Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω για τον Μποντ
Τα βασικά συστατικά {CR}του «μύθου» από τη σύλληψη του Φλέμινγκ ώς τις καινοτομίες και ανατροπές με τον Ντάνιελ Κρεγκ
Ολοι οι Μποντ της οθόνης {CR}μαζί ή, έστω, {CR}τα κέρινα ομοιώματά τους, στο μουσείο Μαντάμ Τισό
Δισεκατομμύρια δολάρια είναι τα έσοδα – σε παγκόσμια κλίμακα – που έχει αποφέρει στα ταμεία κατά τη διάρκεια της 60χρονης κινηματογραφικής πορείας του ο κατάσκοπος-ήρωας που ο Ντάνιελ Κρεγκ ενσαρκώνει για πέμπτη και τελευταία φορά στην καριέρα του στο «No Time to Die», από την ερχόμενη Πέμπτη. Επάξιος, όπως αποδείχθηκε, αντικαταστάτης των Πιρς Μπρόσναν, Τίμοθι Ντάλτον, Ρότζερ Μουρ, Τζορτζ Λέιζενμπι και βεβαίως του πρώτου διδάξαντος, Σον Κόνερι. Το ερώτημα για την αντικατάστασή του παραμένει καυτό, ενώ όταν κάποια στιγμή ακούστηκε έντονα το όνομα του Ιντρις Ελμπα, αναπόφευκτα προκλήθηκαν διχογνωμίες σε ό,τι αφορά το χρώμα του ήρωα.
Σε ό,τι αφορά τις ίδιες τις ταινίες κατασκοπείας, πολλά πράγματα άλλαξαν ριζικά εν έτει 1962, όταν στο «Δρ Νο» ο Σον Κόνερι, για πρώτη φορά μέσα σε ένα υπερπολυτελές καζίνο, αναφέρεται ως «Μποντ. Τζέιμς Μποντ». Το συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο παραμένει το πιο αναγνωρίσιμο μυστικού πράκτορα της κινηματογραφικής ιστορίας. Για πρώτη φορά ένας κατάσκοπος είχε την εικόνα Αδωνη και σπάνιες ικανότητες – με μια λέξη στα… πάντα! Δέκα χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του και ενώ είχαν μεσολαβήσει πέντε ακόμα ταινίες (όλες με τον Κόνερι), η κριτική δεν μπορούσε ακόμη να καθορίσει το πού ακριβώς οφείλεται η επιτυχία του ήρωα. Η σύλληψη, η γέννηση αλλά και η βάπτιση του πράκτορα Τζέιμς Μποντ έγιναν στην Τζαμάικα, όπου ο Ιαν Φλέμινγκ, ο συγγραφέας των περιπετειών του ήρωα, βρέθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Φλέμινγκ ερωτεύτηκε το μέρος με την πρώτη ματιά και αμέσως μετά τον πόλεμο αγόρασε ένα τεράστιο οικόπεδο στην παραλία των κοραλλιών ονομάζοντάς το Goldeneye. Η ονομασία της τοποθεσίας που μετά τον θάνατο του Φλέμινγκ πουλήθηκε στον Μπομπ Μάρλεϊ (και έναν χρόνο αργότερα στον ιδρυτή της Island Records Κρις Μπλάκγουελ) επρόκειτο να γίνει ο τίτλος ενός από τα μυθιστορήματα με ήρωα τον Τζέιμς Μποντ αλλά και η πρώτη ταινία με τον Πιρς Μπρόσναν στον ρόλο του πράκτορα.
Η προσθήκη ρεαλισμού. Οι περιπέτειες του Μποντ δεν υστέρησαν ποτέ στην επιφάνεια. Είχαν – και έχουν – ευχάριστους, γραφικούς ήρωες (αρέσουν ιδιαιτέρως οι «κακοί»), επαναστατικά, ανάλογα με την εποχή τους, οπτικοακουστικά εφέ, πανέμορφα κορίτσια, αξέχαστα τραγούδια, κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα και καλογραμμένα σενάρια.
Αν κάτι δεν είχαν, και αυτό προστέθηκε από τη στιγμή που ο Κρεγκ ανέλαβε τον ρόλο, είναι ο ρεαλισμός. Ακόμα και με τον Μποντ «τσαλακωμένο» όμως (σωματικά και ψυχικά), που ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο άρεσε ο Κρεγκ, δεν σταμάτησαν ποτέ να προσφέρουν στον θεατή τη φυγή. Εστω και αν αγνόησαν το στοιχείο εκείνο χάρη στο οποίο φέρ’ ειπείν ο «Κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο» (1966) με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον (από το μυθιστόρημα του Τζον Λε Καρέ) κατέχει τη θέση της υποβλητικότερης ταινίας κατασκοπείας που γυρίστηκε ποτέ.
Διαφημιστικό όχημα. Επίσης, ο Μποντ ήταν πάντα ένα θαυμάσιο «διαφημιστικό όχημα». Ενα από τα χαρακτηριστικά των ταινιών Τζέιμς Μποντ ανέκαθεν ήταν οι διαφημίσεις προϊόντων που πάντοτε κατάφερναν και εισχωρούσαν πονηρά μέσα στα σενάρια. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά. Ας μείνουμε στα αυτοκίνητα. Από την Aston Martin DB5 του «Χρυσοδάχτυλου» ως την BMW Ζ8 στο «Ο κόσμος δεν είναι αρκετός», ο διάσημος πράκτορας, εδώ και 60 χρόνια και με την πολύτιμη βοήθεια του αρχιμηχανικού του, «Q», χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο όχι μόνο ως μέσον διαφυγής ή καταδίωξης αλλά και ως το απόλυτο όπλο κατάκτησης των εντυπωσιακών συνοδών του. Ετοιμα να προμηθεύσουν από ρουκέτες μέχρι… σαμπάνια, τα αυτοκίνητα του Τζέιμς Μποντ έδειξαν στον ανδρικό και γυναικείο πληθυσμό ότι στα κατάλληλα χέρια μπορούν να χρησιμεύσουν για πολλές εξωτερικές αλλά και εσωτερικές χρήσεις. Και φυσικά έφερναν στα ύψη τις πωλήσεις τους – βέβαια, αυτό σταμάτησε να γίνεται με τόσο κραυγαλέο τρόπο μετά το «σκάνδαλο» που προκάλεσε η τελευταία περιπέτεια του Πιρς Μπρόσναν ως Τζέιμς Μποντ, το «Πέθανε μια άλλη μέρα», η οποία κατά τη διάρκεια των δυόμισι περίπου ωρών της κατέληξε σε σουπερμάρκετ της τζετ σετ κοινωνίας.
Τότε, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα της παραγωγής του «Πέθανε μια άλλη μέρα» οι πιστοί, «καθαροί» φαν του 007 είχαν ήδη αρχίσει να ξενίζουν. Ο Γκρέιαμ Ράι, εκδότης του «007 Magazine», αναφέρθηκε στον εκφυλισμό του ήρωα που κατ’ αυτόν τον τρόπο χάνει τη μοναδικότητά του, ενώ ο Λορέν Περιό, ιδρυτής του παριζιάνικου φαν κλαμπ του Μποντ, ανησυχούσε ότι τελικά τα προϊόντα γύρω από τον Μποντ έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον ίδιο τον ήρωα.
INFO
Η νέα ταινία Τζέιμς Μποντ, «No Time to Die», θα προβάλλεται στους κινηματογράφους από την ερχόμενη Πέμπτη














