«Θέλουμε κάτι περισσότερο από τον φτηνό φόβο»

Η ιστορία τοποθετείται στα 1850. Ο καπετάνιος Τσαρλς Μπουν, μετά τον θάνατο της συζύγου του, αποφασίζει να μετακομίσει με τα παιδιά του στο προγονικό του σπίτι, στη σκοτεινή μικρή πόλη Πρίτσερς Κόρνερ του Μέιν. Η εγκατάστασή τους, ωστόσο, θα τον φέρει σύντομα αντιμέτωπο με τα μυστικά της οικογένειάς του και μια παλιά κατάρα. Το μυστήριο πίσω από τους Μπουν θα λύσει η φιλόδοξη συγγραφέας Ρεμπέκα, που πιάνει δουλειά στο σπίτι ως γκουβερνάντα. Πάνω σε αυτές τις αφηγηματικές γραμμές θα εξελιχθεί το «Chapelwaite», η νέα σειρά τρόμου του δικτύου Epix που στη χώρα μας έρχεται σε λίγες ημέρες από τη Nova. Βασισμένο στο βιβλίο «Jerusalem’s Lot» του Στίβεν Κινγκ, αλλά με πολλές σεναριακές παρεμβολές, αποτελείται από 10 επεισόδια και κάνει αναφορές στα έργα των μεγάλων του τρόμου, Πόε, Στόκερ και Λάβκραφτ. Πρωταγωνιστές, ο βραβευμένος με Οσκαρ Αντριεν Μπρόντι και η Εμιλι Χάμσαϊρ, οι οποίοι μίλησαν στα «Πρόσωπα».

Αντριεν Μπρόντι

«Αγαπάω τον Στίβεν Κινγκ και τον Πόε»

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΡΟΜΟΥ. Είμαι λάτρης της δουλειάς του Στίβεν Κινγκ. Αγαπάω τον Πόε, τον τρόπο γραφής του. Νομίζω πως όταν ήμουν μικρός συνδεόμουν πολύ με τους ήρωές του. Γιατί τα νεαρά αγόρια και οι έφηβοι θέλουν να τρομοκρατούνται και τους αρέσει αυτή η συγκίνηση. Τώρα απολαμβάνω το ότι είμαι κομμάτι της διαδικασίας τού να το μοιραστούμε όλο αυτό. Κι αυτό για μένα είναι η πραγματική συγκίνηση ως ηθοποιό: να βιώσω όσα περνούν οι χαρακτήρες αλλά και να ξέρω πώς αυτό συνδέεται με το κοινό. Ενθουσιάζομαι με το «Chapelwaite», την ομορφιά μιας ιστορίας σε μεγαλύτερη μορφή και τα επεισόδια που φανερώνουν πράγματα. Είναι ενδιαφέρον να αποκαλύπτεις πράγματα και να ενισχύεις την ένταση, έχει πλάκα να πετάς αργά κάποιες «τρομακτικές βόμβες» στην πορεία.

Ο ΗΡΩΑΣ. Αναζητούσα πρωταγωνιστικούς ρόλους που να με προκαλούν, διαφορετικούς από όσους έπαιξα στο παρελθόν. Αυτό που με γοήτευσε στον Τσαρλς Μπουν ήταν ότι απαιτούσε πολλή δουλειά για να τον ανακαλύψω και να τον αποδώσω. Με την έννοια ότι έχει πολύ δύσκολο παρελθόν, από την παιδική του ηλικία και μετά. Αναγκάστηκε να ωριμάσει σε πολύ μικρή ηλικία, είναι πατέρας κι έχει ευθύνες τώρα που πέθανε η γυναίκα του. Στην αρχή ήταν και καπετάνιος πλοίου και η αίσθηση της προσοχής και της ευθύνης αφορούσε τη δουλειά του. Τώρα έχει να διαχειριστεί μόνο την επιβίωση των παιδιών του, αλλά βρίσκεται σ’ ένα καθόλου φιλόξενο περιβάλλον. Κι αυτό με ενδιέφερε πολύ γιατί είναι μια παγκόσμια ανάγκη, να διαφυλάξουμε τους αγαπημένους μας, και ίσως να μην αντέχουμε την πρόκληση αλλά πρέπει να την αντιμετωπίσουμε.

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ. Στους ανθρώπους αρέσει ο τρόμος, αλλά νομίζω ότι υπάρχει κι ένας άλλος τρόπος να προσεγγίσεις την ιστορία και να έχεις μια βαθιά σχέση με τους ήρωες. Αυτή είναι η πρόκληση. Θέλεις να έχει κάτι με βάθος και σχετικό με τα θέματα του «Chapelwaite». Η σειρά θίγει το ότι δεν είναι κάποιος καλοδεχούμενος γιατί είναι διαφορετικός, πως όταν είσαι o μόνος γονιός όλο αυτό σε συνθλίβει, εξού και η αναφορά στα ενδεχόμενα ψυχολογικά προβλήματα που επιτείνουν το εσωτερικό βάρος που κουβαλάει ο ήρωας μαζί με τα φυσικά άγχη που έχει. Ολα αυτά είναι πραγματικά ενδιαφέροντα πράγματα για να δουλέψεις κι αυτό νομίζω ότι κάνει τη σειρά ενδιαφέρον δράμα. Υπάρχει τρόπος να ξεφύγεις με φτηνό τρόμο, υπάρχουν σειρές που το κάνουν, αλλά αυτό που εκτιμώ στη δική μας είναι η πρόθεση να πάμε λίγο πιο βαθιά και να κάνουμε αναφορές στη ζωή πριν από 100 χρόνια που έχει παρόμοιες προκλήσεις με τη δική μας.

Εμιλι Χάμσαϊρ

«Οι ταινίες τρόμου είναι όμορφες με σκοτεινό τρόπο»

ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ. Δεν ξέρω αν ήταν δυνατό να ξεφύγεις εκείνη την εποχή από τις «αμαρτίες των γονέων», γιατί δεν υπήρχαν ψυχολόγοι, αλλά σήμερα χρειάζεται μεγάλη αναγνώριση των αμαρτιών. Πρέπει να βουτήξεις στην παιδική σου ηλικία και ν’ αλλάξεις αυτά τα πράγματα. Ωστόσο, νομίζω ότι πράγματα όπως η ψυχική υγεία και τα γενετικά μεταδίδονται. Οπότε υπάρχει το θέμα της φύσης, αλλά πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν ν’ αλλάξουν την ιστορία πίσω από αυτά, απλώς πρέπει να το δουλέψουν.

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΝΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ. Μου αρέσει η αισθητική των γοτθικών ταινιών τρόμου. Είναι τόσο όμορφη με τον δικό της σκοτεινό τρόπο. Αλλά ως προς το θέμα του φόβου, για να είμαι ειλικρινής, η τηλεόραση που εγώ βλέπω είναι ντοκιμαντέρ για δολοφονίες και τα πράγματα που διαβάζω είναι επίσης βιβλία για εγκλήματα. Με γοητεύει το μυαλό αυτών των ανθρώπων. Για παράδειγμα, στη σειρά ο Τσαρλς δεν ξέρει αν είναι πραγματικά τρελός, αν αυτά που του συμβαίνουν ισχύουν. Κι αυτό είναι ενδιαφέρον να το δούμε από τους ψυχοπαθείς έως τους κατά συρροή δολοφόνους. Με συναρπάζουν αυτοί οι άνθρωποι. Για κάποιο διάστημα πίστευα ότι κάτι τρέχει με μένα, αλλά αυτά τα προγράμματα είναι στο τοπ του Netflix, οπότε και ο υπόλοιπος κόσμος έχει τα θέματά του, για να αστειευτώ.

info

Το «Chapelwaite» κάνει πρεμιέρα στις 24 Σεπτεμβρίου στις 22.00, στο Nocacinema4HD και θα μεταδίδεται κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα και ώρα