Ενας ανεφάρμοστος νόμος

Προχθές το βράδυ είχα την ατυχία να εγκλωβιστώ στο κέντρο της πρωτεύουσας – όπως υποθέτω και χιλιάδες άλλοι κάτοικοι αυτής της έρμης πόλης. Αυτή τη φορά ήταν πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, μαθητών, γονέων, φίλων και συγγενών, με αιτήματα τα οποία είχαν σχέση με όλη την γκάμα της Παιδείας σε συνδυασμό με την COVID-19. Αδιάφορο. Η γκάμα. Οχι τα προβλήματα. Συνεχίζω. Εκείνος ο Χρυσοχοΐδης, ο οποίος αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση, ως δήθεν έχων την ευθύνη για τις καταστροφικές πυρκαγιές του Αυγούστου (επί πραγματικού, ο μόνος αμέτοχος σε όλο αυτό…), αν θυμάμαι καλά, και μάλλον θυμάμαι, είχε ψηφίσει έναν νόμο ο οποίος καθόριζε το πλαίσιο για τις συγκεντρώσεις και τις πορείες ώστε να μην αναστατώνεται και, πολύ περισσότερο,  διαλύεται ο ιστός της πόλης. Ο νόμος αυτός δεν εφαρμόζεται πλέον – αυτό καταλάβαμε όλοι όσοι είχαμε την… ευτυχία να υποστούμε τις συνέπειες της κατάργησης το απόγευμα της Τετάρτης.

Και κάπως έτσι, για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι έχουμε μια κυβέρνηση η οποία κάνει, υποτίθεται, μεταρρυθμίσεις και ύστερα από λίγο σπεύδει να τις πάρει πίσω, μην τυχόν και την… παρεξηγήσουν οι δεξιοί!

Εξυπνες περιοδείες

Διαβάζω εδώ και εκεί ότι ο πρόεδρος Κυριάκος ετοιμάζεται για περιοδείες στην Περιφέρεια, αλλά περιοδείες έξυπνες, τύπου «Ντάλτον» (ήτοι τυχαίες ή «τυχαίες» συναντήσεις με απλούς ανθρώπους, ελεύθερες συζητήσεις και αυθόρμητες ή λιγότερο «αυθόρμητες» δημόσιες παρεμβάσεις). Ο,τι δηλαδή έκανε, πηγαίνοντας από τη Θεσσαλονίκη στην Καρδίτσα και στη Λάρισα, προχθές, με τον έφιππο «Ντάλτον» και την παρέμβαση σε μια καθημερινή πρωινή εκπομπή περιφερειακού σταθμού της Θεσσαλίας.

Λογικό όμως δεν είναι να το συνεχίσει το έργο; Αν μέσα στα πλάνα του προσεχώς είναι, όπως δείχνουν τα «σημάδια» και το γενικότερο κλίμα, οι πρόωρες εκλογές, προφανώς και θα κάνει πράγματα που δεν αναμένονται και έχουν μια πρωτοτυπία. Και επειδή είναι και πολύ fit το αγόρι, παρότι έχει καβαλήσει αρκετά τα πρώτα -ήντα (53 πλέον, ζωή να ‘χει), μην τον δούμε καμιά μέρα και σε τίποτε extreme sports, τύπου bungee jumping (μεταξύ μας, απορώ πώς δεν το έκανε ήδη την Τρίτη το μεσημέρι που πήγε στην Κόρινθο – είχε μια θαυμάσια ευκαιρία να κάνει παράκαμψη στη γέφυρα του Ισθμού και να το επιχειρήσει…).

Και μια προειδοποίηση: Επειδή στην Ελλάδα επικρατεί ο μιμητισμός, προσοχή, ιδιαίτερα οι υπερήλικοι συμπατριώτες της αδάμαστης ελληνικής επαρχίας. Μια φορά έγινε ό,τι έγινε με τον «Ντάλτον» της Θεσσαλίας. Μην αρχίσουν τώρα και καβαλάνε τ’ άλογα και κόβουν πέρα-δώθε βόλτα στους αγρούς, μην πέσει πάνω τους ο Μητσοτάκης!

Μια φορά ήταν, δεν επαναλαμβάνεται…

Η σημαία που έλειπε

Το λατρεμένο Καστελλόριζο αποτέλεσε φέτος για πολλούς Αθηναίους ταξιδιωτικό προορισμό, πράγμα για το οποίο μόνο εύσημα οφείλω να απονείμω. Διακοπές στο ακρότατο σημείο της ελληνικής επικράτειας, σε έναν τόπο μαγευτικό όπως το λιλιπούτειο Καστελλόριζο, είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ασφαλείς στις μεγαλουπόλεις μας, μικρο(ή μεγαλο)αστοί για εκείνους που εκ των πραγμάτων είναι ακρίτες. Τρεις-τέσσερις παρέες φίλων μου ταξίδεψαν εκεί φέτος (εγώ δεν τα κατάφερα, ελπίζω του χρόνου).

Και μεταξύ τους η Σοφία, η φίλη μου. Που πρόσεξε κάτι το οποίο χιλιάδες που επισκέπτονται κάθε χρόνο το νησί δεν το είχαν παρατηρήσει. Οτι ενώ υπήρχαν παντού ελληνικές σημαίες, μικρές, μεγάλες, μεγαλύτερες, ορατές από τους «απέναντι», δεν υπήρχε πουθενά μια σημαία της Ευρωπαϊκής Ενωσης που να δείχνει ακριβώς στον κακό γείτονα ότι τα σύνορα της Ευρώπης εκτείνονται ώς το Καστελλόριζο. Επιστρέφοντας λοιπόν στην Αθήνα, φρόντισε, ιδίοις εξόδοις, να καλύψει το κενό: έστειλε τρεις μεγάλες (5Χ6 μέτρα) σημαίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στον Σύλλογο Φίλων του Καστελλόριζου, να τις αναρτήσει όπου πρέπει, έτσι ώστε να βλέπουν οι «απέναντι» – κάρφος στον οφθαλμό τους – ότι τα ευρωπαϊκά σύνορα περιλαμβάνουν και το Καστελλόριζο, και είναι απαραβίαστα…

«Αγκάθι» για εμβολιασμούς

Ελαβα ενδιαφέρουσα επιστολή, η οποία αναφέρεται στα όσα στη διάρκεια της εβδομάδας ανέφερα περί του εμβολιαστικού προγράμματος και σε ποια σημεία αυτό χωλαίνει. Ο επιστολογράφος μου, κ. Τάσος Βαγενάς, προσθέτει μια παράμετρο, η οποία, όπως σημειώνει, φαίνεται να διαφεύγει της προσοχής των αρμοδίων (ποιων αρμοδίων, κύριε Βαγενά μου, που ένας που εμφανίζεται ως τέτοιος στο υπουργείο Υγείας περί άλλων «ενημερώνει» το Μαξίμου, και ειδικότερα τον πολυπράγμονα κ. Ακη Σκέρτσο «χειριστή» του, ο αφελής). Μου γράφει λοιπόν ο επιστολογράφος μου:

«Στην ορεινή Ελλάδα αλλά και γενικά στην ύπαιθρο χώρα τα ποσοστά των εμβολιασθέντων, αν δεν είναι μηδενικά, είναι κάτω από 10%.

Είναι λογικό, γιατί κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν θα πάρει ταξί για να μετακινηθεί στο πλησιέστερο εμβολιαστικό κέντρο και δεν υπάρχει και η λύση του ιδιώτη γιατρού.

Στις περιοχές αυτές τα εμβολιαστικά προγράμματα τα εκτελούν με επιτυχία τα φαρμακεία και με επισκέψεις των φαρμακοποιών στα σπίτια.

Υπενθυμίζεται ότι για τον εποχικό εμβολιασμό της γρίπης 10.000 περίπου φαρμακεία διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα ολοκλήρωσαν 4 εκατ. εμβολιασμούς».

Θέλω να ελπίζω ότι θα τύχει της προσοχής της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, και δεν εννοώ φυσικά τον γραμματέα κ. Θεμιστοκλέους που εμφανίζεται ως αρμόδιος αλλά άλλοι κάνουν πραγματικά τη δουλειά…

Διπλή αποτυχία

Η έρευνα παρουσιάστηκε προ ημερών στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο των διαφόρων διαδικτυακών συζητήσεων που γίνονται με την ευκαιρία της Διεθνούς Εκθεσης, τη διενήργησε η διαΝΕΟσις, αφορά την κατάρτιση των ενηλίκων, και είναι πραγματικά συγκλονιστική για το χαμηλό επίπεδο της επιμόρφωσής τους.

Η Ελλάδα, η οποία σύμφωνα με μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2019 συγκεντρώνει πολύ χαμηλό «βαθμό», μόλις 1,3 στα 5, έναντι των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών, αντιμετωπίζει σοβαρά δομικά ζητήματα σε ό,τι αφορά την επιμόρφωση και την κατάρτιση των ενηλίκων, καθώς, όπως αποκαλύφθηκε, η κακή αυτή επίδοση αφορά κάθε πτυχή της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Από την ποιότητά της, μέχρι το ενδιαφέρον των πολιτών και των εργοδοτών, την ισότητα των ευκαιριών πρόσβασης, τα διαθέσιμα προγράμματα και τις σχετικές πολιτικές. Με τις ίδιες επιδόσεις, 1,3 στα 5, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η Ελλάδα κατατάσσεται τελευταία μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης!

Οπως αναφέρεται, η ίδια απαισιόδοξη εικόνα επαναλαμβάνεται και σε πολλές μελέτες που μετρούν το επίπεδο των δεξιοτήτων του πληθυσμού. Η Ελλάδα έρχεται πάλι τελευταία μεταξύ των χωρών της ΕΕ στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Δεξιοτήτων (ESI), ο οποίος μετράει το κατά πόσο οι εργαζόμενοι σε μια χώρα διαθέτουν τις δεξιότητες που ζητάει η οικονομία. Η επίδοση της χώρας είναι μόλις 23 στα 100. Επίσης, η Ελλάδα κατατάσσεται 23η μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ στην ενότητα του Δείκτη Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας (DESI) που αφορά τις ψηφιακές δεξιότητες του πληθυσμού.

Πρόκειται, σημειώνει η έκθεση της διαΝεοσις, «για μια διπλή αποτυχία: στην κατάρτιση και την επιμόρφωση των εργαζομένων, αλλά και στις δεξιότητες που οι εργαζόμενοι ήδη έχουν (ή δεν έχουν). Φαίνεται, δε, το ένα πρόβλημα να τροφοδοτεί το άλλο».

Νομίζω ότι έχει πολλή δουλειά να φέρει σε πέρας ο Κωστής Χατζηδάκης στο συγκεκριμένο κομμάτι του υπουργείου Εργασίας…