Μια ιστορική απόφαση για τη Δικαιοσύνη

Οσα χρόνια κι αν περάσουν η 7η Οκτωβρίου 2020 θα αποτελεί ορόσημο για τη Δικαιοσύνη, τη Δημοκρατία και τον νομικό μας πολιτισμό. Ο θεσμός της Δικαιοσύνης, μετά από μία πολυετή διαδικασία – τη μεγαλύτερη σε διάρκεια στα ποινικά χρονικά της χώρας μας – έκρινε σε πρώτο βαθμό ότι η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση σε μία ιστορική ημέρα για την ίδια, την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η ομόφωνη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα από την ανακοίνωσή της είχε άμεση αντανάκλαση στην ελληνική κοινωνία και στους χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για να ακούσουν την ετυμηγορία, ξεπερνώντας ταυτόχρονα τα σύνορα της χώρας. Το διακύβευμα της δίκης, που στηρίχτηκε σε ένα βαρύ κατηγορητήριο με βάση το οποίο σταθμίστηκαν, κρίθηκαν και αξιολογήθηκαν συγκεκριμένες αξιόποινες πράξεις – και όχι ιδεολογίες – που εμπίπτουν στον Ποινικό Κώδικα και τιμωρούνται από τον νόμο αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ μεγάλο σε δικαστικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

ΜΕ ΟΜΟΦΩΝΗ ΚΡΙΣΗ. Ηταν λίγο μετά τις 11 το πρωί της 7ης Οκτωρβίου 2020 όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου Μαρία Λεπενιώτη, η οποία με δικονομική αρτιότητα χειρίστηκε τη δύσκολη αυτή υπόθεση, μαζί με τους εφέτες Ανδρέα Ντόκο και Γεσθημανή Τσουλφόγλου ανέβηκαν στην έδρα του Εφετείου για να ανακοινώσουν την ετυμηγορία τους. Οι τρεις τακτικοί δικαστές ομόφωνα κήρυξαν ενόχους όλους τους πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής για το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης αφαιρώντας από το κόμμα, που είχε καταφέρει να μπει στη Βουλή, τον πολιτικό του μανδύα. Και ακριβώς αυτή η ομόφωνη κρίση τους, έκανε ακόμα μεγαλύτερο το ιστορικό αποτύπωμα της απόφασης. Ούτε ένας από τους τρεις φυσικούς δικαστές, δεν αποτίμησε με διαφορετικό τρόπο το πλούσιο αποδεικτικό υλικό (μαρτυρικές καταθέσεις, έγγραφα, βίντεο, φωτογραφίες).

Ούτε ένας από τους τρεις δικαστικούς λειτουργούς δεν πείστηκε από τις υπερασπιστικές θέσεις των κατηγορούμενων πρώην βουλευτών της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι εμφανίστηκαν ενώπιόν τους μόνο για να απολογηθούν, ενώ όλα τα υπόλοιπα χρόνια που διήρκησε η δίκη τους επέλεξαν να εκπροσωπηθούν, όπως έχουν δικαίωμα, από τους υπερασπιστές τους. Ούτε ένας από τους τρεις δικαστές δεν ακολούθησε την αγόρευση της εισαγγελέως της έδρας Αδαμαντίας Οικονόμου, η οποία λίγους μήνες πριν είχε εισηγηθεί την ενοχή μόνο του καθ’ ομολογίαν του δράστη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, Γιώργου Ρουπακιά, προτείνοντας την απαλλαγή τόσο των συνεργών του στην ίδια εγκληματική πράξη, όσο και την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων πρώην βουλευτών της Χρυσής Αυγής.

ΤΑ «ΟΠΛΑ» ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Η ιστορική απόφαση στη δίκη της Χρυσής Αυγής απέδειξε ότι η Δημοκρατία έχει τα δικά της «όπλα», που δεν είναι άλλα από τους θεσμούς της – εν προκειμένω η Δικαιοσύνη – με τα οποία μπορεί να αντιμετωπίζει τέτοιου είδους αξιόποινες πράξεις και συμπεριφορές. Απέδειξε επίσης, με σεβασμό πάντοτε στον νομικό μας πολιτισμό και στους κανόνες του, ότι όσο αργόσυρτοι, περίπλοκοι ή υπερβολικοί κι αν φαίνονται καμιά φορά οι ρυθμοί στην απονομή της, η  Δικαιοσύνη μπορεί να επιτελέσει τον θεσμικό της ρόλο.

Επιπλέον, η σημαντικότητα και η ιστορικότητα της απόφασης αυτής, που απογύμνωσε τον πολιτικό χαρακτήρα της οργάνωσης έγκειται, όπως είχαν επισημάνει πολλοί νομικοί, και στο γεγονός ότι θα αποτελεί εφεξής σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή έννομη τάξη και όχι μόνο. Τα διεθνή ΜΜΕ, τα οποία από την πρώτη στιγμή παρακολούθησαν την πορεία της διαδικασίας, ανέδειξαν την είδηση για την έκδοση της απόφασης, επισημαίνοντας πως πρόκειται για απόφαση-ορόσημο που ολοκλήρωσε μια από τις πιο σημαντικές πολιτικές δίκες στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Η «αυλαία» της δικαιοσύνης μπορεί να έκλεισε σε πρώτο βαθμό πριν από ένα έτος με μία απόφαση, που εκτός όλων των άλλων, αποτελεί πλήρη δικαίωση για τα θύματα της Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, όπως όλοι είχαν επισημάνει από την αρχή, ο δρόμος μέχρι την έκδοση απόφασης σε δεύτερο βαθμό είναι μεγάλος και δεν χωρά κανένας εφησυχασμός.