αντίπνοια» και Λουκμάν, για τις οποίες αμετακλήτως καταδικάστηκαν.

– Ενα ακόμα στέλεχος της τοπικής οργάνωσης Πειραιά (από συνομιλία του οποίου προέκυπτε η στοχοποίηση του Π. Φύσσα), τον δράστη αξιόποινων πράξεων στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και μία αστυνομικό.

Το Δικαστήριο, εσφαλμένα κατά τη γνώμη μας, μετέτρεψε την κατηγορία για την επίθεση στο ΠΑΜΕ από κακούργημα σε πλημμέλημα, που λόγω συμπληρώσεως 8ετίας ήδη παρεγράφη, με αποτέλεσμα στην κατ’ έφεσιν δίκη να μην παρασταθεί η Πολιτική Αγωγή του ΠΑΜΕ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Παρ’ όλα αυτά, η απόφαση έχει ιστορική αξία για τον λαό μας.

Η, χάρη στη δίκη, απόσυρση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής από την τρομοκρατική δράση – δηλαδή από το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει καλά – σηματοδότησε το βάθεμα της κρίσης της ναζιστικής οργάνωσης.

Η επανεμφάνιση ναζιστικών ομάδων με κουκούλες, ναζιστικούς χαιρετισμούς και συνθήματα, χρήση λοστών, μαχαιριών κ.λπ. εναντίον αντιφασιστών (ΕΠΑΛ Σταυρούπολης κ.λπ.), τα συγχαρητήρια από την τριχοτομημένη ναζιστική Χρυσή Αυγή, οι ανιστόρητοι συμψηφισμοί με ενεργοποίηση της θεωρίας των δύο άκρων, οι διάφορες νομικές φωνές στο πρόσωπο των οποίων εσχάτως οι ναζιστές βρίσκουν συμμάχους, αποδεικνύουν ότι οι νόμοι και οι δικαστικές αποφάσεις είναι μεν αναγκαίες, μα το φαινόμενο θα αντιμετωπιστεί πλήρως μόνο με τη δράση του λαού. Οι τελευταίες εξελίξεις απαιτούν να μπει τέρμα στον εφησυχασμό, απαιτούν την ενεργοποίηση του λαού, την επαγρύπνησή του, την απομόνωση των ναζιστών, ώστε να μην επικρατήσει ο τρόμος και να μη θρηνήσουμε πάλι ανθρώπινες ζωές.

Ο Θεόδωρος Θεοδωρόπουλος είναι δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, εκπρόσωπος των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ