Η προσφυγή της ΑΕΛ ανέδειξε το ατόπημα ολκής

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης επέλεξε να φύγει από το ποδόσφαιρο σαν… πολιτικός. «Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, μόνο ένοχοι» έγραψε στην επιστολή παραίτησης (9/9) από την προεδρία της ΕΠΟ που έκλεισε βίαια έναν σύντομο κύκλο προσδοκίας. Δεν εξήγησε ποτέ τους λόγους που οδήγησαν στην απόφασή του. Και το κυριότερο; Δεν δοκίμασε να… σπάσει αβγά. Να συγκρουστεί με εκείνους και εκείνα που κρατούν τη χώρα μας σε επίπεδο ποδοσφαιρικής Μπανανίας.

Την ίδια κιόλας μέρα της παραίτησης, η Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας απαλλαγμένη από έναν πρόεδρο που δεν ταίριαζε με το «όραμά» της, αποφάσισε κόντρα στα συμφωνηθέντα, να διεξαγάγει το πρωτάθλημα της Super League 2 με τον πλέον αμίμητο τρόπο: Θα παίξουν 36 ομάδες σε αυτό, σε δύο ομίλους και θα ανέβει μόλις μία στη Super League 1. Γιατί; Επισήμως γιατί… έτσι. Ανεπίσημα; Διότι φαίνεται ότι κάποιοι ήδη προσβλέπουν στη διατήρηση ισορροπιών που τους δίνουν το «πάνω χέρι» στον συνεταιρισμό της Super League: «Μη χάσουμε τα… ψηφαλάκια τώρα που προσπαθούμε να στήσουμε σκηνικό κεντρικής διαχείρισης» θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος φωναχτά.

Πέντε μέρες μετά, στις 14 Σεπτέμβρη, μια άλλη επιτροπή της ΕΠΟ με τη διαδικασία του κατεπείγοντος αποφάσισε και διέταξε κάτι ακόμη πιο απίθανο: Να δοθεί κανονικά αδειοδότηση σε 11 ΠΑΕ της περσινής Football League για να συμμετάσχουν – μέσω της αναδιάρθρωσης – στη Super League 2 δίχως να πληρούν τις βασικές προϋποθέσεις. Στην άκρη κάθε σκέψη ισονομίας. Κάθε λογική. Πήραν παράταση μάλιστα ως τις 27/9 για να κάνουν μεταγραφές. Και το δικαίωμα να μπορούν ως τις 31/12 να εκπληρώσουν τα υποχρεωτικά οικονομικά κριτήρια του Κανονισμού Αδειοδότησης. Κανονικό πραξικόπημα, κόντρα στο ίδιο το Καταστατικό της Ομοσπονδίας. Μία απόφαση που ακύρωσε και κατέστησε διακοσμητική την Επιτροπή Αδειοδότησης της ΕΠΟ. Που παρέκαμψε την Εκτελεστική Επιτροπή. Μια… υπέρβαση καθήκοντος που τροποποίησε τον Κανονισμό Αδειοδότησης επ’ ωφελεία συγκεκριμένων ομάδων.

Σε οποιαδήποτε άλλη ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ευρώπης αυτά δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν ούτε… ανέκδοτο. Εδώ είναι η σκληρή πραγματικότητα. Και πραγματικά θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να ακούσει κανείς τι έχουν να πουν οι εμπνευστές, μπροστά σε αρεοπαγίτες δικαστές. Διότι μέσω της χθεσινής προσφυγής της ΑΕΛ, η υπόθεση πηγαίνει στο Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ.  Ως έχοντες έννομο συμφέρον οι Βυσσινί ζητούν την ακύρωση της απόφασης που έλαβε η Επιτροπή Εκτάκτων Θεμάτων και «να απαγγελθεί η έκπτωση από το αξίωμά τους ως Μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ των κ.κ. Παναγιώτη Δημητρίου, Αναπληρωτή Πρόεδρου, Αστέριου Αντωνίου, Α’ Αντιπροέδρου, Κλέαρχου Τζαφέρη, Ταμία, οι οποίοι και υπερψήφισαν κατά τη λήψη της σχετικής απόφασης».

Πώς αποφάσισαν, τρεις άνθρωποι στην ΕΠΟ νύχτα με τηλεδιάσκεψη, ότι έχουν το δικαίωμα να ακυρώνουν ή να καταργούν νόμιμες και τελεσίδικες αποφάσεις των θεσμοθετημένων στον ισχύοντα Κανονισμό Αδειοδότησης αρμόδιων δικαιοδοτικών Οργάνων για το ποιος παίρνει άδεια και ποιος όχι; Από πότε η Επιτροπή Εκτάκτων Θεμάτων απέκτησε την εξουσία να ακυρώνει αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ ή να τροποποιεί Κανονισμούς όποτε της αρέσει χωρίς να δίνει δικαίωμα σε κανέναν, χωρίς να υπολογίζει ούτε το καταστατικό, ούτε τους κανονισμούς;  Πώς γίνεται πρόσωπα που τα συναντά στη μια Επιτροπή, να είναι τα ίδια με εκείνα που ακυρώνουν την απόφαση μιας άλλης;

Αφού δεν είπε τίποτε για όλα αυτά ο Ζαγοράκης, ας ενημερωθούμε τουλάχιστον από τη Δικαιοσύνη…