Η Κάλλας επέστρεψε στο Ηρώδειο ως Μπελούτσι

Στη σκηνή ένας ευρύχωρος καναπές, ακριβές αντίγραφο του επίπλου που υπήρχε στο διαμέρισμά της στη Λεωφόρο Ζορζ Μαντέλ στο Παρίσι. Εκεί όπου πέρασε τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής της. Στην άλλη άκρη του καναπέ το γραμμόφωνο στο οποίο η Μαρία Κάλλας έβαζε δίσκους της για να ακούει τη φωνή της καθώς και αυθεντικές ηχογραφήσεις του Μπελ Κάντο που λάτρευε. Στο δάπεδο, σπαρμένα τριαντάφυλλα. Και πίσω, η Καμεράτα υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου. Αυτή ήταν η εικόνα του κατάμεστου (όσο επέτρεπαν τα μέτρα προστασίας) χθες Ηρωδείου καθώς το κοινό περίμενε στη σκηνή τη Μόνικα Μπελούτσι, που στην παράσταση του Τομ Βολφ «Μαρία Κάλλας: επιστολές και αναμνήσεις» υποδύεται τη θρυλική ελληνίδα σοπράνο.

Η Μόνικα ανέβηκε στη σκηνή του Ηρωδείου ως Μαρία 64 χρόνια μετά το μοναδικό ρεσιτάλ που είχε δώσει η ίδια η Κάλλας στις 5 Αυγούστου 1957 στο Ηρώδειο. «Το τραγούδι είναι απόπειρα ανύψωσης για εμένα» είπε σε άψογα γαλλικά και άρχισε να διαβάζει τις επιστολές της Ντίβας, φορώντας μάλιστα ένα φόρεμα που ανήκε στην Κάλλας, δανεισμένο από την ιταλική συλλογή My private Callas, και το οποίο παρέμεινε φυλαγμένο και αφόρετο για περισσότερα από 60 χρόνια. Η μουσική ακουγόταν κατά διαστήματα στη διάρκεια της παράστασης, σαν μία ενωτική παύλα από τη μία επιστολή προς την άλλη, για να υπενθυμίζει τον χρόνο που κυλά. Η Κάλλας της Μπελούτσι μιλά τρυφερά στον σύζυγό της Τζιοβάνι Μπατίστα Μενεγκίνι, στη δασκάλα της Ελβίρα ντε Ιντάλγκο, στον νονό της Λεωνίδα Λαντζούνι… Στο ενδιάμεσο, διάσημες άριες όπως η «Casta Diva» από τη «Νόρμα» γεφυρώνουν αυτό το αφήγημα στο Ηρώδειο.

Η φωνή της αναγνώστριας των επιστολών που αρχικά αναβλύζει με όλη τη δύναμη της νεανικής προσμονής αρχίζει σιγά σιγά να ξεθωριάζει. Εως ότου θα σβήσει, μην αφήνοντας τίποτα άλλο παρά ένα πιάνο που παίζει μόνο του, μελωδίες χαμένες στον καιρό. Και το αυθεντικό πιάνο της Μαρίας Kάλλας, δώρο του Aριστοτέλη Ωνάση προς εκείνη, συμμετείχε στην παράσταση. Στο ιστορικό αυτό πιάνο ο Γιώργος Πέτρου έπαιξε στο φινάλε τιμητικά την «Ελεγεία» του Μασνέ.

Ισως αυτό που μένει από τις «Eπιστολές και αναμνήσεις της Μαρίας Κάλλας», που η Μόνικα Μπελούτσι ξαναδιαβάζει απόψε και αύριο, συμπίπτει με ό,τι σημαίνει η αληθινή Κάλλας για τον κάθε θεατή: σε όλους γνωστή αλλά συγχρόνως άγνωστη.