«Δοκιμαστικός σωλήνας» για την κυβέρνηση του Βερολίνου

Ποια θα είναι τα τρία (κατά πάσα πιθανότητα) κόμματα τα οποία θα συγκροτήσουν τον επόμενο κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας ο οποίος, έπειτα από 16 χρόνια, δεν θα έχει επικεφαλής την Ανγκελα Μέρκελ; Και ποιο θα είναι το όνομά του, με βάση τα χρώματά τους – Φωτεινός Σηματοδότης, Τζαμάικα, Γερμανία ή Κοκκινοπράσινος;

Η αλήθεια είναι ότι, καθώς θεωρείται σχεδόν δεδομένο πως το σκηνικό που θα αναδείξουν οι κάλπες της Κυριακής θα είναι πιο κατακερματισμένο παρά ποτέ, η προσοχή όλων έχει στραφεί ήδη στην επόμενη ημέρα. Πολλοί δε προβλέπουν ότι ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης θα αποτελέσει ένα δύσκολο πολιτικό σταυρόλεξο. Οι προβλέψεις δίνουν και παίρνουν. Το ίδιο και οι εκτιμήσεις για το στίγμα που θα δώσει, τόσο προς τους Γερμανούς όσο και προς την υπόλοιπη Ευρώπη, η πορεία της οποίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις επιλογές του Βερολίνου. Δεν λείπουν και εκείνοι που θεωρούν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι ασταθής και δεν αποκλείεται να μη «βγάλει» την τετραετία. Σε κάθε περίπτωση, ένα είναι σίγουρο: το ομοσπονδιακό πολιτικό σύστημα της Γερμανίας επιτρέπει να δοκιμαστούν στην πράξη όλοι οι πιθανοί συνασπισμοί που θα μπορούσαν να προκύψουν στην κεντρική κυβέρνηση – και ταυτόχρονα, τα υποψήφια κόμματα να δώσουν τα… διαπιστευτήριά τους. Μια απλή ματιά δε στο τι συμβαίνει στα 16 κρατίδια δείχνει ότι αυτό ακριβώς έχει γίνει!

Πράγματι, εκεί θα συναντήσει κανείς όλους τους δυνατούς συνδυασμούς, δικομματικούς και τρικομματικούς. Η Χριστιανική Ενωση συνεργάζεται με τους Σοσιαλδημοκράτες σε δύο κρατίδια, με την αναλογία πρωθυπουργών να είναι ένα προς δύο. Σε τρία ακόμη, τα δύο παραδοσιακά κόμματα διαθέτουν και άλλον εταίρο – σε δύο περιπτώσεις τους Πράσινους και σε μία τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες.

Οι Χριστιανοδημοκράτες, επίσης, συνεργάζονται σε δύο κρατίδια με τους Πράσινους, έχοντας μοιράσει ισότιμα τους πρωθυπουργούς. Σε δύο ακόμη έχουν εταίρο το FDP – εκ των οποίων στο ένα υπάρχει κυβερνητική συνεργασία και με τους Πράσινους. Οι δε Χριστιανοκοινωνιστές έχουν συγκροτήσει κυβέρνηση στη Βαυαρία με τους Ελεύθερους Ψηφοφόρους.

Το SPD, από την πλευρά του, ηγείται της κυβέρνησης ενός κρατιδίου με τη στήριξη μόνο των Πρασίνων, ενώ σε δύο ακόμη έχει καταφέρει κάτι ανάλογο έχοντας ως εταίρο την Αριστερά και σε ένα το FDP. Η Αριστερά, μάλιστα, ασκεί και την πρωθυπουργία σε ένα κρατίδιο, με τη στήριξη SPD και Πρασίνων – αφήνοντας, έτσι, μόνο το FDP από τα πέντε παραπάνω κόμματα χωρίς την ηγεσία μιας τοπικής κυβέρνησης.

Συμπέρασμα: όποια μορφή και να έχει η νέα ομοσπονδιακή κυβέρνηση, μόνο έκπληξη δεν θα συνιστά.